ตอนที่ 606
บทที่606 ฉันเป็นของคุณ ลูกก็ด้วย หนีไปไหนไม่ได้หรอก
October 22, 2026
บทที่606 ฉันเป็นของคุณ ลูกก็ด้วย หนีไปไหนไม่ได้หรอก
ลู่เหวินซูโดนด่าซะเละเลยตบหน้าตัวเองไปทีนึง“โทษที่แกพูดไม่เป็นละกัน！”
หลี่ซูเจ๋หัวเราะไปทั้งตัว
ตอนดึกลูกมีพี่เลี้ยงดูแล ลู่เหวินซูพาหลี่ซูเจ๋ไปนอน
“ชื่อลูกคุณคิดหรือยัง？”เอนในอ้อมกอดชายหนุ่ม หลี่ซูเจ๋ถาม“แม่ให้เราตั้งชื่อลูกกัน”
ลู่เหวินซูลูบผมหล่อน แปปนึงถึงพูด：“ไม่งั้นก็นามสกุลหลี่ละกัน”
หลี่ซูเจ๋เงยหน้าไปมองเขา
“รออีกพักนึงจัดการเสร็จ ผมจะเอาสองสามบริษัทเปลี่ยนเป็นชื่อคุณ ต่อไปค่อยให้เขาดูแลเอง ทางพี่น้องพวกนั้นจะต้องมีคนดูแลตลอด”
หลี่ซูเจ๋นิ่งไปแปปนึง ทันใดนั้นก็เอาหัวเข้าไปซุกในอ้อมแขนชายหนุ่ม“ไม่เอา……”
“ทำไมไม่เอาล่ะ？”
“คุณพิจารณาเองของคุณแต่จะเมินแม่ไม่ได้ ก็นามสกุลลู่ไปแล้วให้แม่เลี้ยง”หลี่ซูเจ๋พูด“ต่อไปมีลูกสาวก็นามสกุลหลี่ ให้หล่อนดูแลพี่น้อง”
“จะคลอดอีกเหรอ？”ลู่เหวินซูชอบเด็ก แต่พอเขาคิดถึงเสียงร้องโหยหวนนั่นก็ขนลุก“ไม่ต้องคลอดอีกหรอก ผมไม่อยากให้คุณเจ็บ”
หลี่ซูเจ๋จับแก้มเขาพูดด้วยรอยยิ้ม：“คุณคิดเพื่อฉันขนาดนี้ ฉันดีใจจริงๆ แต่ว่าท้องแรกคลอดไวขนาดนี้ ท้องสองก็ไม่เจ็บหรอก”
หล่อนหรี่ตาจ้องชายหนุ่ม“คลอดอีกหนึ่ง！แต่คุณอย่ามีเล่นแง่นะ เข้าใจไหม？”
“โอเคโอเค ค่อยว่ากัน”ลู่เหวินซูต้องประนีประนอม
ไม่ประนีประนอมไม่มีทาง เขาเองก็มีความคิดเห็นด้วย ภรรยาตัวเองไม่ควรจริงจัง
--
ลูกของลู่เหวินซูกับหลี่ซูเจ๋ครบเดือนก็เลือกจัดที่โรงแรมเหม่ยซินและเชิญเพื่อนทั้งสองฝ่ายมาด้วย และยังมีลูกค้าที่สำคัญของบริษัท มีประมาณหกโต๊ะ
เดือนกว่านี้ส้งจิ้งเหอพักฟื้นได้ดี
หล่อนกับวี่เหวินถิงพาฉางผิงมาร่วมงานครบเดือนของลู่หวยและให้ของขวัญชิ้นใหญ่
พอรู้ชื่อของเจ้าเด็กนี่ถังซินก็ถามหลี่ซูเจ๋“เธอตั้งเองหรือว่าเขาตั้งเนี่ย？”
“ฉันเอง”
ถังซินรีบทำเสียงในลำคอ“คิดแล้วเชียว คนแบบนั้นจะตั้งชื่อลูกดีๆได้ไง！”
ส้งจิ้งเหอพูดอย่างยิ้มๆ“เธอสองคนยังไม่คืนดี？”
“ไม่มีทางคืนดี！”ถังซินดื่มน้ำผลไม้ไปอึกนึง หน้าเย็นชาพูดออกไป“กล้าตีฉันและยังพาตัวเพื่อนรักฉันอีก ความเกลียดชังทั้งเก่าและใหม่นี้เพียงพอที่จะให้ฉันเอาเขาใส่บัญชีดำตลอดไป”
ฉางผิงเดินผ่านมาพอดี พอได้ยินถังซินพูดแบบนี้ก็แอบไปหาพวกลู่เหวินซูแล้วเล่าให้พวกเขาฟังและยังมองลู่เหวินซูอย่างจริงจัง“อาสี่เข้าใจไหม？”
ลู่เหวินซูลูบจมูก“ตอนนี้อาต้องไปขอโทษหล่อนเหรอ？”
“เปล่า”ฉางผิงส่ายหัวแล้วพูดออกไป：“ก็แค่อย่าไปลองดีกับผู้หญิง ผู้หญิงแค้นฝังใจ”
พวกเขาขำ
งานเลี้ยงครบหนึ่งเดือนจบลงตอนประมาณสองโมงกว่า ลู่เหวินซูออกไปส่งแขก
เห็นมู่เฉินหย่วนพาถังซินเข้ามาลู่เหวินซูก็เข้าไปพูดกับถังซินอย่างจริงใจ：“เมื่อก่อนผมไม่ดีเอง ผมขอโทษ อย่าเป็นเพราะเรื่องของเราสองคนแล้วไปไม่โอเคกับสาวสวยก็พอ”
“ฉันโอเคกับสาวสวย อย่ามาคิดว่าตัวเองสำคัญซะหน่อยเลย”ถังซินยิ้มอ่อน น้ำเสียงอ่อนโยน“วันไหนหย่ากันมาบอกฉันเลยฉันจะรับหล่อนมาอยู่ที่บ้านเอง”
มุมปากลู่เหวินซูยกขึ้น