ตอนที่ 491
บทที่491 เขาจะต้องไม่เป็นอะไร
October 22, 2026
บทที่491 เขาจะต้องไม่เป็นอะไร
เสียงของหล่อนสั่น พูดไม่รู้เรื่อง
ถังซินตระหนักได้ว่าท่าทางไม่ดี สนใจอะไรต่อไม่ได้แล้ว จึงรีบไปหาหมอแล้วก็ตะโกนออกมาเสียงดัง
“หมอคะ！หมอคะ！”
พยาบาลคนนั้นก็รู้ทันทีว่าเกิดเรื่องขึ้น ออกไปอย่างเงียบๆ
หมอสองสามคนรีบเข้ามาในห้องแล้วก็ปฐมพยาบาลให้ลุงบนเตียง
ถังซินกับจู่ซือซือรออยู่ด้านนอก
หล่อนสั่นไปทั้งตัว สงบลงไม่ได้
นี่คือคนในครอบครัวคนเดียวของสาวสวย ถ้าเป็นอะไรไป หล่อนจะรับผิดชอบยังไงกับสาวสวย？
หลายนาทีต่อมา หมอก็หยุดปฐมพยาบาลให้ลุง
ถังซินได้ยินว่าหมอให้พยาบาลจำเวลาเสีย หล่อนตัวอ่อนพิงไปที่จู่ซือซือ หล่อนเห็นหมอเดินเข้ามาทางนี้ ในสมองว่างเปล่าไปหมด
หมอมองถังซินแล้วพูดอยู่สองประโยคด้วยใบหน้าสงสาร ส่ายหัวแล้วเดินออกไป
แปปนึงหมอและพยาบาลต่างออกมาจากในห้องผู้ป่วย
เหลือแค่ถังซินกับจู่ซือซือ แล้วก็ลุงที่สิ้นลมหายใจแล้วบนเตียง
ถังซินนิ่งอยู่นาน หล่อนจับมือของจู่ซือซือไว้แน่น ริมฝีปากสั่น“เมื่อกี้ หมอพูดอะไร？”
“พี่ถังซิน……”
“ลุงหลี่พักผ่อนอยู่หรือเปล่า？”ถังซินถามหล่อน“พรุ่งนี้ก็จะดีขึ้นแล้ว ใช่ไหม？”
จู่ซือซือพูดเสียงทุ้ม：“หมอบอกว่าขอโทษ พวกเขาทำสุดความสามารถแล้ว”
ถังซินเม้มปากแรงๆแล้วก็จับมือของจู่ซือซือไว้แน่น
ที่เบ้าตาก็มีน้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาบนใบหน้าหล่อน
“ฉันจะบอกสาวสวยยังไง？”ถังซินร้องไห้โหยหวนอย่างใจสลาย“หล่อนช่วยฉันตั้งเยอะ ฉันกลับรักษาครอบครัวคนเดียวของหล่อนไว้ไม่ได้……ฉันไร้ ประโยชน์เสียจริง……”
หล่อนรักษาน้องชายไม่ได้ ทำให้น้องเสียที่ต่างประเทศ
มันห่างมานานแค่ไหนแล้ว แม้แต่ครอบครัวของเพื่อนรักยังดูแลไม่ได้
“โทษฉัน โทษฉันทั้งหมด！”ถังซินเอนไปที่จู่ซือซือแล้วร้องไห้อย่างเจ็บปวด“โทษฉันที่โง่ ถ้าฉันให้สาวสวยไปต่างประเทศตั้งนานแล้วก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”
โทษตอนที่หล่อนไปแม่น้ำหลีเจียง กลายเป็นเพื่อนกันกับหลัวจื่อเว่ย ให้ตัวอย่างสินค้าตัวใหม่กับหล่อน
โทษหล่อนที่เอาซุปเป็ดที่มีปัญหาไปให้หลัวจื่อเว่ย ทำให้หล่อนเสียลูก ต้องแก้แค้นตัวเอง！
โทษหล่อน！
เรื่องเศร้าๆทั้งหมดนี้เป็นเพราะหล่อนทำ！
ถังซินร้องไห้จนมือไม้ของจู่ซือซือไม่หยุดปลอบหล่อน：“พี่ถังซิน นี่ไม่ใช่ความผิดของพี่ เป็นเพราะพยาบาลนั่นปากมาก ลุงหลี่ถูกกระตุ้นก็เลย……”
ถังซินบ่น：“ตอนที่ฉันกลับมาจากแม่น้ำหลีเจียง ควรจะรับของแล้วก็ไป ทำไมต้องอยู่ต่อ ……ทำไมฉันไร้ประโยชน์ขนาดนั้นนะ……”
“พี่ถังซิน อย่าแบบนี้สิ”ท่าทางของหล่อนที่อกสั่นขวัญหายแบบนี้ทำให้จู่ซือซือจะร้องไห้เช่นกัน
หล่อนคลำโทรศัพท์อยากโทรหามู่เฉินหย่วน แล้วก็มีสายเข้ามาพอดี
จู่ซือซือกดรับ“ฮัลโหล”
“สวัสดีค่ะ ฉันคือผู้ช่วยไอราของบริษัทเหอซ่ง”คนในสายพูดว่า“วันนี้ประธานถังไม่เข้าบริษัท มีอะไรให้โทรหาเบอร์นี้ ไม่ทราบว่าประธานถังอยู่ไหมคะ？”
จู่ซือซือคิดว่าท่าทางของถังซินคงคุยโทรศัพท์ไม่ได้แน่ๆก็ถาม：“คุณมีอะไรไหม？”
“คือแบบนี้ค่ะ เมื่อวานประธานถังบอกว่าหาโทรศัพท์ไม่เจอ แล้วฉันหาเจอที่ห้องน้ำค่ะ เลยอยากถามว่าประธานถังรีบใช้ไหมคะ ถ้ารีบฉันจะเอาไปให้หล่อน เพราะมีสายที่ไม่ได้รับอยู่สิบกว่าสายค่ะ”
“คุณส่งมาที่โรงพยาบาลของเมืองละกัน”
พอวางสาย จู่ซือซือก็โทรหามู่เฉินหย่วน
แต่ยังปิดเครื่องอยู่
จู่ซือซือโกรธจนกัดฟัน ในใจคิดว่าถ้าพี่เฉินเป็นแฟนตัวเองคงเลิกไปเป็นร้อยครั้งแล้ว
เวลาเกิดเรื่องแล้วต้องการเขาแต่กลับไม่อยู่ แล้วจะมีไว้ทำไม！