ตอนที่ 574
บทที่574 หล่อนพาลูกนายตายไปด้วย นายเศร้าไหม
October 22, 2026
บทที่574 หล่อนพาลูกนายตายไปด้วย นายเศร้าไหม
เห็นเขามา ในแววตาของเจียน่าก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง หล่อนจงใจพูดเสียงเบา“ลู่เหวินซู โดนผู้หญิงของตัวเองเอามีดมาแทงเป็นไงบ้าง？”
“เจ็บมากๆ”ลู่เหวินซูยักไหล่“แต่ว่าน่าเสียดายที่ไม่เป็นไปตามที่คุณหวัง ผมยังอยู่ดี”
เจียน่าจ้องเขาไปพักนึงก็หัวเราะในลำคอออกมา“ใช่ ฉันผิดหวังจริงๆ！ถ้าฉันเดินได้ ตอนนั้นคงเข้าไปแทงนายอีกที！”
“ความสามารถดีนี่และยังซื้อใจคนใช้ของผมไปอีก？หือ？”นิ้วมือของลู่เหวินซูไล้ไปมาที่หน้าบวมๆของหล่อน“ทำไมโดนตีซะเป็นแบบนี้ เจ็บมากสินะ？”
เขาเงยหน้ามาพูดกับผู้ช่วยจาง“เอาน้ำแข็งมาหน่อย จะช่วยเจียน่าที่รักประคบ”
ผู้ช่วยจาง“……”
นิ่งไปแปปนึง ผู้ช่วยจางก็ไปเอาน้ำแข็งมา
เห็นลู่เหวินซูแบบนี้ถังซินก็โมโหหน่อยๆ ถามมู่เฉินหย่วนเสียงทุ้ม“เขาจะทำอะไร ให้ผู้ช่วยจางเอาน้ำแข็งมาประคบหน้าหล่อนอีก บ้าหรือไง！”
มู่เฉินหย่วนปอกเปลือกส้มให้หล่อนแล้วพูดเรียบๆ“ดูก็พอแล้ว”
“……”
ผู้ช่วยจางเอาถังน้ำแข็งออกมาแล้วเอาผ้ามาห่อด้วยน้ำแข็งสองสามชิ้นส่งให้ลู่เหวินซู
ลู่เหวินซูช่วยเจียน่าประคบเย็นที่ใบหน้าบวมๆนั่นด้วยท่าทางอ่อนโยน
ถ้าดูฉากนี้แบบไม่รู้อะไรก็คงคิดว่าเขากำลังดูแลผู้หญิงของตัวเองที่บาดเจ็บ
น้ำแข็งกับแก้มประจบกัน เจ็บจนเจียน่าสะดุ้ง
เจียน่ายิ้มอย่างเยือกเย็น“ฉันเป็นแบบนี้แล้ว ลู่เหวินซูนายอยากฆ่าก็ฆ่า อย่าทำเรื่องที่ไม่มีประโยชน์แบบนี้！”
“ชู่ว อย่าพูดแบบนี้สิ”นิ้วมือของลู่เหวินซูไปที่ปากของหล่อน ขำเสียงทุ้ม“ที่รัก ผมสงสารคุณไม่ทันอยู่แล้ว จะฆ่าคุณได้ไง？ไม่มีทาง”
ผู้ช่วยจางดูต่อไม่ไหวจึงละสายตาออก
ลู่เหวินซูโน้มตัวเอาน้ำแข็งมาช่วยหญิงสาวประคบหน้า พูดเสียงเบาๆ“ลูกของผม คุณฆ่าไปเหรอ？”
เจียน่าเกือบจะเคลิ้มไปกับความอ่อนโยนของชายหนุ่ม ฟังเขาพูดแบบนี้จู่ๆก็ยิ้มเย็นชาออกมา
“ใช่ฉันทำเอง อีกอย่างนะ……”หล่อนหันไปประชันหน้ากับเขาแล้วพูดว่า“ฉันจงใจไม่เรียกรถพยาบาลให้หล่อน มองกระโปรงหล่อนที่มีเลือดไหล โอ๋ น่าจะเจ็บมากนะ”
เจียน่าส่ายหน้าพูดอย่างเสียใจ：“ฝาแฝดน่ะมียากเหลือเกิน น่าเสียดายจริงๆ แต่ว่านายโง่เองไม่ใช่เหรอ？ฉันพูดไปไม่กี่ประโยคก็เชื่อแล้ว คิดว่าหล่อนอยากเอาลูกออก ฮ่าฮ่าฮ่า……”
ลู่เหวินซูไม่โกรธ มุมปากยังคงยิ้ม ท่าทางยังอ่อนโยน
“โกรธเหรอ？งั้นก็ฆ่าฉันสิ！”เห็นสีหน้าชายหนุ่มยังไม่เปลี่ยน เจียน่าก็กระตุ้นเขาต่อ“ลู่เหวินซูนายมันน่ารำคาญ ลูกโดนฉันฆ่าตายไปหมด ยังไม่ฆ่าฉันอีก！”
มองลู่เหวินซูแปปนึง เจียน่าก็ยิ้มแปลกๆเข้าไปใกล้เขา“ฉันลืมไปนายยังมีลูกอีก น่าเสียดายที่ไร้วาสนากับนายอีกแล้ว เพราะว่าหลี่ซูเจ๋ถูกฉันผลักลงไป”
ถังซินอึ้ง ตาค่อยๆเบิกโตขึ้น
เจียน่าพูดกับลู่เหวินซูเบาๆ：“ฉันเห็นหล่อนวิ่งกลับมาก็เลยผลักลงไปแรงๆ เห็นหล่อนตกลงไปในทะเล หล่อนพาลูกนายตายไปด้วย นายเศร้าไหม？”
“แก！”ถังซินกรีดร้อง ตาแดง อยากพุ่งเข้าไปตบเจียน่า
มู่เฉินหย่วนจับหล่อนไว้และปลอบ
“ที่รักเก่งมาก นั่งอยู่ที่รถเข็นยังทำเรื่องแบบนี้ได้”ลู่เหวินซูยิ้ม นิ้วมือลูบไล้ไปมาที่แก้มหล่อน
จับกรามของหล่อนแล้วจับแรงๆ
เสียง‘กรึก’ กรามของเจียน่าเคล็ด เจ็บจนหล่อนจะร้องไห้
ลู่เหวินซูหยิบน้ำแข็งมากำนึงจากถังน้ำแข็งแล้วรีบยัดเข้าปากหล่อน
น้ำแข็งเป็นของแข็ง เจียน่าเลยคายไม่ออก ได้แต่ให้มันค่อยๆลงคอไป
น้ำแข็งไหลลงในคอ ความเย็นเฉียบทำให้หล่อนสั่นไปทั้งตัว