บทที่ 292 ถ่ายทอดสด

“ไม่ใช่ คือ……” หัวหน้าแอคหลุมอึกอักลังเลไม่กล้าพูด

ส้มเปรี้ยวใจร้อนมาก “พูดมา ใครกัน!”

“อดีตคู่หมั้นคุณ” หัวหน้าแอคหลุมหลับตากลั้นใจ ตอบกลับเสียงดัง

ส้มเปรี้ยวตกตะลึง

เปปเปอร์เหรอ?

ไม่คิดว่าจะเป็นเขา!

ส้มเปรี้ยวกำโทรศัพท์แน่น ราวกับจะกำโทรศัพท์ให้ระเบิด

ผ่านไปไม่กี่วินาที เธอหายใจเข้าลึกๆ สงบสติอารมณ์ชั่วคราว “แล้วตอนนี้สถานการณ์ในเน็ตเป็นไงบ้าง?”

“ตอนนี้ข่าวเกี่ยวกับมายมิ้นท์ในเน็ตหายไปหมดแล้ว พวกแอคปั่นก่อนหน้านี้ที่ใช้แชร์เป็นระยะๆ ก็ถูกกวาดต้อนให้ลบ ถึงแม้ความเคลื่อนไหวโพสต์เดิมของคุณยังอยู่ แต่ก็ถูกบังคับให้ไม่ขึ้นเทรนด์”

พูดถึงตรงนี้ หัวหน้าแอคหลุมก็ถอนหายใจ

มีเงินมีอำนาจมันดีอย่างที่คิดไว้ สามารถควบคุมทั้งเครือข่ายออนไลน์ได้อย่างสะดวก

มือส้มเปรี้ยวที่กำโทรศัพท์นั้นสั่นเล็กน้อย รู้สึกโกรธแล้ว “ถ้าฉันอยากสร้างกระแสมันใหม่ ต้องใช้เงินเท่าไร?”

“สามสิบล้านขึ้นไป” หลังจากหัวหน้าแอคหลุมคิดไตร่ตรอง ก็ให้คำตอบหนึ่งมา

“สามสิบล้าน!” ส้มเปรี้ยวขึ้นเสียง สีหน้าแย่มาก “ทำไมไม่ไปปล้นเอาล่ะ?”

หัวหน้าแอคหลุมยิ้มขมขื่น “คุณส้มเปรี้ยว ผมไม่ได้หลอกคุณนะ ต้องใช้เงินเยอะมากจริงๆ เพราะประธานเปปเปอร์ใช้เงินสามสิบล้านระงับข่าวพวกนี้ คุณอยากสร้างกระแสข่าวพวกนี้อีกครั้ง ก็ต้องใช้เงินมากกว่า ไม่งั้นก็ไม่มีประโยชน์”

“……” ส้มเปรี้ยวโกรธจนปวดตับ

เธอมีสามสิบล้านที่ไหนกัน?

ถึงแม้ตระกูลภักดีพิศุทธิ์จะรวย แต่เบี้ยเลี้ยงทุกเดือนของเธอมีแค่หนึ่งล้าน และใช้หมดตั้งแต่ต้นเดือน เพราะเธอต้องซื้อกระเป๋าและรองเท้าหรูรุ่นใหม่ทุกเดือน หลังจากใช้เงินเบี้ยเลี้ยงไปหมดแล้ว เธอจึงใช้เงินของเปปเปอร์

แต่ตอนนี้งานหมั้นของเธอกับเปปเปอร์ถูกยกเลิกแล้ว ตอนที่เธอยังไม่ฟื้น เปปเปอร์อายัดบัตรทั้งหมดที่อยู่กับเธอไปหมดแล้ว เธอใช้เงินเขาไม่ได้อีกแล้ว เงินที่ซื้อแอคหลุมและแอคปั่นในครั้งนี้ ล้วนใช้เงินฝาก ซึ่งใช้ไปประมาณสองสามล้านแล้ว

สามสิบล้าน เอาเธอไปขายก็หาไม่ได้!

