ตอนที่ 240 คุณถัง ผมรู้สึกเริ่มชอบคุณแล้ว

ชายหนุ่มพูดอย่างเย็นชาขึ้นว่า “เรื่องแบบนี้พวกนายยังกล้าทำ อยากเข้าไปนอนในคุกใช่มั้ย?”

“คุณมู่ พวกเราก็ถูกบังคับอย่างจำใจเช่นกัน” คุณหมอAเอ่ยขึ้น “คนๆนั้นกุมความผิดของพวกเราไว้และใช้อำนาจคุกคาม ถ้าพวกเราไม่ทำเรื่องนี้ให้เขา เขาจะทำให้พวกเราอยู่โรงพยาบาลนี้ต่อไปไม่ได้”

คุณหมอBลุกขึ้นมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความอ้อนวอน “คุณมู่ คุณยกโทษให้พวกผมเถอะ ถ้ารู้ว่าคุณผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนกับคุณ พวกเราก็คงไม่กล้าทำ”

มู่เฉินหย่วนยิ้มอย่างเย็นชา “พวกนายหมายความว่า ถ้าเป็นคนอื่นพวกนายก็กล้าทำอย่างนั้นหรือ?”

“พวกเราไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”

“ไอ้สี่” มู่เฉินหย่วนขี้เกียจฟังพวกเขาพูดไร้สาระ จึงเรียกลู่เหวินซูที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูเข้ามา “เอาสองคนนี้ไปสถานีตำรวจ ควรที่จะจัดการยังไงก็จัดการตามนั้น”

ลู่เหวินซูพูดยิ้มหัวเราะ ได้เลย ไปส่ง！

หมอทั้งสองคนยังอยากที่จะขอให้ยกโทษให้ จึงถูกลู่เหวินซูขับไล่ออกไป

มู่เฉินหย่วนถอดเสื้อสูทตัวนอกพาดคลุมไว้บนไหล่ของถังซิน ใบหน้ามีสีหน้าที่กังวล “ไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

“ไม่เป็นไร” ถังซินส่ายหน้า เธอนึกถึงเรื่องครั้งที่แล้วจึงขอโทษอีกครั้ง “ครั้งที่แล้วฉันไม่ได้ตั้งใจ เพียงแค่เรื่องของเด็กคนนั้นฉันพูดลำบาก ดังนั้น…”

ชายหนุ่มปิดปากเธอไว้ด้วยริมฝีปาก และจูบอย่างเร่าร้อน

หลังจากผ่านไม่สักครู่ มู่เฉินหย่วนถึงจะปล่อย นิ้วมือลูบคลำที่ริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเธอ และพูดด้วยเสียงแหบขึ้นว่า “ฉันรู้”

“คุณรู้แล้วยังไม่ตอบวีแชทฉันหรอ?” ถังซินรู้สึกโกรธในใจ เพราะว่าเขาไม่ตอบวีแชทเลย หลายวันมานี้เธอจึงกินไม่ได้นอนไม่หลับ “ฉันว่าคุณตั้งใจใช่มั้ย?”

“ฉันกินข้าวกับคุณฉินตลอด ได้ยินมาเธอกับเขางานเยอะ เลยกลัวรบกวนเธอ”

ถังซินหัวเราะเหอเหอ “ขอบคุณคุณมาก!”

มู่เฉินหย่วนเอียงตัวเข้ามา ดวงตาที่เคร่งขรึมมีความจริงจังส่งผ่านออกมา “คุณถัง ผมเริ่มชอบคุณแล้ว พวกเราลองคบกันดูมั้ย”

ถังซินตกใจอย่างหนัก จ้องมองหน้าของเขา ไม่รู้ว่าจะต้องมีปฏิกิริยาอย่างไร

เขาพูดอะไร?

หรือว่าโสตสัมผัสของเธอมีปัญหาแล้ว?ใช่แน่เลย!

มู่เฉินหย่วนพูดถึงตัวเอง “พูดตามตรง เมื่อก่อนทุกครั้งที่เห็นเธอ ฉันรู้สึกรำคาญมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นแบบนั้น แต่ทำไมถึงดึงดูดความสนใจขนาดนี้ ทำไมถึงมีจุดดีในตัวเธอมากขนาดนี้ ต่อมาฉันจึงพบว่า เธอสวยและฉลาด มีหลักการที่ยึดถือเป็นของตัวเอง จึงถูกดึงดูดไปโดยไม่รู้ตัว”

ฉันสามารถทนกินหมูทุกชนิดที่เธอทำเป็นอาหาร สามารถทนให้เธอเอารถฉันไปทำเละเทะ เพราะว่าเธอจึงออกมาจากงานแต่งงาน ขนาดเกลียดสัตว์เลี้ยงขนยาว ยังสามารถทนเพราะเธอได้เลย

เขาพูดออกมามากมาย เห็นถังซินยังมีลักษณะท่าทางเช่นนั้น จึงออกแรงจับที่หน้าเธอ “ถังซิน เธอรู้มั้ยว่าฉันหมายถึงอะไร?”

ถังซินพูดอย่างติดอ่างขึ้นว่า “คุณ คุณพูดออกมาเยอะ ฉันไม่คุ้นชิน”

มู่เฉินหย่วนยิ้ม “สรุปเป็นหนึ่งประโยคก็คือ ฉันเริ่มชอบเธอแล้ว อยากคบกันมั้ย?”

ฉันเริ่มชอบเธอแล้ว

คำพูดนี้เธอรอมานานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอยังอยากเป็นคนพูดกับเขาออกมาก่อน แต่ว่าแต่ละครั้งที่อยากบอกกลับยอมแพ้เพราะความตื่นเต้น

ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นเพราะคำพูดนั้นทำให้ใจของเธอเต้นอย่างแรง เธออยากที่จะตอบรับ

แต่ว่า—

“ขอโทษ” ถังซินพูดด้วยเสียงต่ำ เธอยังคงลบเรื่องบางอย่างที่เขาทำออกไปจากใจไม่ได้ “ฉันยังมีงานที่ต้องทำอีกเป็นกอง เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลัง คุณมู่ คุณดีเลิศขนาดนี้…”

“ได้” มู่เฉินหย่วนพูดขัดเธอ “รอให้เธอจัดการงานให้เสร็จแล้วค่อยว่ากัน”

ถังซินพยักหน้า

มู่เฉินหย่วนไม่วางใจ จึงเรียกหมอมาตรวจร่างกายถังซิน หลังจากที่ไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆจึงพาเธอออกไป ถือโอกาสบอกกับเธอเรื่องที่กวนชิงเฟิงโทรศัพท์มาหา

ความคิดเห็น