ตอนที่ 3
ตอนที่ 3
September 30, 2026
"โอ๊ะ วันนี้มีตลาดนัด" ฉันที่กำลังนั่งชมบรรยากาศข้างทางก็นึกได้ว่ามีตลาดนัดใกล้ๆ คอนโดของฉัน
"พี่คะ จอดข้างหน้าเลยค่ะ"ฉันเอ่ยบอกพี่คนขับไปพลางหยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมาหยิบแบงค์ร้อยสองใบขึ้นมา
"ถึงแล้วครับ น้องปลายฟ้า^_^ ผมเป็นแฟนคลับคุณ ผมชื่นชอบคุณมาก"พี่คนขับรถแท็กซี่จอดรถเทียบตลาดนัด แล้วพี่เขาก็หันมามองหน้าฉันแล้วบอกฉัน เขาเป็นชายวัยประมาณ30ต้นๆ พี่เขาจัดว่าหน้าตาดีคนหนึ่งเลยล่ะ
"จริงหรอค่ะ ขอบคุณนะคะ^_^"ฉันยกมือไหว้เอ่ยขอบคุณพี่เขา พลางยื่นเงินให้เขา ขนาดฉันใส่หมวกกับแว่นกันแดดนะเนี่ย ยังจำฉันได้หรอ?
"ไม่เอาดีกว่าครับ น้องปลายฟ้ามานั่งรถผมครั้งแรก ผมต้องมีลูกค้าเยอะแน่ๆ เลยวันนี้ นางฟ้ามาโปรดแล้วหนิ^_^"พี่เขาเอ่ยบอกฉันพลางส่งยิ้มหวานๆ มาให้ฉัน แต่ฉันไม่ยอมวางเงินไว้บนเบาะรถ
"ฟ้าไปก่อนนะคะพี่^_^"ฉันเปิดประตูรถลงมายืนและเอ่ยลาพี่เขา
"ครับ^=^"ฉันปิดประตูรถและเดินลงไปยังตลาดนัด ตอนนี้เพิ่งจะสี่โมงเย็น คนก็เริ่มพลุกพล่านแล้ว ฉันเดินไปยังโชนของกิน ฉันหิวมากอยากกินทุกอย่างแต่กินไม่ได้ พี่จุ๋มชั่งนำ้หนักของฉันทุกวัน นำ้หนักของฉันก็อยู่คงที่เท่าเดิมนั้นแหละ
"เอาหมูปิ้ง10ไม้ค่ะ"ฉันมาหยุดยืนอยู่ตรงร้านขายหมูปิ้งฉันเลยเอ่ยสั่งแม่ค้าเลย แม่ค้าเป็นสาววัยรุ่นน่าจะประมาณ15ถึง16นี้แหละ เพราะเธอตัดผมสั้นเห็นติ่งหูเลย
"พี่ปลายฟ้าO_o"เธอเรียกชื่อฉันด้วยนำ้เสียงตกใจและอ้าปากค้าง ฉันก็ส่งยิ้มน้อยๆ ไปให้เธอ เธอก็มองฉันแล้วยิ้มกว้างขึ้น
"อีแก้ว ลูกค้าเค้าสั่ง มึงก็รีบๆ หยิบให้เขาสิ"เสียงผู้หญิงวัยกลางคนเอ่ยบอกน้องผู้หญิงคนนี้เสียงดังลั่นทั่วตลาด
"จ้าาาแม่"น้องผู้หญิงเธอขานรับแม่ของเธอและรีบหยิบหมูปิ้งใส่ถุงให้ฉัน ฉันก็ยิ้มน้อยๆกับท่าทางของสองคนนี้ พวกเธอน่ารัก
"100บาทค่ะ พี่ปลายฟ้า หนูขอถ่ายรูปพี่หน่อยได้ไหมคะ"เธอส่งถุงหมูปิ้งมาให้ฉัน ฉันก็ส่งเงินแบงค์ร้อยไปให้เธอ แล้วพยักหน้าแทนคำตอบที่เธอขอฉันถ่ายรูป
"ขอบคุณค่ะ พี่ปลายฟ้าสวย เซ็กซี่มากเลย หนูรบกวนพี่ปลายฟ้ายืนตรงนี้นะคะ เอาถุงหมูปิ้งมาให้หนู"เธอชี้จุดให้ฉันไปยืน ฉันก็เดินไปยืนตามที่เธอสั่ง พลางส่งถุงหิ้วหมูปิ้งไปให้เธอ เธอก็รับไปพลางหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาถ่ายรูปฉัน
"เอาแหละนะคะ พร้อมนะคะพี่ปลายฟ้า 1 2 3"
แชะ