และเธอก็ไม่กล้าเอ่ยปากขอพ่อ ตอนนี้เอสซีกรุ๊ปสูญเสียการร่วมมือจากบริษัทตระกูลนวบดินทร์ทั้งหมด เงินทุนเริ่มเกิดรอยเลื่อน พ่อไม่มีทางเอาเงินเยอะขนาดนี้ให้เธอมาสร้างกระแสข่าวแน่ๆ

ขณะที่คิด ส้มเปรี้ยวก็กัดปาก สุดท้ายก็นึกได้วิธีหนึ่ง มุมปากยกขึ้นอย่างร้ายกาจ “เอาแบบนี้ นายรีบไปกระจายข่าวว่าฉันจะถ่ายทอดสด บอกว่าฉันเตรียมถ่ายทอดสดเล่าขั้นตอนทั้งหมดอย่างละเอียดว่าฉันโดนมายมิ้นท์เล่นงานยังไง”

หัวหน้าแอคหลุมดวงตาเป็นประกาย “วิธีนี้ยอดเยี่ยมมากครับ ถ้าทำแบบนี้ ไม่ว่าใครอยากระงับก็ไม่กล้าระงับ เพราะถ้าระงับการถ่ายทอดสดของคุณ ก็พิสูจน์ได้ว่ามายมิ้นท์ทำลงไปจริงๆ อย่างไม่ต้องสงสัย ไม่งั้นจะกลัวคุณถ่ายทอดสดทำไมล่ะ คุณส้มเปรี้ยว ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

“ไปเถอะ” ส้มเปรี้ยวยิ้มมืดมนและเย็นชา

ณ เทนเดอร์กรุ๊ป

มายบัคคันหนึ่งจอดอยู่ไม่ไกล

กระจกรถเบาะหลังเลื่อนลงมา เปปเปอร์ขมวดคิ้วมองนอกประตูใหญ่เทนเดอร์กรุ๊ป นักข่าวกลุ่มนั้นแห่จะเข้าไป

เหล่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเทนเดอร์กรุ๊ปยืนเป็นแถว พยายามขวางกั้นนักข่าวเหล่านั้น

แต่นักข่าวเหล่านั้นบ้าคลั่งเกินไป เหล่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยิ่งห้าม พวกเขาก็ยิ่งเบียดรุนแรงขึ้น

เห็นว่าเหล่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะทนไม่ไหวแล้ว เปปเปอร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “รีบไปช่วย ไล่นักข่าวพวกนั้นไปให้หมด”

“ครับ” ปลายสายโทรศัพท์มีเสียงหนาดังขึ้น

วินาทีต่อมา เปปเปอร์ก็วางโทรศัพท์ลง รถที่ถูกดัดแปลงพิเศษสองสามคันก็ขับผ่านมายบัคของเขาไป จากนั้นก็จอดหน้าประตูใหญ่เทนเดอร์กรุ๊ป

เปิดประตูรถ คนที่อยู่ในชุดฝึกสีดำสิบกว่าคนลงมาจากรถทั้งหมด

ทุกคนในสิบกว่าคนนี้สูงร้อยแปดสิบกว่า ใบหน้าแข็งแกร่งแต่ไร้อารมณ์ กล้ามเนื้อบนร่างปูดนูนขึ้นมา แค่เห็นก็รู้แล้วว่าห้ามยั่วโมโห

คนพวกนี้คือบอดี้การ์ดมืออาชีพของบริษัทรักษาความปลอดภัยในเครือบริษัทตระกูลนวบดินทร์ ทุกคนผ่านการฝึกที่เข้มงวดและหนักที่สุด แค่ยืนตรงนั้น ออร่าอย่างเดียวก็ล้นหลามแล้ว

นักข่าวกลุ่มนั้นที่เดิมทีโหวกเหวกตะโกนเมื่อเห็นบอดี้การ์ดเหล่านี้ ทั้งหมดก็สงบทันที