บทที่ 167 ตัดสินใจเอาเด็กออก

คุยโทรศัพท์จบ เปปเปอร์วางมือถือลง สายตามืดมนไม่ชัดเจน

เขาคิดถึงคำพูดของทามทอยเมื่อกี้อยู่

สิ่งที่ทามทอยพูดอาจจะถูก มีบางเวลา มีบางเรื่อง ล่าช้าถึงสุดท้ายอาจจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ควบคุมไม่ได้บ้างจริงๆ

คิดอยู่ เปปเปอร์หยิบมือถือขึ้นมาใหม่ ส่งข้อความให้มายมิ้นท์ ：เรื่องที่คุณตั้งครรภ์ ผมรู้แล้ว

มายมิ้นท์กำลังดูเอกสารอยู่ อยู่ดีๆมือถือสั่นหนึ่งที

เธอเงยหน้าจ้องมอง เห็นเป็นข้อความที่ส่งมาจากZ-H อดไม่ได้ที่จะมีความรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

เพิ่งคุยจบไม่นาน ทำไมเขาส่งข้อความมาอีกล่ะ?

“ส่งอะไรมานะ?” มายมิ้นท์เปิดออกอย่างอยากรู้อยากเห็น

แต่มองเห็นเนื้อหาที่Z-Hส่งมา ร่างกายล้วนแข็งทื่อไปหมดเลย

เขารู้แล้วเหรอ?

มายมิ้นท์กำกำปั้นหนึ่งที ขมวดคิ้วอย่างแน่นหยิบมือถือมา：คุณรู้ได้ยังไง?

Z-H：เพื่อนของคุณไปหาทามทอยมา ทามทอยบอกกับผม

เห็นคำพูดนี้ นี่มายมิ้นท์จึงนึกออกทันที อดไม่ไหวที่จะตบหน้าผากหนึ่งที

ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง เธอยังคิดว่ามีคนของเขาอยู่ข้างกายเธอล่ะ

เป็นอย่างที่พูดไว้คลอดลูกครั้งหนึ่งก็จะโง่ไป 3 ปีจริงๆ เธอกลับกลายเป็นแม้แต่จุดนี้ล้วนนึกไม่ถึง

นิ้วมือของมายมิ้นท์พิมพ์อย่างรวดเร็วว่า：ในเมื่อคุณรู้แล้ว งั้นฉันก็ไม่ปกปิดคุณแล้ว ใช่ ฉันตั้งครรภ์แล้ว

Z-H：ทำไมไม่บอกผม?

มายมิ้นท์ขมวดคิ้ว：ทำไมต้องบอกคุณ?

เห็นการถามกลับของเธอ สีหน้าเปปเปอร์ไม่ดีเล็กน้อย

ทำไมล่ะ?

เธอยังถามทำไมอีก?

Z-H：เพราะว่าผมเป็นพ่อของเด็ก

มายมิ้นท์เบ้ปากหนึ่งที：คุณเป็นพ่อของเด็กจริงๆ แต่นี่ไม่ได้แสดงว่าฉันจะต้องบอกคุณ ระหว่างพวกเราเดิมทีก็คืออุบัติเหตุอยู่แล้ว มีเด็กคนนี้ยิ่งเป็นอุบัติเหตุ อีกทั้งพวกเราไม่รู้จักกัน ฉันไม่รู้สถานะของคุณ ฉันก็ไม่ต้องให้คุณรับผิดชอบด้วย ดังนั้นทำไมต้องเพราะว่าคุณเป็นพ่อของเด็ก ก็จะบอกคุณล่ะ?

