ตอนที่ 577
บทที่577 แค่คำเล็กๆ ฉันหลอกคุณฉันเป็นหมา
October 22, 2026
บทที่577 แค่คำเล็กๆ ฉันหลอกคุณฉันเป็นหมา
พอคิดถึงการกระทำที่คลุมเครือของชายหนุ่มเมื่อกี้ หน้าถังซินก็แดง
ไม่ได้ไอศครีมหล่อนก็เกาะแขนชายหนุ่ม พูดเสียงออดอ้อนนุ่มๆว่า“แค่คำเดียว ฉันสัญญา ชิมแค่คำเล็กๆ ฉันไม่โกหก”
“……”
“ประธานมู่ คุณมู่……นะนะ ขอร้องล่ะ”
“……”
เห็นหญิงสาวกระหายแบบนี้ จ้องไอศครีมในมือตัวเอง มู่เฉินหย่วนก็ใจอ่อนตกลงกับหล่อน“แค่คำเล็กๆคำเดียวใช่ไหม？”
ถังซินพยักหน้าแรงๆ“อือ คำเล็กๆคำเดียว ถ้าฉันโกหกฉันเป็นหมา！”
มู่เฉินหย่วนเอามือลงยื่นไอศครีมให้ที่ปากหล่อน
ถังซินออกแรงจับข้อมือเขา พออ้าปากมู่เฉินหย่วนก็บีบหลังคอเธอเบาๆ
ชายหนุ่มเตือน“คุณนายมู่ พูดอะไรจำไว้ด้วยไม่งั้นผมจะไม่เกรงใจ”
“……”
ถังซินจ้องไอศครีมตรงหน้า สุดท้ายก็อ้าปากเล็กๆกัดไปคำเล็กๆ
“เด็กดี”มู่เฉินหย่วนพอใจอย่างมาก ผู้หญิงตรงหน้าเอาไอศครีมที่เหลือกินไปหมดแล้ว
ถังซินที่ไม่พอใจก็จ้องเขาแล้วเดินออกไปอย่างไว
มู่เฉินหย่วนตามไปไวๆ เดินไปที่ด้านข้างหล่อนไม่ให้หล่อนล้ม“ช้าหน่อยสิ เดินไวจะไม่สบายตัวได้”
ใบหน้าถังซินหม่น ไม่สนเขา
น่ารำคาญจะตาย ไอศครีมก็ไม่ให้กินและยังจะกินต่อหน้าหล่อนอีก ไม่ใช่คนจริงๆ！
มู่เฉินหย่วนมองสีหน้าหญิงสาวก็รู้ว่าหล่อนไม่พอใจ พูดไปว่า“ไอศครีมมันเย็นมาก อีกอย่างตอนเช้าคุณก็ยังไม่กินอะไร ท้องว่างๆก็ยิ่งไม่ดีเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมให้กินอันนึง”
ถังซินตอบในลำคอ“ไม่ต้อง！”
“ถึงผมไม่อยู่ คุณก็ห้ามกินไอศครีมมั่วซั่ว”มู่เฉินหย่วนรู้ว่าหล่อนคิดอะไร“ผมจะให้ฉางผิงจับตาดูคุณ เขาไม่กล้าร่วมมือกับคุณหรอก”
“นาย——”ถังซินหันไปจ้องเขา กัดฟัน“นายจะเอาอย่างนี้ใช่ไหม！ฉันท้องมาจะหกเดือนแล้ว กินไอศครีมแท่งนึงก็ไม่ได้ ต้องขนาดนี้เลยเหรอ！”
มู่เฉินหย่วนอธิบายอย่างอดทน“ผมไม่ได้บอกว่าไม่ได้ แค่กลัวว่าท้องคุณจะว่างแล้วกินไปเยอะเกิน อย่าเข้าใจผมผิดสิ”
“ก็คุณไม่ให้ฉันกินไอศครีม！”
“……”
ถังซินผลักเขาไปให้เขาอยู่ห่างตัวเองหน่อย บ่นด้วยใบหน้าเย็นชา“ต่อไปฉันจะตั้งชื่อลูกสาวว่าไอศครีม จะได้เตือนฉันให้กินไอศครีมทุกวัน ดูสิคุณจะทำไง！”
“คุณแน่ใจว่าเป็นผู้หญิง？”มู่เฉินหย่วนตามเข้ามาอีกแล้ว“ถ้าเป็นผู้ชายหมดล่ะ？”
“มู่เฉินหย่วน อย่าพูดได้ไหม！”ใบหน้าถังซินรำคาญมากขึ้น ดันเขาอย่างแรง“ฉันไปตรวจแล้วมีลูกสาวสองคน จะเป็นลูกชายหมดได้ไง！”
มู่เฉินหย่วนขำเสียงทุ้ม“คุณเตือนผมซะเองนี่ อาทิตย์หน้าจะพาคุณไปตรวจ”
“ไม่ต้อง ฉันไปเองได้！”
“โอเคโอเค คุณไปเอง”มู่เฉินหย่วนไม่อยากให้หล่อนโมโหตลอดแล้วกระทบต่ออารมณ์ก็เปลี่ยนเรื่องคุย“ผมซื้อแตงโมมาด้วย อยากกินแตงโมหรือว่าน้ำแตงโม？”
ถังซินหันหัวไปไม่สนเขา
ชายหนุ่มก็ไม่กวนอีก เข้าไปโอบเอวหล่อนให้ถังซินเอน ทั้งสองเข้าไปหอพักด้วยกัน
จากไกลๆ หลินเฉิงจี๋มองพวกเขาเข้าไปด้านในอย่างเงียบๆ สีหน้าน่ากลัวอย่างเรียบๆ
“คุณชาย……”จงอี้ข้างๆเขาเปิดปากพูด“ในใจคุณถังซินมีคุณ แต่เพราะลูกในท้องก็เลยหมดหนทางเจอแต่กับประธานมู่”