"ขอบคุณค่ะ พี่สวยมาก หนูชอบพี่มากค่ะ ยิ่งพี่ชายหนูน่ะ รายนั้นยิ่งหนัก เอารูปพี่ไปแปะติดกับหมอนข้างแล้วนอนกอดทุกวัน"เธอถ่ายรูปฉันเสร็จแล้วเธอก็เล่าเรื่องราวของเธอไปพลางยิ้มเล็กยิ้มใหญ่ ฉันก็อดยิ้มตามเธอไปไม่ได้
"โอ๊ะ หนูรบกวนเวลาพี่นานมากแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ นี้ค่ะ พี่น่ารักจังไม่หยิ่งด้วย^_^"เธอเอ่ยบอกฉันแล้วเธอก็ส่งถุงหมูปิ้งมาให้ฉัน ฉันก็รับถุงหมูปิ้งมาจากเธอ และส่งยิ้มไปให้เธอ
"พี่ไปก่อนนะคะ ขอบคุณนะคะที่ชื่นชอบพี่^_^"ฉันโบกมือลาเธอเธอก็โบกมือบ๊ายบายให้ฉัน ฉันก็เดินออกมาจากร้านของเธอ และเดินดูร้านของกินร้านอื่นๆไปเรื่อยๆ ฉันจับหมวกให้กระชับลงมาปิดหน้าฉัน จับแว่นให้ชิดลูกตาเพราะฉันเขินไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหน ฉันเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมอง ฉันทำอะไรแปลกๆ รึป่าว หรือว่ามีอะไรติดตัวฉันมาไหม ฉันก็เดินไปก้มสำรวจมองตัวเองไปด้วย แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติในตัวฉันสักอย่างเลยนะ
"กลับดีกว่า"ฉันพึมพำขึ้นเมื่อฉันมองไปที่มือข้างหนึ่งของฉันที่ตอนนี้ฉันหิ้วของกินหลายถุงแล้ว แล้วฉันก็หันตัวเดินออกมาจากตลาดนัดและต้องเดินผ่านตึกร้างหลายตึกไม่ตำ่กว่า10ตึก แต่ละตึกสูงใหญ่ราวๆ 5ชั้นได้ ตึกร้างพวกนี้จะอยู่ตรงกลางระหว่างคอนโดของฉันกับตลาดนัดแต่ตึกร้างนี้จะห่างจากตลาดนัด500เมตรห่างจากคอนโดฉัน200เมตร พื้นที่แถวตรงนี้ค่อนข้างมีคนเข้าออกพลุกพล่านเพราะมีแหล่งเริงรมย์ยามราตรีของพวกนักท่องราตรี พวกเจ้าของเลยพากันไปสร้างตึกใหม่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับตึกเก่า เลยทำให้ฝั่งคอนโดฉันมีตึกร้างแต่อีกฝั่งจะเป็นตึกใหม่ๆอยู่
"ไอ้พวกเหี้ย! "ฉันที่กำลังจะเดินผ่านตึกร้างขนาดใหญ่อยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียงผู้ชายพูดขึ้นเป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งฉันเองก็พอจะฟังรู้เรื่องบ้าง
ปังๆๆ
"ฆ่าไอริวให้ได้! "แล้วก็มีเสียงปืนดังสนั่นภายในตึกร้างสักตึกในบรรดาหลายๆ ตึกในนี้และมีเสียงของผู้ชายชาวญี่ปุ่นอีกเสียงหนึ่งพูดขึ้นเสียงดัง จนฉันสะดุ้งตกใจทำอะไรไม่ถูกรีบวิ่งไปยังข้างซอกตึกร้างสองตึกที่อยู่ใกล้ๆ กัน ฉันเข้าไปแอบหลังลังไม้เก่าๆ พลางย่อตัวนั่งลงเอาหลังพิงพนังของตึก มุมนี้ค่อนข้างมืดเพราะแสงสว่างไม่สามารถส่องผ่านตึกสูงเข้ามาได้
"เขาถ่ายหนังกันเหรอ? "ฉันกำมือตัวเองแน่นด้วยความกลัว และหลับตาลงด้วยความกลัว
พรึบ