“……” ทันใดนั้นเปปเปอร์พูดไม่ออกเลย ริมฝีปากบางๆเม้มไว้อย่างแน่น

แม้เขารู้ว่าสิ่งที่เธอพูดถูก การคิดใคร่ครวญก็ถูกมากด้วย

แต่ในใจเขา กลับรู้สึกแย่เหมือนเดิม

เปปเปอร์ขมวคคิ้ว พิมพ์ว่า：แม้คุณไม่ต้องให้ผมรับผิดชอบ แต่หน้าที่รับผิดชอบนี้ ผมยังคงต้องรับผิดชอบอยู่ ผมอยากรู้ว่า สำหรับเด็กคนนั้น คุณคิดยังไง จะเก็บไว้หรือว่า……

การกระทำที่เขาพิมพ์ข้อความอยู่หยุดอย่างฉับพลัน หลังจากหลายวินาที จึงกำกำปั้นหนึ่งที พิมพ์คำสุดท้ายออกมา ส่งออกไปเลย

มายมิ้นท์เห็นเขาถามว่าตนเองคิดจะเก็บเด็กนี้ไว้หรือว่าจะเอาเด็กคนนี้ออก มันก็รู้สึกปวดใจขึ้นมา

แม้ก่อนหน้านี้หมอก็เคยถามคำถามนี้มาก่อน แต่ในเวลานั้น เธอยังตื่นตัวอยู่ในสภาวะของการตั้งครรภ์ โดยไม่ได้คิดใคร่ครวญถึงเรื่องการอยู่การไปของเด็กยังไงเลย

แต่ตอนนี้บิดาของเด็กถามถึง ทำให้เธอต้องเริ่มให้ความสำคัญกับเรื่องนี้แล้ว

มายมิ้นท์กัดริมฝีปากไว้ นิ้วมือสั่นระริกเล็กน้อยพิมพ์ว่า：ฉันไม่รู้

เปปเปอร์ต่อคำตอบนี้ของเธอไม่แปลกใจเลยสักนิด

หลายวันนี้ เธอไม่ได้ไปโรงพยาบาลตรวจเช็คมาก่อน ย่อมยังตัดสินใจไม่ได้แน่นอน

Z-H：ไม่เป็นไร คุณค่อยๆคิดใคร่ครวญก็ได้ ถ้าหากคุณอยากเก็บไว้ก็เก็บไว้ ผมจะแอบเลี้ยงดูกับคุณด้วยกัน ถ้าหากคุณไม่อยากเก็บไว้ ผมจะทุ่มสุดแรงชดเชยให้กับคุณ

แอบเลี้ยงดู……

มองเห็นประโยคนี้ มายมิ้นท์ทำตายี๋หนึ่งที：ได้ ฉันจะคิดดูให้ดี

Z-H：คิดดีแล้วบอกกับผม

มายมิ้นท์ดึงมุมปากหนึ่งที ไม่ได้ตอบกลับ ปิดมือถือโดยตรง

เขาบอกว่าแอบเลี้ยงดู ความหมายเห็นได้ชัดก็คือ ไม่คิดที่จะซื่อสัตย์จริงใจยอมรับเด็กที่อยู่ในท้องของเธอ

สภาพการณ์แบบนี้ ถ้าไม่ก็คือเขาแต่งงานแล้วหรือว่ามีแฟนสาวว่าที่ภรรยาแล้ว ถ้าไม่ก็คือตระกูลไม่อนุญาตให้เขามีเด็กอยู่ข้างนอก ดังนั้นเขาจึงบอกว่าแอบเลี้ยงดู ไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเขาเป็นพ่อของเด็ก

แต่ไม่ว่าเป็นแบบไหน สำหรับเธอแล้ว ล้วนเปลี่ยนแปลงไม่ได้ว่า เด็กที่อยู่ในท้องเธอเป็นลูกนอกสมรสที่ไม่เป็นที่ต้อนรับคนหนึ่ง

ไม่เป็นที่ต้อนรับของเธอมารดาคนนี้ และไม่เป็นที่ต้อนรับของบิดาด้วย ยิ่งไม่เป็นที่ต้อนรับของตระกูลบิดาอีก