บทที่ 19 ฉันจะเอาดวงใจสีคราม

สิ้นคำของลาเต้ แขกในงานต่างส่งเสียงฮือฮา สายตาหันไปมองส้มเปรี้ยว และตกอยู่ที่ร่างของมายมิ้นท์ตะลึงไม่รู้จักจบจักสิ้น

คลิปวิดีโอถูกผู้เชี่ยวชาญยืนยันว่าเป็นของจริง เช่นนั้นคำพูดของลาเต้ก็เป็นความจริง...

คนที่ตกตะลึงเหมือนกัน ยังมีเปปเปอร์อีกคน

เขามองผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าตนเอง แววตามืดมน ผ่านไปสักพักถึงจะเอ่ยถาม “มายมิ้นท์ ทำไมถึงไม่บอก?”

“ฉันพูดแล้วคุณเชื่อไหม?” มายมิ้นท์ย้อนถาม น้ำเสียงเหน็บแนม “ประธานเปปเปอร์ พวกเราแต่งงานมาหกปี บทสนทนาทุกวัน นับได้แค่มือเดียว ในสายตาของคุณมีเพียงคุณส้มเปรี้ยว ไม่อาจมีใครอื่นได้”

แต่ก่อนเธอไปโรงพยาบาลทุกวันเพื่อส้มเปรี้ยว รู้ว่าการแต่งงานของตนเองกับเปปเปอร์เป็นมาอย่างไร รู้ว่าในใจของเปปเปอร์มีใคร อยากให้การดูแลส้มเปรี้ยว ทำให้เปปเปอร์มองเห็นตนเองมากขึ้น

แต่หกปีที่ผ่านมา สิ่งที่เธอได้จากเปปเปอร์มีเพียงความเย็นชา

จากคำบอกเล่า เปปเปอร์สังเกตชุดเดรสดำริมฝีปากแดงตรงหน้าใหม่อย่างถี่ถ้วน สีหน้าของมายมิ้นท์สวยงามและดูเย็นชา พบว่าเธอกับผู้หญิงเพียบพร้อมที่รอเขากลับบ้านมาตลอด ราวกับเป็นคนละคนโดยสิ้นเชิง

เขาเองก็นึกขึ้น ตอนที่ทั้งสองยังไม่แต่งงานกัน เขากับมายมิ้นท์พูดคุยกันน้อยมาก ไม่เคยถามว่าเธอทำอะไรมา มีเพื่อนที่ไหนบ้าง

คล้ายกับว่า ไม่เคยเข้าใจเธอมาก่อน...

ทั้งสองคนแค่สนทนากันสั้นๆ หลังจากนั้นเปปเปอร์ก็ไม่พูดอะไรอีก แต่ส้มเปรี้ยวที่อยู่ด้านข้างเปปเปอร์ เธอสัมผัสได้อย่างว่องไวว่าเขาใจอ่อนกับมายมิ้นท์ ราวกับคิดจะคุ้มครองมายมิ้นท์

สายตาของส้มเปรี้ยวกวาดมองบรรดาแขกอย่างรวดเร็ว กัดฟันอย่างเด็ดเดี่ยว ก้าวขึ้นมา โค้งคำนับลงไปสุดให้มายมิ้นท์

“พี่มายมิ้นท์ ฉันคิดไม่ถึงว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ คุณจะไปโรงพยาบาลบำรุงเลือดให้ฉันตลอด ดีกับฉันแบบนี้...” ส้มเปรี้ยวสะอึกสะอื้น ขอบตาค่อยๆ แดงขึ้น และคำนับให้มายมิ้นท์อีกครั้ง “ขอโทษค่ะ...”

เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอขยิบตาไปที่กลุ่มคน ขอโทษขอโพยมายมิ้นท์ต่อ “เรื่องคลิปวิดีโอต้องขอโทษจริงๆ คุณพ่อรักฉันมาก ในการตรวจสอบเกิดความผิดพลาด จึงคิดว่าพี่มายมิ้นท์เป็นฆาตกรที่ชนฉัน”

“คุณส้มเปรี้ยว คุณแก่กว่าฉันสองเดือน” มายมิ้นท์ไม่รู้สึกซาบซึ้งกับการขอโทษของเธอสักนิดเดียว กวาดตามองเปปเปอร์อย่างนิ่งเฉย ที่แท้คุณพ่อตระกูลภักดีพิศุทธิ์ให้คนปล่อยคลิปนั้นออกมา เธอยังคิดว่าเปปเปอร์ลงมือกับเธออย่างโหดร้ายด้วยซ้ำ

ส้มเปรี้ยวแค่เพียงก้มหน้าลง เม้มริมฝีปากแดงจนขาวซีด

ในไม่ช้า ส้มเปรี้ยวเห็นคนรับใช้นำกล่องเครื่องประดับมาส่ง หลังจากรับมา จึงยื่นให้มายมิ้นท์ “คุณ...มายมิ้นท์ ขอบคุณที่ดูแลฉันมาตลอดหลายปี นี่เป็นของขวัญที่คุณพ่อมอบให้ฉันก่อนหน้านี้ ตอนนี้ฉันขอมอบให้คุณ เพื่อเป็นการขอบคุณ”

หลังจากเปิดกล่องเครื่องประดับออก มงกุฎที่เต็มไปด้วยเพชรบนกำมะหยี่สีดำเปล่งประกายภายใต้แสงไฟละลานตา

“นี่ นี่คือมงกุฎที่พระชายาพระชายาลิลิตสวมตอนแต่งงานไม่ใช่เหรอ?”

“ประธานเยี่ยมบุญ รักลูกสาวจริงๆ!”

แขกในนั้น มีคนที่ชื่นชอบเพชรพลอยจึงจำมงกุฎนั้นได้ ต่างพากันอุทานว่ามงกุฎเทียบไม่ได้กับดวงใจสีคราม ช่างหรูหรามาก แสดงให้เห็นว่าประธานเยี่ยมบุญรักลูกสาวสุดๆ

เมื่อเยี่ยมบุญเห็นมงกุฎนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป

แต่เขารู้จุดประสงค์ที่ลูกสาวนำเพชรชิ้นนี้ให้มายมิ้นท์ จึงก้าวขึ้นไปด้วยสีหน้าเย็นชา พูดกับมายมิ้นท์ด้วยน้ำเสียงที่ดี “เรื่องคลิปวิดีโอ เป็นผมที่ยัดเยียดข้อหาให้คุณมายมิ้นท์ เพื่อขอบคุณที่คุณมายมิ้นท์ดูแลลูกสาวของผม เครื่องประดับชิ้นนี้ คุณรับไว้เถอะ!”

มายมิ้นท์ยืนอยู่ตรงนั้น แค่กวาดตามองมงกุฎที่เต็มไปด้วยเพชร ไม่มีท่าทีจะรับมาจากมือของส้มเปรี้ยว

ส้มเปรี้ยวเห็นเธอไม่รับ จึงเอ่ยขึ้น “มงกุฎชิ้นนี้ตอนพระชายาลิลิตแต่งงาน ได้เชิญนักออกแบบVan Cleef & Arpelsมาออกแบบให้ หลายปีก่อน คุณพ่อของฉันประมูลมาจากซัทเทบีส์ในราคา 60 ล้าน...”

พูดไปพูดมา เสียงของเธอก็เบาลง “นี่เป็นเครื่องเพชรที่ฉันรักที่สุด ฉันอยากจะขอบคุณคุณมายมิ้นท์ ถึงได้นำมันออกมา”

บรรดาแขกในงานได้ยินความปวดร้าวในคำพูดของส้มเปรี้ยว เห็นมายมิ้นท์ชักช้าไม่ยอมรับเพชรมา ท่าทางหยิ่งยโส จึงพูดโจมตีเธอ