ตอนที่ 582
บทที่582 ผมจะตายแล้ว
October 22, 2026
บทที่582 ผมจะตายแล้ว
“ที่ที่ฉันอยากไป……”พอถังซินได้สติก็มองเขางงๆ“นอร์เวย์？”
“อือ”หลินเฉิงจี๋ยิ้มแล้วพยักหน้า หยิบไข่ไก่ที่โต๊ะมาตอกแล้วก็แกะเปลือกให้“ผมเคยบอกแล้วว่าจะซื้อเกาะให้คุณเล่น”
“……”
ถังซินถึงตระหนักว่าผิดปกติ“ดังนั้นที่เกาะนี้มีแค่เราสองคน？”
“เมื่อคืนที่รถทำอะไรไปใช่ไหม？”ถังซินลูบขมับคิดถึงเรื่องเมื่อคืนทั้งหมด“พอฉันได้กลิ่นดอกสต๊อคบางๆก็เริ่มง่วง”
หลินเฉิงจี๋ไม่ตอบ ยังคงแกะเปลือก
ถังซินเห็นเขาแบบนี้ ในใจก็เย็นขึ้นและก็ถามไปว่า：“เรื่องของสาวสวย……คุณก็หลอกฉัน？”
“กินก่อน”หลินเฉิงจี๋เอาไข่ที่แกะเปลือกเสร็จใส่จานหล่อน“กินเสร็จเราค่อยคุยกัน”
“คุณบอกฉันก่อน ใช่หรือว่าไม่ใช่”
เห็นถังซินยังยืนหยัดอย่างนี้ หลินเฉิงจี๋ก็จับแว่นพูดเสียงทุ้ม“ขอโทษนะยินยิน”
“นายเกินไปแล้วนะ เอาเรื่องความเป็นความตายของสาวสวยมาหลอกฉัน！”ถังซินใจเย็นไม่ได้“งั้นที่คุณบอกมู่เฉินหย่วนแล้วก็ไม่จริงสิ อยากหลบเขาก็เลยพาฉันมานี่ใช่ไหม？”
“……ใช่”
“ทำไมนาย……”ถังซินอยากอาละอาด แต่ไม่ได้ หล่อนเป็นหนี้ชายคนนี้“ฉันบอกแล้ว คลอดลูกจะไปกับคุณ เฉิงจี๋ คุณอย่าทำแบบนี้”
หลินเฉิงจี๋ยิ้ม น้ำเสียงทุ้มอย่างเหงาๆ“ยินยินคุณไม่เห็นเหรอ？ในใจคุณมีแต่มู่เฉินหย่วน รอคุณคลอดลูก คุณคงอยู่กับเขาแล้ว จะจำผมได้ไง？”
ถังซินนิ่งไปเหมือนก้างปลาติดคอ ไม่รู้ว่าจะตอบโต้ยังไง
“นานแค่ไหนผมรอได้หมด แต่ว่าผมไม่สามารถมองคุณอยู่กับชายอื่นได้”หลินเฉิงจี๋ดึงมือหล่อนมาที่แก้ม“ยินยิน ผมเป็นคน ผมก็อิจฉาเป็น”
“……”
หลินเฉิงจี๋จูบหลังมือหล่อน ริมฝีปากเย็นบางทำให้ถังซินสั่น
“ยินยิน ผมมีแค่คุณแล้ว”
“เฉิงจี๋ ข้างๆคุณไม่ได้มีแค่ฉัน”ถังซินไม่สามารถพูดแรงกับชายคนนี้ได้ ยกมือขึ้นลูบผมเขา“ยังมีพ่อคุณ มีประธานมู่ แล้วก็มีคุณป้าโมมอย……เรารักคุณทั้งนั้น”
หลินเฉิงจี๋ยิ้มเงยหน้ามองหล่อน“คุณไม่รู้สินะว่าวันนั้นตอนผมไปส่งหล่อน หล่อนพูดอะไรกับผม？”
“หล่อนพูดอะไร？”
หลินเฉิงจี๋หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดเสียงแล้วกดเล่น
ไม่กี่วิ ก็มีเสียงของโมมอยอี้พูดมา
ทีแรกถังซินไม่เข้าใจ พอฟังที่โมมอยอี้พูดกับหลินเฉิงจี๋จบ หล่อนก็ใจพัง ค่อยๆเอามือปิดปาก เบ้าตาร้อน
หล่อนนึกว่าโมมอยอี้อ่อนโยนกับหลินเฉิงจี๋ ยอมรับเขา
คิดไม่ถึง……
ถังซินยังไม่ได้สติก็ได้ยินหลินเฉิงจี๋พูดเสียงทุ้ม：“ยินยิน ผมจะตายแล้ว”
“หะ？”ถังซินอึ้ง ร้องออกมาแล้วรีบพูด“คุณกินยาแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไม……”
หลินเฉิงจี๋ส่ายหัว“ผมไม่ได้กิน ยานั่นยังอยู่”