ตอนที่ 417
บทที่ 417 ฉันไม่สนใจที่จะไปสอนผู้หญิงคนอื่นหรอก
October 22, 2026
บทที่ 417 ฉันไม่สนใจที่จะไปสอนผู้หญิงคนอื่นหรอก
ถ้าชนะการเดิมพันคุณจะได้เงินเป็นสองเท่า แต่ถ้าคุณแพ้คุณจะต้องเอา5หุ้นของบริษัทจ่ายให้ฝ่ายตรงข้าม
พอดูจบ ถังซินก็ถึงกับเอือมระอาบรรดาผู้บริหารระดับสูง
ไม่รู้หรือไงว่าสถานการณ์ของบริษัทตัวเองในตอนนี้เป็นยังไงน่ะ ยังจะไปเดิมพันกับคนอื่นอีก?
พอพูดเรื่องการเดินพัน อีกฝ่ายคงต้องถามหารายละเอียดอย่างชัดเจนแน่!
ถังซินนั่งอยู่ตรงนั้นสักครู่แล้วกดโทรเบอร์ภายในหาไอรา “เธอเอาวิดีโอ แผนของบริษัทสำหรับการออกขายน้ำหอมตัวใหม่ และโปรโมชั่นส่งเสริมการขายตลอดระยะเวลาสามปีนี้มาให้ฉันหน่อย”
“ได้ค่ะคุณถัง รอสักครูนะคะ”
ผ่านไปประมาณ10นาที ถังซินก็ได้รับข้อมูลเอกสารจำนวนมากที่ไอราส่งมาในอีเมลล์
เธอเปิดดูทีละไฟล์ตามลำดับเวลา พอเหนื่อยก็พักสักครู่แล้วค่อยดูต่อ เมื่อถึงเวลาเลิกงานเธอก็เก็บเอากลับไปดูที่บ้านระหว่างที่จัดการเรื่องด่วนเรื่องอื่นๆ
ใช้เวลาถึงสองวันเธอถึงจะดูวิดีโอเหล่านี้หมด เมื่อเปรียบเทียบกับแผนการขายน้ำหอมตัวใหม่ที่ไอราให้เธอมานั้น ไม่นานเธอก็เจอปัญหาเกี่ยวกับแผนการขายน้ำหอมตัวนี้
ถังซินเองก็รู้สึกไม่น่าเชื่อเหมือนกันที่ทั้งเครื่องสำอางและน้ำหอมล้วนอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของแผนกวางแผนแต่มีเพียงโฆษณาเครื่องสำอางเท่านั้นที่โดดเด่นและกับน้ำหอมกลับทำได้ไม่ดีนัก
ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธออาจจะให้มีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารหรือเวลากับแผนกวางแผนในการไตร่ตรองเกี่ยวกับการขายสินค้า แต่ครั้งนี้มีการเดิมพันเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ถ้าแพ้ขึ้นมาอาจจะต้องเสียหุ้นบริษัทไปด้วย เธอจะไม่กล้าเสี่ยง
สามปีจะว่านานไม่นานเธอก็ไม่อยากให้หลินเฉิงจี๋มาปุ๊ปก็โผเข้าใส่
ถังซินนั่งคิดหาบริษัทโฆษณาที่มีชื่อเสียง สุดท้ายก็พบว่ามีเพียงบริษัทมู่ซื่อเท่านั้นที่เธอพอใจ
ทีมกฎหมายและแผนกวางแผนของบริษัทมู่ซื่อเป็นหนึ่งในบริษัทที่ดีที่สุดในอุตสาหกรรมนี้และไม่มีบริษัทใดเทียบเคียงได้
อยากจะให้บริษัทมู่ซื่อช่วยเหลือล่ะก็...ค่าใช้จ่ายก็สูงมาก
หลังจากนั่งชั่งน้ำหนักอยู่สักครู่ ถังซินก็หาเบอร์โทรศัพท์ของแผนกเลขฯในบริษัทมู่ซื่อและเธอก็โทรเข้าไป
ปลายสายตอบรับอย่างรวดเร็ว “สวัสดีค่ะ แผนกเลขานุการบริษัทมู่ซื่อค่ะ”
“ฮัลโหล ผู้ช่วยจางหรือเปล่าคะ?” หลังจากได้ยินว่าเป็นเสียงของผู้ช่วยจาง ถังซินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ผู้ช่วยจางอึ้งเล็กน้อย “คุณหนู...ถัง?”
“ใช่ ฉันเอง”
“ผมเห็นว่าเป็นสายของบริษัทเหอส่ง คุณหนูถังอยู่ที่บริษัทเหอซ่งหรอครับ?”
ถังซินตอบว่า อืม แล้วถามกลับว่า “ผู้ช่วยพิเศษแบบคุณปกติต้องยุ่งมากไม่ใช่หรอ คุณน่าจะต้องยุ่งอยู่กับคุณมู่ทั้งวันสิ ทำไมถึงได้มานั่งรับโทรศัพท์แบบนี้ล่ะ?”
“พูดแล้วเรื่องมันยาว...” ผู้ช่วยจางรู้สึกน้อยใจนิดหน่อย “ก่อนหน้านี้ผมทำผิดไปเรื่องหนึ่งน่ะ คุณมู่เลยไม่ชอบที่จะเห็นผมอยู่ใกล้ๆ ก็เลยตั้งใจเย็นชาใส่ สัปดาห์นี้ก็เป็นเลขาฯถันช่วยเขาจัดการเรื่องต่างๆแทน”
ถังซินหัวเราะฮ่าๆออกมาแล้วปลอบเขา “ไม่เป็นไรน่า รับโทรศัพท์ก็ยังดีกว่าต้องไปอยู่ที่สาขานิวยอร์กนะ”
“เห้อ ผมก็ว่างั้นแหละครับ ว่าแต่คุณหนูถังมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”
“คุณลองถามเลขาฯถันให้หน่อยว่าคุณมู่จะมีเวลาว่างวันไหน ฉันอยากจะนัดคุณมู่คุยธุรกิจสักหน่อยน่ะ”
“รอสักครู่นะครับ”
เสียงในโทรศัพท์เงียบไป ผู้ช่วยจางคงจะกำลังช่วยจัดการอยู่
ผ่านไปสองนาที ผู้ช่วยจางก็พูดขึ้นมาว่า “เลขาฯถันไม่อยู่บริษัท แต่ว่าคุณมู่กลับมาที่บริษัทแล้ว กำลังไปที่สำนักงานผู้บริหาร เดี๋ยวผมช่วยโอนสายไปทางนั้นนะครับ”
“เอ้ยไม่ต้อง__” ถังซินปฏิเสธไม่ทัน โทรศัพท์ก็ถูกโอนไปยังแผนกบริหารแล้ว
ขณะฟังเสียงรอสายอยู่เธอก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย
หาเวลานัดมู่เฉินหย่วนมาคุยกันก็ยังดี แต่นี่เธอก็ไม่รู้จะคุยกับเขาแบบไหนดี
“สวัสดีค่ะ แผนกผู้บริหารค่ะ”
ถังซินพยายามทำเสียงให้ปกติ กำลังคิดว่าจะเปิดปากพูดยังไง พอสายติด เสียงผู้หญิงนุ่มนวลที่เธอคุ้นเคยดังขึ้น ขณะนั้นเธอรู้สึกราวกับถูกน้ำเย็นสาดเข้าที่ตัว