บทที่ 109 แข่งขันเพื่อแย่งอำนาจการจัดการ

ทุกคนจึงพากันนั่งหลังตรง

เตชิต จึงเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับการเดินทางไปทำธุรกิจในต่างประเทศของเขาขึ้น

หลังจากพูดจบ เขาก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนามาที่มายมิ้นท์ทันที “ผมพอจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นในบริษัทตอนที่ผมไม่อยู่ หลานสาวของผมจัดการแทนผมได้ดีมากทีเดียว ขอบคุณมาก”

จัดการแทน?

มายมิ้นท์ขมวดคิ้วแล้วยิ้มขึ้น “ประธานเตชิตเกรงใจกันไปแล้วละค่ะถึงยังไงฉันก็เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทและเป็นรองประธานด้วย การจัดการเรื่องในบริษัทนับเป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจ และฉันควรจะทุ่มเทอยู่แล้วค่ะ”

เตชิต กระตุกปาก เขารู้สึกโกรธและโกรธอยู่ในใจ

สาวน้อยคนนี้รับมือยากจริงๆ

เขาไม่อยากเชื่อว่าเธอจะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเขาตั้งใจจะเพิกถอนสิทธิ์ในอำนาจจัดการของเธอในเทนเดอร์กรุ๊ป

“งั้นเหรอ? หลานสาวของผมช่างฉลาดจริงๆ แต่ตอนนี้คุณอาชิตกลับมาแล้ว หลานไม่ต้องลำบากขนาดนั้นแล้วก็ได้” เตชิต มองมายมิ้นท์ด้วยรอยยิ้มที่ลึกซึ้ง

มายมิ้นท์ยังยิ้มและจ้องมาที่เขา “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยังอายุน้อยอยู่และชอบที่จะเจอกับอุปสรรคต่างๆ ไม่ต้องกังวลไปนะคะ”

เตชิต สีหน้าดูทรุดลงไปไม่น่ามอง

ผู้บริหารและผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ ในห้องประชุมพากันก้มหัวไม่กล้าส่งเสียง

พวกเขาคาดไม่ถึงว่ารองประธานมายมิ้นท์จะกล้าต่อสู้เพื่ออำนาจกับประธานเตชิต

นี่เป็นเพราะเธอมีความมั่นใจในเรื่องนี้หรือเป็นลูกวัวเพิ่งเกิดที่ไม่กลัวเสือกัน?

แม้แต่ลาเต้ก็ยังตะลึงในความกล้าหาญของมายมิ้นท์

แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่ามายมิ้นท์ต่อสู้เพื่ออำนาจกับประธานเตชิตในตอนนี้อาจผิดเวลาไปเล็กน้อยและหุนหันพลันแล่นเกินไป

แต่เขารักเธอ ดังนั้นไม่ว่าเธอจะทำสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ เขาก็จะยืนเคียงข้างเธออย่างไม่มีเงื่อนไข

“สู้ๆ ครับที่รัก” ลาเต้ทำท่าทางให้กำลังใจมายมิ้นท์

มายมิ้นท์ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ได้ดี “หุบปากคุณไปเถอะน่า”

ลาเต้ยิ้มและปิดปากของตัวเองลง

เตชิต เห็นว่าตอนนี้มายมิ้นท์ยังมีอารมณ์จะสวีทกับคนรัก เขาจึงจ้องไปด้วยความโมโห “สาวน้อย คุณจริงจังหรือเปล่า?”

มายมิ้นท์ยิ้มว่า “แน่นอนค่ะ ฉันเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทและเป็นรองประธานด้วย หากฉันไม่มีอำนาจในการจัดการอยู่ในมือก็คงไม่ดีใช่ไหมคะ? ดังนั้นฉันต้องการอำนาจในการจัดการดูแลครึ่งหนึ่งค่ะ!”

ที่จริงเธอก็รู้ดีว่าเธอไม่สามารถแข่งขันกับ เตชิต ได้ อย่างไรก็ตาม เตชิต ได้ดูแลบริษัทมาหลายปีแล้ว เกือบครึ่งหนึ่งของผู้บริหารระดับสูงและผู้ถือหุ้นที่ที่นั่งอยู่ในที่นี้ล้วนเป็นคนของเขา

แต่เธอไม่เต็มใจที่จะคืนสิทธิ์ในการจัดการทั้งหมดให้แก่เขา ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจว่า เธอจะไม่ได้รับสิทธิ์ในการจัดการทั้งหมด อย่างน้อยก็ครึ่งหนึ่งก็ยังดี

เตชิต หัวเราะออกมาอย่างโกรธเคือง “สมัยนี้คนหนุ่มสาวมีความทะเยอทะยานมากจริงๆ ทำไมก่อนหน้านี้ผมถึงไม่รู้เลยนะว่าหลานสาวของผมมีความทะเยอทะยานเช่นนี้?”

