บทที่ 239 แผนการเอาผมเยี่ยมบุญ

“อะไรกันเนี่ย ทำอะไรไปตั้งเยอะ ไม่คิดว่าส้มเปรี้ยวจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของเยี่ยมบุญคู่สามีภรรยา” ทามทอยทึ้งผมอย่างหงุดหงิด

มายมิ้นท์เม้มปาก “ช่างเถอะ ส้มเปรี้ยวใช่ลูกแท้ๆ ของพวกเขาไหม มันไม่สำคัญกับเรา สิ่งสำคัญคือเส้นผมเธอใช้การไม่ได้ เราต้องหาวิธีเอาเส้นผมของเยี่ยมบุญหรือไม่ก็คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์มา ไม่งั้นไม่มีทางสร้างข้อมูล DNA ปลอมให้ชวนชม”

เธอมองไปยังชวนชมที่ก้มศีรษะอยู่ข้างๆ ไม่พูดไม่จาเลย

ทามทอยลูบคาง “เรื่องนี้ให้ฉันทำดีกว่า”

“นายวางแผนจะทำยังไง?” มายมิ้นท์ย้ายสายตาไปมองร่างเขา

ทามทอยกระตุกปากดีดนิ้ว “ง่ายมาก เรียนรู้จากคุณ หาคนจงใจไปล้อมเยี่ยมบุญ ชนเขาสักหน่อย จากนั้นก็หาเรื่องกลับ จงใจบอกว่าเยี่ยมบุญชนเขา พอเป็นแบบนี้ คนของเราก็ฉวยโอกาสนี้ทำร้ายเยี่ยมบุญได้แล้วไหม?”

เขาขยิบตาให้กับมายมิ้นท์

มายมิ้นท์ไม่พูดอะไร แค่ยกนิ้วโป้งให้เขาเงียบๆ

ทามทอยเหมือนเด็กได้รับคำชมเชย ก็ยิ้มจนดวงตาหยี

จากนั้น เขาก็มองชวนชม “คำพูดเมื่อกี้เธอก็ได้ยินแล้ว การกลับตระกูลภักดีพิศุทธิ์ของเธอต้องล่าช้าไปอีกสองวัน”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเชื่อฟังการวางแผนของคุณทามทอยและคุณมายมิ้นท์” ชวนชมรีบโบกมือ บ่งบอกว่าไม่มีปัญหา

ทามทอยพยักหน้า “เราไปกันเถอะ”

มายมิ้นท์ตอบอืม ลุกขึ้นออกจากประตูไปพร้อมกับเขา

ภายในลิฟต์ จู่ๆ เธอก็ถามขึ้น “จริงสิ ไม่ได้ถามนายเลย นายใช้เงื่อนไขอะไรให้เจินเจินตอบตกลงปลอมตัวเป็นชวนชมเหรอ? ถึงแม้นี่จะเป็นงานสบาย แต่ความเสี่ยงในการโป๊ะแตกก็สูงมาก ถ้าโป๊ะแตกขึ้นมา เยี่ยมบุญต้องเล่นงานเจินเจินก่อนแน่ ยังไงแล้วลูกสาวในตระกูลร่ำรวย มันไม่ได้ปลอมตัวง่ายขนาดนั้น”

“เงินไง” ทามทอยเอาสองมือหนุนหลังคอ “บนโลกนี้ ไม่มีอะไรดีไปกว่าเงินอีกแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันบอกคุณว่า เจินเจินเกิดในครอบครัวชายเป็นใหญ่ โดนทารุณกรรมตั้งแต่เล็กจนโต และไม่ได้ไปโรงเรียน ตอนฉันไปเจอเธอ พ่อแม่เธอเตรียมจะให้เธอแต่งงานกับพ่อม่ายแก่อายุห้าสิบปีเพื่อสินสอดทองหมั้นสองแสน แค่เพราะหาภรรยาให้ลูกชายแต่งงาน”

ได้ยินคำพูดนี้ ในดวงตามายมิ้นท์ก็เกิดความรังเกียจเคลื่อนผ่านไป “พ่อแม่แบบนี้ ไม่คู่ควรเลยจริงๆ!”

“ใช่แล้ว ฉันก็เลยใช้เงินสองแสน ให้เธอตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อแม่เธอ และสัญญากับเธอว่า แค่เธอปลอมตัวเป็นชวนชม ปลอมเป็นคนแฝงตัวข้างในให้เรา หลังจากเราจัดการเอาชนะตระกูลภักดีพิศุทธิ์ได้แล้ว ก็ให้เงินหนึ่งล้านกับบ้านหลังหนึ่งกับเธอ และให้ตัวตนใหม่กับเธอด้วย เธอจึงตอบตกลงเพื่อขอบคุณที่ฉันช่วยเธอไว้ และเพื่อเงินหนึ่งล้านและบ้าน”

มายมิ้นท์เข้าใจทันที “ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง แต่เงินล้านเดียวมันค่อนข้างน้อย พองานสำเร็จ ฉันจะเพิ่มให้อีกล้าน เงินสองล้านเพียงพอที่จะให้คนธรรมดามีชีวิตที่ดี แต่ทางด้านพ่อแม่ของเธอนายวางแผนยังไงบ้าง? ถ้าออกมาเปิดโปงเธอในภายหลังจะทำยังไง?”

“ไม่ต้องห่วง” ในดวงตาทามทอยมีความเคร่งขรึมเคลื่อนผ่านไป “ฉันให้คนจับตาดูพวกเขาอยู่ตลอด ไม่ให้พวกเขามาที่เมืองเดอะซี นอกจากนี้ ก่อนที่ฉันจะพาเจินเจินมาที่เมืองเดอะซี ก็ลบอดีตทั้งหมดของเจินเจินทิ้งหมดแล้ว ถึงจะมีคนสงสัยว่าเจินเจินไม่ใช่ชวนชม ก็สืบหาตัวตนในอดีตของเธอไม่ได้”

“งั้นเหรอ? งั้นก็ดี” มายมิ้นท์ยิ้มอย่างวางใจ

“จริงสิ เดี๋ยวฉันต้องไปบริษัทตระกูลนวบดินทร์แล้ว ไปคุยเรื่องธุรกิจกับเปปเปอร์ อาจจะไปส่งคุณไม่ได้ คุณ……”

“ฉันเรียกรถกลับเองก็ได้ นายมีธุระก็ไปทำก่อนเถอะ” มายมิ้นท์ยิ้มอย่างเข้าใจแล้วตอบ

ติ๊ง ลิฟต์เปิดออก

ทั้งสองแยกกันที่ริมถนน

มายมิ้นท์เรียกรถกลับเทนเดอร์กรุ๊ป

ส่วนทามทอย ขับรถไปที่บริษัทตระกูลนวบดินทร์

บริษัทตระกูลนวบดินทร์ เยี่ยมบุญมาที่ห้องทำงานท่านประธานด้วยการนำทางของผู้ช่วยเหมันตร์

เปปเปอร์กำลังรอเขาอยู่ด้านใน