บทที่ 505 มีข่าวขององอาจแล้ว

“ตกใจนิดหน่อยค่ะ” มายมิ้นท์พยักหน้า “คุณเกศวดีไม่ควรอยู่ที่เมืองน้ำรุ้งเหรอคะ? ทำไมจู่ๆถึงมาที่เมืองเดอะซีละคะ?”

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า ก็คือเกศวดี ลูกสาวตระกูลเสนาประกรแห่งเมืองน้ำรุ้งที่สนิทสนมกับส้มเปรี้ยว

ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ส้มเปรี้ยวเคยถูกคนของราเม็งลักพาตัวไปครั้งหนึ่ง เกศวดีและตระกูลภักดีพิศุทธิ์คิดว่ามายมิ้นท์เป็นคนทำ ดังนั้นเพื่อแก้แค้นให้ส้มเปรี้ยว เกศวดีจึงใช้อำนาจของตระกูลเสนาประกรให้ธนาคารมาทวงเงินกู้มายมิ้นท์ ทำเอาเทนเดอร์กรุ๊ปเกือบจะซวย

โชคดีที่สุดท้ายเธอใช้วิธีที่เปปเปอร์เสนอให้แก้ไขหายนะได้ทันเวลา และในเวลาเดียวกันก็ทำให้ตระกูลเสนาประกรถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวดเพราะว่าเข้าไปยุ่งเรื่องของเมืองอื่น ในฐานะหัวโจกอย่างเกศวดี เธอถูกตระกูลเสนาประกรเรียกตัวกลับเมืองน้ำรุ้ง จากนั้นก็ไม่เคยโผล่หน้ามาอีกเลย

มายมิ้นท์คิดว่าหลังจากเหตุการณ์นั้น ตระกูลเสนาประกรคงไม่มีทางปล่อยเกศวดีออกมาจากเมืองน้ำรุ้งอีก คิดไม่ถึงว่าเธอจะคิดผิดไป

“เมืองเดอะซีคือบ้านของสามีฉัน คุณคิดว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่ล่ะ?” เกศวดีพูดด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเป็นมิตร

มายมิ้นท์เลิกคิ้ว “ขอโทษนะคะคุณเกศวดี ฉันลืมไปว่าคุณกับคุณเลอแปง ตระกูลลิลิตประกายสิทธิ์เป็นสามีภรรยากัน”

โทษเธอไม่ได้

ที่จริงแล้วเลอแปงไม่ได้ชอบเกศวดี ถ้าเกศวดีอยู่ที่เมืองเดอะซี เลอแปงต้องอยู่ที่เมืองอื่นแน่นอน เขาอยากจะอยู่ให้ไกลจากเธอ แล้วยังพูดแบบนี้ในที่สาธารณะ บอกว่าไม่อนุญาตให้ใครพูดว่าเขาและเกศวดีเป็นสามีภรรยากัน

ไม่อย่างนั้น เขาไม่มีวันให้คนคนนั้นมีชีวิตที่สงบสุขแน่นอน ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไป ก็ไม่มีใครพูดว่าพวกเขาเป็นสามีภรรยากัน แล้วมันก็ทำให้ใครหลายคนเริ่มลืมไปว่าพวกเขาเป็นสามีภรรยากัน

เหมือนกับมายมิ้นท์!

ได้ยินคำพูดของมายมิ้นท์ สีหน้าของเกศวดีก็เปลี่ยนไป

หน้าตาของเธออยู่ในระดับกลาง รูปร่างสูง ถ้าเธอตัดผมสั้นและใส่สูท ก็คงจะดูเป็นสาววัยรุ่นที่ความเป็นผู้ใหญ่

แต่เพราะว่าเลอแปงชอบผู้หญิงสวย ดังนั้นเกศวดีจึงมักจะแต่งตัวสวยตลอด ทาลิปสติกสีแดงทุกวัน