มายมิ้นท์เขามือขึ้นปัดผมและตอบอย่างใจเย็นว่า “นั่นเป็นเพราะฉันเคยได้รับการคุ้มครองโดยพ่อของฉัน ฉันอยู่ภายใต้ปีกของท่านมาตลอด ตอนนี้พ่อของฉันไม่อยู่แล้ว ดังนั้นโดยธรรมชาติฉันควรจะเผชิญหน้ากับลมและฝนด้วยตัวเองเมื่อไม่มีพ่อ ถ้าพ่อของฉันยังมีชีวิตอยู่เขาคงจะมีความสุขมาก ใช่ไหมคะคุณอาชิต?”

เตชิต กำหมัดแน่น ดวงตาที่แข็งกร้าวของเขาดูดุดัน กัดฟันและตอบว่า “อืม จริงด้วย”

สาวน้อยคนนี้ไม่เลวจริงๆ เธอจงใจหยิบยกไตรภูมิออกมากดดันเขา เตือนให้เขารู้สึกว่าเขานั้นมีวันนี้ได้เพราะไตรภูมิ ตอนนี้การที่เขาทำเช่นนี้ต่อลูกสาวของไตรภูมิ ก็เท่ากับเขาเนรคุณต่อไตรภูมิด้วย เจ้าหมาป่าตาขาว! แต่เขาก็ไม่อาจแว้งกัดได้ เพราะหากว่าเขาทำเช่นนั้น ก็คงจะเป็นคนเนรคุณตามที่ว่าจริงๆ แล้วทุกคนจะมองเขาอย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น หุ้นในมือของเขายังด้อยกว่าสาวน้อยคนนี้ หากความคิดเห็นของสาธารณชนส่งผลกระทบต่อเทนเดอร์กรุ๊ป ผู้ถือหุ้นทุกคนย่อมมีความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวเขาอย่างแน่นอน ซึ่งทุกคนจะร่วมกันเรียกประชุมเพื่อเลือกผู้จัดการบริษัทใหม่ เมื่อถึงตอนนั้น แผนการทั้งหมดที่เขาเตรียมและทำมากว่าหลายปีก็คงจะล้มเหลว

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หน้าอกของ เตชิต ก็กระเพื่อมอย่างรุนแรง แต่เขาพยายามต่อต้านความโกรธและไม่พูดอะไรออกไป เขามองที่มายมิ้นท์อย่างมืดมนว่า “หลานสาวช่างเหมือนกับพ่อเหลือเกิน ตกลงตามนั้น ลุงจะให้อำนาจในการตัดสินใจครึ่งหนึ่ง แต่ว่า......”

ดวงตาของมายมิ้นท์เป็นประกาย “เชิญคุณอาชิตพูดค่ะ”

เธอรู้ดีว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้น

เขาคงต้องวางแผนจัดการเธออีกแน่

เตชิต หยิบเอกสารจากข้างๆ ขึ้นมา “นี่เป็นโครงการความร่วมมือด้านเทคโนโลยีพลังงานใหม่ ผมต้องพยายามอย่างมากเพื่อให้ได้คุณสมบัติตามโครงการความร่วมมือนี้ ผู้สนับสนุนร่วมตั้งใจจะหาพันธมิตรทั้งหมดห้าราย ถ้าหลานสามารถทำให้เทนเดอร์กรุ๊ปเข้ารับเป็นหนึ่งในห้าได้ ลุงจะมอบอำนาจให้ครึ่งหนึ่ง”

หลังจากหยุดไปชั่วครู่ เขาก็กล่าวอีกว่า “ในทางตรงกันข้าม หากว่าฉันทำไม่ได้ก็ต้องสละสิทธิ์การจัดการ และไปจากเทนเดอร์กรุ๊ป กลับไปเป็นเพียงผู้ถือหุ้นสามัญ แน่นอนว่าท้ายที่สุดแล้วหากยังจะยืนกรานเอาอำนาจการดูแล ก็อย่าโทษที่ลุงจะจัดการอย่างเด็ดขาดไปบ้าง อาจต้องมีใครสักคนต้องสูญเสีย หลานเห็นว่าอย่างไรบ้าง?”

“นี่คุณกำลังข่มขู่เธออยู่!” ลาเต้ชี้มาที่เขา

มายมิ้นท์จับมือลาเต้วางลงแล้วมองไปที่ เตชิต “ฉันตกลง”

“ที่รัก......”