ตอนที่ 560
บทที่ 560 เธอตาย เขาก็ไม่กล้าทำอะไรฉัน
October 22, 2026
บทที่ 560 เธอตาย เขาก็ไม่กล้าทำอะไรฉัน
ถังซิน เธอห่วงตัวเองดีกว่านะ！”หวีซือฉูนเอามือชี้ไปที่ท้องหล่อน“ท้องใหญ่ขนาดนี้ ท้องนานแล้วใช่ไหมล่ะ？เดี๋ยวก็จะได้เจอลูกเธอแล้ว ดีใจไหม？”
ถังซินจ้องหล่อนกัดฟันพูดออกมา“เธอมันบ้า！”
“ใช่ฉันบ้า！ก็เธอบังคับให้ฉันบ้า！”จู่ๆหวีซือฉูนก็ชักสีหน้าใส่ เอามือกดทับไปที่ท้องถังซินแรงๆ“เธอทำร้ายลูกฉัน！”
จู่ๆท้องก็ถูกกดทับหนักๆ ความรู้สึกที่โดนกดขี่แรงๆแบบนั้นทำให้ถังซินแทบหายใจไม่ออก
หล่อนรู้สึกได้ถึงความทรมานของลูกๆ
ความเจ็บปวดบนใบหน้าถังซินทำให้หวีซือฉูนหัวเราะออกมาอย่างสะใจ มือหล่อนกดไปตลอด จงใจทรมานถังซิน
ตอนนี้เอง ผู้ชายที่ยืนอยู่อีกฝั่งก็เข้ามา“คุณหนู สายของผู้หมวดหนานครับ”
หวีซือฉูนเลยปล่อยการทรมานถังซิน ลุกขึ้นรับสายแล้วเปลี่ยนเป็นเสียงอ่อนโยน“ฮัลโหล พ่อ”
“……”
“เพิ่งกินข้าวที่ร้านอาหารฮ่องกง มีคนรังแกหนู หนูกลัวก็เลยยิงไปนัดนึง”
“……”
“อือหนูไม่เป็นไร เดี๋ยวกลับไปกินข้าวเย็นกับพ่อกับแม่”
“……”
คุยเสร็จ หวีซือฉูนก็หมุนตัวเขย่าโทรศัพท์ให้ถังซินแล้วก็ยิ้มร้ายๆออกมา“ได้ยินไหม？ฉันจะพาเธอมาตาย เหมือนฆ่ามดหนึ่งตัวง่ายๆ”
“มู่เฉินหย่วนก็แค่นักธุรกิจ ทำอะไรในเมืองหนานเฉิงก็ปิดไม่ได้”หล่อนเตะท้องถังซินแล้วยิ้มอย่างเยือกเย็น“เธอตาย เขาก็ไม่กล้าทำอะไรฉัน！”
นักธุรกิจคนนึง เครือข่ายทางธุรกิจกว้างขวาง แต่ไม่มีอำนาจทางการเมือง เขาก็แค่เครื่องจักรทำเงินที่สูงกว่าคนทั่วไปชั้นเดียวเท่านั้น คุกเข่าได้ก็ควรทำ
หวีซือฉูนมองสูงลงมาที่หญิงสาวตรงพื้น“เธอแค่คนธรรมดา เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับฉัน！”
ท้องของถังซินทรมานมาก พยายามหายใจตลอดพูดออกมาไม่ได้
หล่อนไม่รู้ว่ามู่เฉินหย่วนจะเห็นจีพีเอสที่หล่อนส่งไปไหม จะมาที่นี่ได้ไหม แต่ว่าหวีซือฉูนสติแตกไปแล้ว
ตอนนี้หล่อนกับฉางผิงอันตรายมาก ต้องหาทางช่วยชีวิตตัวเอง
รอสักพักนึง หวีซือฉูนก็ถามชายหนุ่มอย่างหงุดหงิด“หมอยังไม่มาเหรอ？ทำไมช้าขนาดนี้！”
ชายหนุ่มรีบโทรไปเร่ง
พอถังซินรู้สึกว่าร่างกายดีขึ้นก็ถือโอกาสตอนที่หวีซือฉูนกับชายหนุ่มสองคนไม่ทันสังเกตไปหาฉางผิงที่ถูกมัด แล้วค่อยๆแก้มัดให้
ถังซินเอาแหวนยัดใส่มือเขา“กดถุงข้างบนแหวน ด้านในจะมีเข็มยาชาหนึ่งอันแล้วจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามหมดสติได้ทันที”
ฉางผิงเข้าใจจึงพยักหน้า
ชายคนนึงเห็นถังซินกับฉางผิงอยู่ใกล้กันมากก็รีบเอาปืนจ่อไปที่ฉางผิง“อยู่ไกลๆกันหน่อย”
“ฉันไม่ค่อยสบาย”หน้าถังซินซีดขาวอยู่แล้วเลยไม่ต้องแสร้งอะไร“อยากไปเข้าห้องน้ำ”
ชายหนุ่มไปถามหวีซือฉูน“คุณหนู ยัยผู้หญิงคนนั้นอยากเข้าห้องน้ำ”
“เข้าห้องน้ำอะไร เรื่องมากจริงๆ！”หวีซือฉูนพูดอย่างทนไม่ไหว“ให้หล่อนอั้นไว้！”
ถังซินพูดอย่างอ่อนแรง“คุณหวี ตัวฉันไม่สบายจริงๆ ถ้าทำที่นี่สกปรก……”
ที่นี่คือบ้านพักคนชราที่ทิ้งร้างไว้ ที่จริงรอบๆก็สกปรกอยู่แล้วทำให้หวีซือฉูนรับไม่ได้
พอคิดว่าถังซินจะทำที่นี่สกปรกมากขึ้น หล่อนก็ขยะแขยงสุดๆ เข้าไปดึงหล่อนขึ้นมา
หวีซือฉูนจับถังซินขึ้นมาอย่างรุนแรง พอหาห้องน้ำเจอก็ใช้เท้าถีบดึงหล่อนเข้าไป
ห้องน้ำเรียบง่ายมาก เพราะว่าชื้นตลอดปีทำให้มีมอสไปทั่ว
ถังซินเดินไปอย่างระวัง กลัวล้ม
หล่อนมองไปรอบๆแล้วก็เห็นแทงค์น้ำที่มุม
ด้านในเต็มไปด้วยน้ำที่สกปรก ท่อน้ำที่แตกแขวนติดกับผนัง มีน้ำหยดลงที่แทงค์น้ำเรื่อยๆ
ถังซินลองดูระยะห่างระหว่างหล่อนกับแทงค์น้ำ ในใจมีความคิดที่ค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
พอถึงด้านหน้าโถปัสสาวะ ถังซินก็หมุนตัวไปทางหวีซือฉูน“มือฉันถูกมัดไว้ดึงกระโปรงไม่ได้ ช่วยหน่อยสิ”