บทที่ 267 เปปเปอร์คือข้าวก้อง

ปัง!

ประตูห้องทำงานถูกปิดลง ภายในห้องเงียบสงบลงมาทันที

มายมิ้นท์มองดูมือสองข้างที่ถูกเปปเปอร์จับเอาไว้ พูดขึ้นมาอย่างเย็นชา: “ประธานเปปเปอร์ เต้ถูกพาออกไปแล้ว ตอนนี้คุณปล่อยฉันได้แล้วมั้ง?”

เปปเปอร์อืมออกมาคำหนึ่ง แล้วก็ปล่อยเธอ

สองมือของมายมิ้นท์ได้รับอิสระ รีบถอยหลังไปสองก้าวทันที เว้นระยะห่างออกจากเขา “ประธานเปปเปอร์ คุณอยากจะพูดอะไรกับฉันกันแน่?”

เปปเปอร์มองดูเธอ สายตาจริงจังผสมไปด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง “สิ่งที่พูดกับคุณที่คอนโดพราวฟ้าครั้งก่อน ไม่ได้กำลังกลั่นแกล้งคุณ ทุกอย่างเป็นความจริงทั้งนั้น คนที่ผมรัก ไม่ใช่ส้มเปรี้ยว คือคุณ!”

“……” มายมิ้นท์เงียบไปไม่กี่วินาทีก่อน จากนั้นก็หัวเราะอย่างประชดประชันขึ้นมา “เปปเปอร์ ในตัวฉันมีอะไรดีที่ควรค่าให้คุณคิดถึงตลอดเวลา คุณไม่เพียงยังอยากจะหลอกฉัน กระทั่งร่วมมือกับท่านย่ามาหลอกฉันด้วย?”

เห็นเธอยังไม่ยอมเชื่อความจริงใจของตัวเอง เปปเปอร์ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “คุณยังจำข้าวก้องได้ไหม?”

เขาไม่ตอบแต่ถามกลับ

มายมิ้นท์ได้ยินชื่อนี้ สีหน้าท่าทางเปลี่ยนไปเล็กน้อย “คุณรู้จักข้าวก้องได้อย่างไร?”

เป็นแบบนั้นจริงๆเธอคือต้นไผ่ตัวจริง!

คิ้วของเปปเปอร์อ่อนโยนมากยิ่งขึ้น ริมฝีปากบางเปิดออกช้าๆ: “ก้องกวินคืออีกชื่อหนึ่งของผม หลายปีก่อนหน้านี้ ผมใช้นามสกุลตามแม่ แม่ผมเรียกผมว่าข้าวก้อง!”

“คุณ……คุณ……” ได้ยินคำพูดนี้ มายมิ้นท์เบิกตากว้างชี้ไปที่เขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ จะไม่เข้าใจได้อย่างไร ว่าเขาก็คือข้าวก้องที่เป็นเพื่อนทางจดหมายกับเธอมานานหลายปี!

ราวกับรู้ว่ามายมิ้นท์ต้องการจะพูดอะไร เปปเปอร์กดมือของเธอลงเบาๆ “ผมก็คือข้าวก้องที่คุณคิดถึงคนนั้น ต้นไผ่!”

เขาเรียกนามปากกาตัวเองออกมาแล้ว มายมิ้นท์ ไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไปว่าเขาไม่ใช่เพื่อนทางจดหมายของเธอ

เพียงแต่ว่าเธอแค่ยังรับไม่ค่อยได้เท่านั้น

“ทำไมถึงเป็นคุณได้ล่ะ?” มายมิ้นท์กัดริมฝีปาก รู้สึกแค่ว่ามันไร้สาระมาก “ทำไมคุณถึงเป็นข้าวก้องได้?”

ไม่นึกเลยว่าพี่ชายอ่อนโยนที่ใช้จดหมายปลอมประโลมเธอ ตอนที่เธอถูกแม่เลี้ยงรังแก ตอนที่เธอไม่สบายใจ จะเป็นเปปเปอร์!

“ทำไมถึงเป็นผมไม่ได้?” เปปเปอร์ถามพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย: “หรือจะบอกว่า คุณเสียใจที่ผมคือข้าวก้อง?”

เขาดูออกว่า ในตอนที่เธอแน่ใจว่าเขาก็คือข้าวก้อง สีหน้าท่าทางของเธอดูผิดหวัง

ไม่นึกเลยว่าเธอจะไม่ต้องการให้เขาเป็นข้าวก้อง!

หัวใจเปปเปอร์รู้สึกเจ็บแปลบเล็กน้อย

เขามาด้วยความตื่นเต้นเต็มที่ อยากจะบอกกับเธอ ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนทางจดหมายกัน

เดิมเขาคิดว่า หลังจากที่เธอรู้ว่าเขาคือข้าวก้องเธอจะดีใจมาก เพราะพวกเขาเคยมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากขนาดนั้น

แต่คิดไม่ถึงว่า เธอจะมีปฏิกิริยาแบบนี้!

บางทีเธออาจจะไม่ใช่ไม่ดีใจที่ได้พบข้างก้อง เพียงแต่บังเอิญไม่อยากยอมรับว่าเขาคือข้าวก้องก็เท่านั้น