บทที่ 287 ไม่ได้ไปทั้งคืน

คิ้วมายมิ้นท์ขมวดลึกขึ้น

นี่เขาถามด้วยน้ำเสียงเหมือนสามีถามภรรยาไปทำไม?

เขายังไม่ทำให้สถานะตัวเองถูกต้องเลยหรือเปล่า?

“ฉันกับทามทอยจะไปไหนมันเกี่ยวอะไรกับคุณ ต้องให้คุณมาถามเหรอ? ตลกแล้ว!” มายมิ้นท์เบ้ปาก หันตัวเดินจากไป

เปปเปอร์ดึงแขนเธอไว้ “ฉันแค่เป็นห่วงคุณ ดึกป่านนี้……”

“คุณไม่จำเป็นต้องห่วงฉัน!” มายมิ้นท์ชักแขนออกมาทันที มองเขาอย่างเย็นชา “เมื่อก่อนคุณไม่เคยเป็นห่วงฉัน ตอนนี้ก็ไม่จำเป็น เอาล่ะประธานเปปเปอร์ ดึกมากแล้ว คุณกลับไปเถอะ ฉันก็ต้องกลับแล้วเหมือนกัน”

สิ้นคำพูด เธอก็ไม่สนเขาอีกต่อไป หันตัวเดินเข้าตึกใหญ่ไป

เปปเปอร์ก็ไม่ได้รั้งเธอแล้ว มองร่างเธอหายเข้าไปในตึกเงียบๆ

กลับถึงอพาร์ทเมนท์ มายมิ้นท์ถอดรองเท้าทิ้งกระเป๋า เดินเท้าเปล่าเข้าห้องน้ำ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอก็เดินเข้าไปในห้องนอนเตรียมพักผ่อน

ปกติสี่ทุ่มเธอควรหลับแล้ว แต่ถูกทามทอยเรียกออกมา ตอนนี้ง่วงมากจนตาลืมไม่ขึ้น

มายมิ้นท์หาว เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ กำลังจะปิดผ้าม่าน

ทันใดนั้น เธอก็เหลือบมองลงไป เห็นที่ริมถนนใต้ตึกใหญ่ รถเก๋งธรรมดาคันนั้นยังจอดอยู่ตรงนั้น

ก็แสดงว่า เปปเปอร์ยังไม่ไป

เล่นกับความรู้สึกเหรอ?

มายมิ้นท์ยิ้มเยาะ วินาทีต่อมาก็ปิดหน้าต่างโดยไม่ลังเล กลับไปนอนบนเตียง

ใต้ตึก เปปเปอร์นั่งเบาะคนขับ เงยหน้ามองชั้นชั้นหนึ่งบนตึกใหญ่ตลอดเวลา

เห็นแสงไฟชั้นนั้นมืดแล้ว เขาก็รู้ ว่าเธอหลับไปแล้ว

ทันใดนั้น โทรศัพท์เปปเปอร์ก็ดังขึ้นมา

เขาหยิบขึ้นมาดู ผู้ช่วยเหมันตร์โทรมา

“มีเรื่องอะไร?” เปปเปอร์เปิดลำโพง โยนโทรศัพท์ไว้ที่เบาะโดยสารข้างคนขับ จากนั้นก็หยิบบุหรี่ซองหนึ่งและไฟแช็กออกมาจากกล่องใส่ของในรถ

ผู้ช่วยเหมันตร์ตอบกลับ “ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรครับ โรงพยาบาลส่งข่าวมาว่า ส้มเปรี้ยวฟื้นแล้ว”

“อืม” เปปเปอร์ได้ยินคำพูดนี้ ก็ไม่ได้ตอบสนองมากมายเท่าไรนัก เขย่าบุหรี่ออกมาหนึ่งมวน แล้วเอาใส่ปาก

ผู้ช่วยเหมันตร์เห็นท่าทีเขาเรียบเฉย ก็ไม่ได้ประหลาดใจเท่าไรนัก ดันแว่นแล้วพูดขึ้นอีกครั้ง “นอกจากนี้ ยังมีอีกเรื่องครับ ชวนชมกลับตระกูลภักดีพิศุทธิ์แล้ว!”

“ว่าไงนะ?” เปปเปอร์หยุดเคาะเขม่าบุหรี่ แล้วหรี่ตา “ชวนชม?”

“ใช่ครับ” ผู้ช่วยเหมันตร์พยักหน้า

เปปเปอร์ขมวดคิ้วขึ้นมา “ชวนชมจริงเหรอ?”

“เป็นไปได้สูงครับ ชวนชมเอาสร้อยของลูกสาวไปหาเยี่ยมบุญคู่สามีภรรยา ตอนนี้เยี่ยมบุญคู่สามีภรรยากำลังตรวจดีเอ็นเอกับชวนชมอยู่ ชวนชมไม่ได้หนี จึงเป็นไปได้สูงว่าเธอคือตัวจริง” ผู้ช่วยเหมันตร์ตอบกลับจริงจัง

การแสดงออกของเปปเปอร์จริงจังขึ้นมา

สร้อยคอลูกสาว……

สร้อยคอลูกสาวไม่ได้อยู่กับมายมิ้นท์เหรอ? ทำไมไปอยู่กับคนอื่นได้?

หรือเป็นของปลอม?

ไม่ คงไม่ใช่หรอก ถ้าเป็นของปลอม ไม่มีทางที่เยี่ยมบุญคู่สามีภรรยาจะจำไม่ได้ อย่างไรแล้วนั่นก็เป็นของขวัญที่พวกเขาให้ลูกสาว ไม่มีใครคุ้นเคยสร้อยคอลูกสาวได้มากกว่าพวกเขาอีกแล้วว่ามันมีหน้าตาอย่างไร

ยิ่งไปกว่านั้น สร้อยคอลูกสาวเป็นแบบสั่งทำ มีแค่เส้นเดียวบนโลกนี้ และไม่มีรูปถ่ายรั่วไหลบนอินเทอร์เน็ต เส้นที่รั่วไหลออกมา มีแค่สร้อยคอคุณแม่ที่เยี่ยมบุญโพสต์เมื่อไม่กี่วันก่อน

ถึงแม้สร้อยคอลูกสาวจะเหมือนกับสร้อยคอคุณแม่มาก แต่มีบางส่วนที่แตกต่าง ดังนั้นภายนอกไม่อาจเลียนแบบได้เลย

คำอธิบายเดียวก็คือ เป็นไปได้ว่าชวนชมคนนั้นจะเกี่ยวข้องกับมายมิ้นท์

บางทีมายมิ้นท์อาจจะเอาสร้อยคอเส้นนั้นไปให้ชวนชมคนนั้น จากนั้นก็ให้ชวนชมไปหาเยี่ยมบุญ

แต่ทำไมมายมิ้นท์ต้องทำแบบนี้?

เปปเปอร์เงยหน้าขึ้นไปมองชั้นสีดำสนิทอีกครั้ง คิ้วก็ขมวดเป็นปม

“ประธานเปปเปอร์? ประธานเปปเปอร์?” ผู้ช่วยเหมันตร์ไม่ได้ยินการตอบกลับของเปปเปอร์อยู่นาน จึงเรียกสองครั้งอย่างอดไม่ได้

ดวงตาเปปเปอร์กะพริบ ได้สติกลับมา “สืบตัวตนในอดีตของชวนชมคนนั้น โดยเฉพาะสืบว่าเธอกับมายมิ้นท์ได้ติดต่อกันไหม”

เขาเป็นห่วงว่ามายมิ้นท์จะถูกหลอก!