ตอนที่ 480
บทที่ 480 ฆาตกรรมสตรีมีครรภ์
October 22, 2026
บทที่ 480 ฆาตกรรมสตรีมีครรภ์
หลังจากรอถังซินอธิบายเรื่องนี้แล้ว เหยาซูจึงถือเอกสารเดินจากไป
ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น จากนั้นก็มีผลักเข้ามา
“รบกวนประธานถังสักครู่”
ผู้ช่วยไอราเข้ามาตามมาด้วยชายในเครื่องแบบอีกสองสามคน
ถังซินลุกจากเก้าอี้ “มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”
“พวกเรามาจากสถานีตำรวจหนานเฉิง” หนึ่งในนั้นแสดงหลักฐาน ท่าทางจริงจัง “คุณถังซิน พวกเราสงสัยว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมของหญิงตั้งครรภ์ กรุณาตามเราไปที่สถานีด้วยครับ”
ฆาตกรรมหญิงตั้งครรภ์
ถังซินอึ้งไปเลย เธอไปเกี่ยวข้องกับคดีนี้ตั้งแต่เมื่อไร?
“คุณถังซิน” เมื่อเห็นถังซินไม่ตอบสนองใดๆ ชายผู้นั้นหยิบกุญแจมือออกมา “เชิญตามพวกเรามา! ถ้าคุณขัดขืน พวกเราก็จะไม่เกรงใจแล้วนะครับ”
“ขอโทษคะ กำลังเสียสติไป”
ถังซินไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่อยู่ที่บริษัท เธอไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าถูกใส่กุญแจมือออกไปก็คงเป็นเรื่องลำบาก
“รอฉันสักครู่ได้ไหม ขอฉันอธิบายเรื่องงานให้เพื่อนฟังก่อน”
ถังซินอธิบายเรื่องงานให้ผู้ช่วยทราบ โดยความยินยอมของชายเหล่านั้น
ยังให้เหยาซูตรวจสอบอย่างละเอียด ดูว่าสูตรน้ำหอมของบริษัทไป๋ลู่ได้มาได้อย่างไร
ผู้ช่วยถามด้วยความกังวลว่า : “ประธานถัง คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไร ก็เรียกไปสอบถามเท่านั้น” ถังซินส่งยิ้มให้ “ฉันไม่ได้ทำอะไร มีอะไรต้องกลัว”
จากนั้นถังซินเดินตามชายพวกนั้นไป
หลังจากออกจากบริษัท ขึ้นรถตำรวจไป ถังซินอดถามชายที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้ : “เมื่อสักครู่บอกฉันว่า สงสัยว่าฉันจะฆ่าหญิงตั้งครรภ์ ฉันถามได้ไหมว่าเป็นใคร ชื่ออะไร?”
ชายคนนั้นพูดด้วยเสียงเย็นชา “นั่งดีๆ ถึงสถานีตำรวจแล้วจะรู้เอง!”
“.................”
สิบนาทีผ่านไป รถตำรวจมาถึงสถานี
เมื่อเดินเข้าไปในสถานีตำรวจ ถังซินก็จดจำเรื่องในอดีตได้ จำเรื่องการตายของเฉียวมั่นหลัว เธออยู่ที่สถานีตำรวจตื่นขึ้นมา ถูกทรมาน กักขังสองสามวันถึงถูกปล่อยตัวออกมา
นึกถึงมู่หยางซิวที่ขวางทางปืนแทนเธอจึงทำให้เสียชีวิตจนรู้สึกเจ็บปวดใจ
ถ้าตอนนั้นเธอรู้ว่ามู่หยางซิวเป็นชู้กับเฉียวมั่นหลัว เธอคงไม่เลือกที่จะแก้แค้น ไม่ไปเทียนเล่อกง เธอก็จะไม่ได้พบมู่เฉินหย่วน ชะตาชีวิตหลังจากนั้นก็คงไม่พลิกพลันขนาดนี้
ชายคนนั้นนำถังซินมาที่โต๊ะทำงาน แล้วชี้ให้เธอนั่งลงด้านหน้า
“คุณถังซินเชิญนั่ง”
ถังซินลากเก้าอี้นั่งลง
ไม่ต้องไปที่ห้องสอบปากคำแยกก็ดีแล้ว เธอทนแสงไฟสว่างจ้าในห้องนั้นไม่ได้
ชายผู้นั้นทั้งเปิดสมุดสอบปากคำ ทั้งนำรูปภาพสองสามใบส่งให้ถังซิน “คุณส่งซุปเป็ดให้หลัวจื่อเว่ยใช่หรือไม่?”
ซุปเป็ด?
เมื่อมองดูรูปภาพถังซินจึงได้ตอบสนอง : ตอนแรกตำรวจพูดว่าสงสัยเธอฆ่าหญิงตั้งครรภ์ ซึ่งคู่กรณีก็คือเว่ยเว่ย!
นี่หมายความว่าอย่างไร?
เว่ยเว่ยแจ้งความใช่ไหม?
เห็นถังซินไม่ตอบ ชายผู้นั้นทำเสียงสูง : “คุณถังซิน ตอบคำถามผมด้วย!”
“ใช่” ถังซินขยับปาก อยากอธิบาย “ใช่ฉันส่งให้เธอเอง แต่คงมีเรื่องเข้าใจผิด.....”
“คุณเป็นคนส่งซุปเป็ด ยังมีอะไรเข้าใจผิดอีก!” ชายผู้นั้นขัดจังหวะการพูดของถังซิน “คุณจงใจใส่ยาสมุนไพรกระตุ้นเลือดลงในซุปเป็ด จงใจส่งให้คุณหลัวจื่อเว่ยดื่ม วัตถุประสงค์เพื่อให้เธอแท้งลูก”
“ไม่ใช่” ถังซินกำมือแน่น เพื่อให้ตัวเองสงบสติอารมณ์ลง
“ซุปนี้เพื่อนฉันส่งมาให้ฉันดื่ม ตอนนั้นฉันกินอิ่มแล้วดื่มไม่ลง เห็นแม่สามีของเว่ยเว่ยกลับมา จึงให้เธอนำกลับไปให้เว่ยเว่ยดื่ม ไม่รู้จริงๆ ว่าในนั้นจะใส่ยาสมุนไพรกระตุ้นเลือด”
ชายผู้นั้นเจาะคำพูดของเธอส่วนที่เป็นช่องโหว่ “แม้ว่าคุณจะไม่รู้ว่าในซุปเป็ดนั้นมียาสมุนไพรกระตุ้นเลือด ซุปเป็ดนั้นก็ผ่านมือคุณ ส่งให้หลัวจื่อเว่ยดื่ม ใช่ไหม?”