เดิมทีเธอไม่เหมาะกับการแต่งหน้าแบบนี้อยู่แล้ว แต่เพื่อเอาชนะใจเลอแปง เธอกลับพยายามแต่งหน้าแต่งตัวที่ไม่เหมาะสมกับตัวเอง ทำให้เธอทำสีหน้าอะไรนิดหน่อยก็ดูไม่สวย

ดังนั้นแค่คิดก็รู้ว่า สีหน้าของเธอเมื่อกี้ มันน่ากลัวแค่ไหน

“เพราะวาสนาของเธอ ตอนนี้ฉันกับเลอแปงหย่ากันแล้ว” เกศวดีบีบฝ่ามือตัวเองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

มายมิ้นท์แปลกใจ “หย่ากันเพราะวาสนาของฉัน? ขอโทษนะคะคุณเกศวดี ฉันไม่ค่อยเข้าใจว่าคุณหมายความว่าอะไร คุณกับคุณกับคุณเลอแปงหย่ากัน มันเกี่ยวอะไรกับฉัน?”

สำหรับเรื่องที่พวกเขาหย่ากัน มายมิ้นท์ไม่ได้แปลกใจอะไร

เลอแปงเอะอะโซญวายอยากหย่ากับเกศวดีทุกปี ตอนนี้ยังไม่หย่า ต่อไปก็ต้องหย่าอยู่ดี

แต่เธอแค่สงสัยว่า ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงบอกว่าเพราะวาสนาของเธอ

หรือว่า การที่พวกเขาหย่ากัน เธอเป็นคนยุยงอย่างนั้นเหรอ?

ตลก!

แต่ว่าเกศวดีคิดแบบนั้นจริงๆ

เธอมองมายมิ้นท์ด้วยสายตาที่มืดมนและเย็นชา “แน่นอนว่าเกี่ยวข้องกับเธอ เดิมทีถ้าฉันไม่ยอมหย่า เลอแปงก็ไม่มีทางหย่ากับฉัน แต่เปปเปอร์เป็นคนช่วยเลอแปง มันถึงทำให้การแต่งงานของฉันและเลอแปงต้องจบลงแบบนี้ และหลังจากที่เปปเปอร์ยกเลิกงานหมั้นกับส้มเปรี้ยว เขาก็วิ่งไล่จีบเธอตลอด อยากจะจีบเธอกลับมา นี่คือความจริงที่ทุกคนในแวดวงรู้กันหมด และครั้งก่อนฉันเคยเล่นงานเธอ เปปเปอร์ก็เลยทำลายงานแต่งงานของฉัน เขาแก้แค้นให้เธอไง!”

ได้ยินแบบนี้ มายมิ้นท์ก็ตกใจ

เรื่องจริง เป็นแบบนี้จริงๆเหรอ!

ในนี้ มีเรื่องของเปปเปอร์ด้วย!

แต่…

มายมิ้นท์หายใจเข้าลึกๆ เธอพยายามระงับหัวใจที่เต้นแรงและพูดอย่างเย็นชา “เธอมีหลักฐานอะไรบอกรว่าเปปเปอร์ทำแบบนี้ ก็เพราะว่าแก้แค้นให้ฉัน?”

“ยังต้องการหลักฐานอีกเหรอ?” เกศวดียิ้มเยาะเย้ย “เรื่องราวเป็นเหมือนที่ฉันพูดรึเปล่า เธอก็ไปถามเปปเปอร์สิ”

มายมิ้นท์เม้มริมฝีปาก “ฉันจะไปถามเขาแน่นอน”

“แล้วเธอจะมาถามฉันทำไม?” เกศวดีมองเธอด้วยดวงตาที่แดงก่ำ “แต่พวกเธอทำลายงานแต่งงานของฉัน ทำลายความรักของฉัน แค้นนี้ฉันไม่มีวันลืม!”

เมื่อเธอมีโอกาส เธอก็จะให้พวกเขาได้รับรู้ความเจ็บปวดนี้เหมือนกัน!