บทที่ 123 ลูกของใคร

“……”เปปเปอร์เงียบ

เขานวดขมับด้วยมือข้างหนึ่ง“ช่างเถอะ หาไม่เจอก็หาไม่เจอ”

ก็ไม่รู้ว่าใครแย่งไป เขายังสามารถที่จะบังคับให้เธอเอากระเป๋ากลับมาได้เหรอ?

“ขอโทษด้วยเปปเปอร์ ฉันก่อเรื่องอีกแล้ว”ส้มเปรี้ยวกัดริมฝีปากล่างอย่างโทษตัวเอง และพูดด้วยดวงตาสีแดง

เปปเปอร์เห็นเธอเป็นแบบนี้ พยายามพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เกี่ยวกับเธอ เธออย่าเอาไปใส่ใจเลย”

“ใช่ส้มเปรี้ยว ฟังเปปเปอร์”เยี่ยมบุญพูดเกลี้ยกล่อม

คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็พยักหน้า

เมื่อส้มเปรี้ยวเห็นทุกคนปลอบใจตัวเอง อดกลั้นน้ำตาแล้วยิ้ม“หนูรู้แล้วค่ะ”

“ใช่แล้วเปปเปอร์ นายตั้งใจใช้วิธีอะไร จัดการคดีของส้มเปรี้ยว?”เยี่ยมบุญมองดูเปปเปอร์แล้วถาม

เปปเปอร์มองลงไป“พรุ่งนี้พวกคุณก็รู้แล้ว”

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมพูดอะไรมากนัก แม้ว่าเยี่ยมบุญจะค่อนข้างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้ถาม

เงียบตลอดทาง หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ถึงตระกูลภักดีพิศุทธิ์แล้ว

เยี่ยมบุญพวกเขาสามคนก็ลงรถ

เปปเปอร์ลดกระจกลงมองดูพวกเขา“คุณลุงคุณป้า รบกวนพวกคุณดูแลส้มเปรี้ยวดีๆด้วยครับ”

“วางใจเถอะ”คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ลูบหัวของส้มเปรี้ยว และตอบด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าเยี่ยมบุญไม่ได้พูด แต่ความหมายในสายตาของเขาก็เหมือนกับคุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์

เปปเปอร์ก็มองไปทางส้มเปรี้ยว“พักผ่อนที่บ้านดีๆ สุดสัปดาห์ฉันมารับเธอ”

“อือ เปปเปอร์นายขับรถอยู่บนถนนระวังด้วย”ส้มเปรี้ยวพยักหน้า

เปปเปอร์อือคำหนึ่ง และกลับรถขับออกไป

ในไม่ช้า กลับถึงบริษัทตระกูลนวบดินทร์

ผู้ช่วยเหมันตร์ถือเอกสารเข้ามาที่ห้องทำงานด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน“ประธานเปปเปอร์”

“มีเรื่องอะไรเหรอ?”เปปเปอร์จ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ถามโดยไม่เงยหน้าขึ้นมา

ผู้ช่วยเหมันตร์ยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน หายใจเข้าลึกๆแล้วพูดว่า: “คุณให้ผมไปถามอาการสุภาพของคุณมายมิ้นท์ที่โรงพยาบาล ผมถามมาได้แล้วครับ”

เปปเปอร์หยุดการกระทำที่พิมพ์บนแป้นพิมพ์ ที่สำคัญเงยหน้าขึ้น และมองดูเขา “ผลเป็นยังไงบ้าง?”

“เธอ……เธอตั้งครรภ์แล้วครับ”ผู้ช่วยเหมันตร์ตอบด้วยท่าทางแปลกๆ

รูม่านตาของเปปเปอร์หดตัวลงอย่างกะทันหัน คนทั้งคนนิ่งอึ้ง หลายวินาทีถึงได้ดึงสติกลับมา ในน้ำเสียงก็ไม่ได้ปิดซ่อนความตื่นเต้นแม้แต่น้อย“นายว่าอะไรนะ เธอท้องเหรอ?”

“ถูกต้อง หนึ่งเดือนกว่า”ผู้ช่วยเหมันตร์พยักหน้า

คุณมายมิ้นท์และประธานเปปเปอร์หย่าร้างกันก็แค่หนึ่งเดือนกว่า

จากเรื่องนี้จะพบว่า คุณมายมิ้นท์เพิ่งจะหย่ากับประธานเปปเปอร์ ก็มีอะไรกับคุณลาเต้

เปปเปอร์มองลงไป ทำให้ผู้คนมองไม่เห็นอารมณ์ในดวงตา แต่ในใจกลับมีคลื่นซัดโหมสาด

หนึ่งเดือนกว่า……

ค่ำคืนนั้นระหว่างเขากับมายมิ้นท์จนถึงตอนนี้ก็เกือบจะหนึ่งเดือนกว่าแล้ว ดังนั้นเด็กในท้องของเธอเป็นไปได้มั้ยที่จะเป็นเขา?

หัวใจเต้นเร็วขึ้น มือของเปปเปอร์ที่วางอยู่บนเมาส์ ก็อดไม่ได้กระชับขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าความรู้สึกในขณะนี้ของเขาไม่สงบเป็นอย่างมาก

ผู้ช่วยเหมันตร์เห็นแล้ว ก็ไม่ได้แปลกใจ

เขารู้ดีมากว่าในใจของประธานเปปเปอร์ก็มีคุณมายมิ้นท์อยู่

ดังนั้นตอนนี้รับรู้ว่าคุณมายมิ้นท์ตั้งครรภ์แล้ว คงจะไม่สามารถที่จะสงบสติอารมณ์ได้

ขณะที่กำลังคิด ผู้ช่วยเหมันตร์ก็เห็นเปปเปอร์ลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน“มีวิธีไหนบ้างที่จะรู้ล่วงหน้าว่าเด็กในท้องของมายมิ้นท์เป็นของใคร?”

“มีครับ เจาะน้ำคร่ำ แต่ว่ามีความเสี่ยงสูงที่จะแท้งในหญิงตั้งครรภ์ ประธานเปปเปอร์ คุณถามเรื่องนี้ทำไมครับ!?”ผู้ช่วยเหมันตร์สงสัย

เปปเปอร์ไม่ได้ตอบ ขมวดคิ้วแน่นมาก

เมื่อผู้ช่วยเหมันตร์เห็นท่าทางของเขา ในใจก็คาดเดาได้อย่างกล้าหาญในทันที ดวงตาเบิกกว้าง“ประธานเปปเปอร์ คุณคงจะไม่ใช่ว่าสงสัยว่าเด็กในท้องของคุณมายมิ้นท์เป็นของคุณนะ?”

เปปเปอร์มองเขาแวบหนึ่ง พยักหน้าเล็กน้อยแล้วยอมรับ

ผู้ช่วยเหมันตร์อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปากสองครั้ง

ก่อนหน้าที่ทั้งสองคนนี้จะหย่ากันก็ยังมีอะไรกัน

เขาก็นับถือจริงๆ

“นอกจากเหมือนจากเจาะน้ำคร่ำ ยังมีวิธีอื่นหรือเปล่า?”เปปเปอร์มองผู้ช่วยเหมันตร์ แล้วก็ถาม

ในเมื่อการเจาะน้ำคร่ำเป็นสิ่งที่อันตราย

เขาคงจะไม่มีทางให้มายมิ้นท์ไปทำ