ตอนที่ 558
บทที่ 558 ฉันต้องการลูกของหล่อนมาชดใช้ชีวิตให้ลูกฉัน
October 22, 2026
บทที่ 558 ฉันต้องการลูกของหล่อนมาชดใช้ชีวิตให้ลูกฉัน
ถังซินรีบดึงอีกครั้ง
หญิงสาวลุกขึ้นมาจากพื้นเปียกๆได้แล้ว ถือมีดมาทางถังซิน
“ถังซิน เอาลูกฉันคืนมา！”
ถังซินไม่มีทางหนี ได้แต่ใช้มือจับหญิงสาวป้องกันไม่ให้มีดแทงตัวเอง
ตอนที่หล่อนเงยหน้ามองหญิงสาวถึงเห็นว่าทำไมเสียงถึงคุ้นขนาดนี้ ที่แท้ก็รู้จัก
สีหน้าก็หม่นลงทันที“เธอ หวีซือฉูน”
“เธอเอาลูกฉันคืนมา！คืนลูกฉันมา！”หวีซือฉูนกรีดร้องอย่างกระเซอะกระเซิง สายตาเต็มไปด้วยความแค้น ไม่หยุดต่อสู้ อยากเอามีดแทงไปที่ถังซิน
ถังซินบีบมือหล่อนแรงๆและยิ้มอย่างเยือกเย็นพูดว่า“ลูกเธอไม่มีแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน？”
“เพราะครั้งที่แล้วเธอลากฉันไปโรงพยาบาลทำให้ฉันตกใจ！”ปากของหวีซือฉูนสั่น กัดปากแน่นอย่างเกลียดแค้นถังซิน“ถ้าไม่ใช่เธอฉันจะเสียลูกได้ไง！”
ลูกในท้องของหล่อนดีมาตลอดและหล่อนก็ดูแลอย่างดี แต่สองสัปดาห์ก่อนจู่ๆหล่อนก็รู้สึกว่าเจ็บท้องต่อมาก็มึนล้มลงไป
พอตื่นมาก็เห็นคุณนายวี่ถอนหายใจและก็หมอ
หมอบอกว่าหล่อนตกใจกลัวทำให้แท้ง หวีซือฉูนร้องไห้หนัก เศร้าไปสองสามวัน ต่อมาก็คิดได้ว่าถังซินพาคนมาลักพาตัวตัวเองไปแล้วพาตัวเองไปทำแท้งที่โรงพยาบาล
ถ้าไม่ใช่ถังซิน หล่อนจะตกใจได้ไง จะเสียลูกที่รักไปได้ไง！
แค่คิดถึงการตายของลูก หวีซือฉูนก็โกรธผู้หญิงตรงหน้ามากขึ้น
หล่อนพยายามเอามีดแทงลง“ถังซิน ฉันต้องการให้เธอชดใช้ชีวิตให้ลูกฉัน！”
“เธอท้องได้ไง ลืมแล้วเหรอ？”ถังซินไม่ตกใจแต่ยังพูดเยาะเย้ย“ใช้วิธีสกปรกเพื่อให้ได้ลูกมา ฟ้าดินก็ยังรับไม่ได้！”
หวีซือฉูนโดนสะกิดก็กรีดร้อง“ฉันจะฆ่าเธอ！ฆ่าเธอ！”
ทั้งสองดึงไปมาอย่างดุเดือด
เวลาผ่านไปนานแล้วถังซินก็เริ่มกันไม่ไหว
หล่อนมองปลายมีดอยู่ใกล้หัวใจตัวเองมากขึ้น หน้าผากก็ยังมีเหงื่อไหลออกมามือก็สั่น
จู่ๆถังซินก็ออกแรงทั้งตัวเอาหัวกระแทกใส่ร่างหวีซือฉูนแรงๆ
“โอ้ย！”ใช้โอกาสตอนที่หวีซือฉูนเจ็บ มือคลายออก ถังซินก็ผลักหล่อนออกไปและยังหยิบไม้ถูพื้นแทงหล่อนลงพื้นแล้วรีบไปดึงประตู
ออกแรงดึงอย่างแรง ตอนที่หวีซือฉูนลุกขึ้นมาในที่สุดประตูก็ถูกดึงออก
ตอนที่ออกแรงดึงก็ใช้แรงไปเยอะมากบวกกับที่ยังท้องอยู่ ตอนที่เปิดประตูก็หอบแล้ว
หล่อนใช้มือค้ำกำแพงแล้วรีบวิ่งออกไป
ถังซินที่เพิ่งออกมาจากทางเดินก็ชนเข้ากับฉางผิง
ฉางผิงเห็นว่าถังซินเข้าห้องน้ำนานเลยอยากมาดู เห็นสีหน้าถังซินไม่ดีก็รีบถาม“ป้าไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ไม่เป็นไรใช่ไหม？”
“ป้าไม่เป็นไร！ไป！”ถังซินเหลือบไปมองด้านหลังเห็นหวีซือฉูนตามออกมาแล้วในใจก็รีบร้อน ลากฉางผิงวิ่งออกไปทางออก ไม่กล้าชักช้า
“ถังซิน！”ด้านหลังก็มีเสียงกรีดร้องของหญิงสาว
ถังซินลากฉางผิงไปได้ไม่กี่ก้าวกระสุนก็เฉียดเท้าหล่อนกระแทกลงไปที่พื้น
เสียงปืนทำให้ผู้คนในร้านต่างกรีดร้อง ผลักโต๊ะ เก้าอี้ลงและหนีอย่างรวดเร็ว
ถังซินก็ตกใจเหงื่อออกไปทั้งตัว
หล่อนนึกว่าหวีซือฉูนจะเอามาแค่มีด คิดไม่ถึงว่าจะมีปืนด้วย！
“ถังซิน เธอหนีอีกฉันก็จะยิงเธอ！”หวีซือฉูนที่อยู่ด้านหลังก็จับปืนไว้เข้ามาทางถังซินด้วยสายตาบ้าระห่ำ“ในปืนยังมีกระสุนอีกเก้าลูก”
ถังซินเห็นว่าพวกเขายังห่างจากทางออกของร้านอาหารอีกหน่อย หล่อนยังท้องอยู่ก็ค่อนข้างช้าและยังมีเด็กมาด้วย