บทที่ 183 นิสัยที่แท้จริง

เป็นไปตามที่คาดไว้ เมื่อเปปเปอร์เห็นว่าหล่อนกลับมาแล้วก็กวักมือเรียก“ส้มเปรี้ยว คุณมานี่สิ ผมจะแนะนำให้คุณรู้จัก ท่านนี้คือคุณหมอสตีฟ เป็นศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาที่มีชื่อเสียงระดับโลก”

ส้มเปรี้ยวฝืนยิ้มต่อไปและเดินเข้าไปข้างในด้วยฝีเท้าที่แข็งทื่อ

คุณหมอสตีฟมองมาที่หล่อนพลางยื่นมือให้กับหล่อน พร้อมกับพูดขึ้นด้วยภาษาจีนที่คล่องแคล่วว่า：“สวัสดีครับ คุณส้มเปรี้ยว ผมเคยได้ยินคุณหมอการันต์พูดถึงคุณ คุณวางใจเถอะครับ ผมจะรักษาคุณเป็นอย่างดี จะไม่ทำให้คุณต้องผิดหวัง”

เมื่อพูดจบเขาก็หันไปกะพริบตาให้กับหล่อน

ทันใดนั้นส้มเปรี้ยวก็เข้าใจทุกอย่าง

ชายแก่คนนี้ถูกรันต์ซื้อตัวเรียบร้อยแล้ว เป็นคนฝั่งหล่อน

อีกทั้งเขาก็พูดอย่างชัดเจนแล้วว่า จะไม่ทำให้หล่อนต้องผิดหวัง

จากคำพูดนั้นสรุปได้ว่า ต่อให้หล่อนแสดงละครแย่ขนาดไหน เขาก็จะออกใบรับรองว่าหล่อนป่วยจริง

เมื่อคิดเช่นนั้น ส้มเปรี้ยวก็คลายความกังวลลงทันที ตัวหล่อนนั้นดูผ่อนคลายขึ้น พลางยื่นมือออกไปกุมมือของคุณหมอสตีฟ“ได้ค่ะ ถ้างั้นก็ต้องรบกวนท่านแล้ว”

“ไม่ต้องเกรงใจครับ คุณส้มเปรี้ยวเชิญนั่ง”คุณหมอสตีฟเอามือกลับมา บอกเป็นนัยว่าให้หล่อนนั่งลง

เปปเปอร์ลากเก้าอี้ให้กับส้มเปรี้ยว

ส้มเปรี้ยวยิ้มให้กับเขา จากนั้นจึงนั่งลง

คุณหมอสตีฟก็นั่งลงตรงข้ามกับพวกเขาทั้งสอง“ประธานเปปเปอร์ คุณส้มเปรี้ยว เตรียมพร้อมหรือยังครับ ？ต่อจากนี้ผมจะเริ่มวินิจฉัยแล้วนะครับ”

“ส้มเปรี้ยว”เปปเปอร์มองไปยังส้มเปรี้ยว

ส้มเปรี้ยวพยักหน้า“ฉันเตรียมตัวพร้อมแล้ว คุณหมอสตีฟเริ่มได้เลยค่ะ”

“ตกลงครับ”คุณหมอสตีฟขยับแว่นตาเล็กน้อย จากนั้นนำนาฬิกาพกเรือนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อกาว “คุณส้มเปรี้ยว ต่อจากนี้ผมจะทำการสะกดจิต เพื่อที่จะพยายามปลุกบุคลิกที่สองของคุณให้ตื่น คุณไม่ต้องกลัว ทำตามที่ผมบอกก็พอแล้ว ”

“อึม”ส้มเปรี้ยวพยักหน้า แต่มือกลับจับชายเสื้อของเปปเปอร์ไว้แน่น ท่าทางหวาดกลัว“เปปเปอร์คุณอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนฉันได้ไหมคะ”

หล่อนมองเขาด้วยความอ่อนโยน

ในเมื่อคุณหมอสตีฟเป็นคนฝั่งหล่อน หล่อนก็ไม่ต้องกลัวว่าคุณหมอสตีฟจะบอกเขาว่าหล่อนนั้นไม่ใช่คนหลายบุคลิก

เปปเปอร์มองไปยังแววตาที่หวาดกลัวของส้มเปรี้ยวก็ใจอ่อนพลางคลึงที่นิ้วของหล่อน“ได้ครับ ผมจะไม่ไปไหน ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ”

ส้มเปรี้ยวยิ้ม

จากนั้นคุณหมอสตีฟก็เริ่มทำการสะกดจิต

ส้มเปรี้ยวปิดตาลง แล้วพิงอยู่ที่เก้าอี้ ราวกับกำลังนอนหลับ

เปปเปอร์มองไปยังคุณหมอสตีฟหยิบนาฬิกาพกขึ้นมา ทั้งยังเห็นส้มเปรี้ยวนอนนิ่งไม่ขยับ เขาขมวดคิ้วด้วยความเป็นกังวล“คุณหมอสตีฟ การสะกดจิตจะส่งผลกระทบอะไรกับส้มเปรี้ยวไหมครับ？”

“วางใจเถอะประธานเปปเปอร์ ไม่ส่งผลกระทบหรอก อีกไม่นานหล่อนก็จะตื่นขึ้นมา แต่พอตื่นขึ้นมาหล่อนจะกลายเป็นคนอีกคนหนึ่ง ”คุณหมอสตีฟพูด

เปปเปอร์หรี่ตา

แน่นอนว่าเขาทราบดีว่าคนอีกคนที่คุณหมอพูดถึงนั้นหมายถึงใคร หมายถึงบุคลิกที่สองของส้มเปรี้ยว

แต่ไหนแต่ไรมา เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ในที่สุดตอนนี้ก็จะได้เห็นแล้วใช่ไหม？

“คุณส้มเปรี้ยว คุณตื่นขึ้นมาได้แล้วครับ”คุณหมอสตีฟวางมือไว้ข้างหูของส้มเปรี้ยว จากนั้นปรบมือหนึ่งที

เพี๊ยะ！

เมื่อเสียงปรบมือดังขึ้น ส้มเปรี้ยวที่เดิมทีหลับตาอยู่ จู่ๆก็ลืมตาขึ้นมา พร้อมกับนั่งตัวตรง

เปปเปอร์มองไปที่หล่อน ไม่ค่อยแน่ใจว่าตอนนี้หล่อนคือส้มเปรี้ยวหรือว่าเป็นบุคลิกที่สองของหล่อนกันแน่

ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ริมฝีปากของเปปเปอร์ก็เม้มขึ้น พร้อมกับทดลองเรียกหนึ่งทีว่า“ส้มเปรี้ยว？”

“คุณเปปเปอร์ ฉันคือดีด้า นี่คือชื่อที่ฉันตั้งให้กับตัวเอง”ส้มเปรี้ยวเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า พลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงยั่วยวน

เปปเปอร์มองไปยังคนที่อยู่เบื้องหน้าที่มีลักษณะนิสัยต่างจากส้มเปรี้ยวโดยสิ้นเชิง ก็ขรึมลง

ส้มเปรี้ยวยืนขึ้น แล้วเดินไปข้างหน้าเขา“คุณเปปเปอร์ ในที่สุดพวกเราก็ได้เจอกันแล้ว”

เปปเปอร์ขมวดคิ้ว ถอยหลังหนึ่งก้าว ไม่ได้ตอบอะไรออกไป

เขาไม่ชอบบุคลิกที่สองนี้ ถึงขนาดรังเกียจเลยก็ว่าได้

？