บทที่ 526 ระยะเวลาสามปี

“……” หัวใจมายมิ้นท์เต้นแรงตึกๆ ใบหน้าก็เห่อร้อนขึ้นมา ก้มศีรษะลงไม่พูดอะไร

เปปเปอร์เห็นดังนั้นก็ยิ้มลึกซึ้ง ยิ่งจับเท้าเธอแน่นขึ้น

มายมิ้นท์รู้สึกได้ว่าเท้าตัวเอง ไปสัมผัสโดนหน้าท้องแข็งแกร่งของเขา

มายมิ้นท์รู้สึกไม่ค่อยสบายใจจึงหดเท้ากลับมาด้านหลัง

“อย่าขยับ!” เปปเปอร์กดเท้าเธอไว้ ไม่ให้เธอหดกลับไป

ร่างกายมายมิ้นท์แข็งทื่อ “คือ……คุณปล่อยฉันดีกว่า คุณเป็นแบบนี้ฉันไม่ชินเลย!”

“คุณต้องเรียนรู้ที่จะชินมันสิ” เปปเปอร์มองเธอแล้วพูดขึ้น

มายมิ้นท์กะพริบตา ถามโดยไม่รู้ตัว “ทำไม?”

ริมฝีปากบางของเปปเปอร์ค่อยๆ ตอบกลับ “เพราะต่อไปเรื่องแบบนี้ ฉันต้องทำให้คุณอีกเยอะ คุณไม่ชินจะทำยังไง?”

มายมิ้นท์หน้าแดง “พูดเหมือนทุกอย่างที่คุณจะทำกับฉันในอนาคต ฉันจะยอมรับทั้งหมดอย่างนั้นแหละ”

“ฉันจะพยายามทำให้คุณยอมรับเอง” เปปเปอร์ยิ้ม “ถึงตอนนั้น เราต้องคบกันแล้วแน่เลย”

มายมิ้นท์กัดปาก เสียงค่อนข้างกลุ้มใจ “คุณคิดเยอะไปแล้ว ฉันจะไม่คบกับคุณ”

ดวงตาเปปเปอร์มืดสลัวทันที แล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากบางยกขึ้นพูด “เรื่องในอนาคต ใครจะไปรู้ล่ะ แต่……”

“อะไร?” มายมิ้นท์มองเขา

เปปเปอร์ตอบ “คุณจำที่เราเคยเดิมพันกันก่อนหน้านี้ได้ไหม?”

ดวงตามายมิ้นท์หลบหลีก แล้วตอบอืม “จำได้”

เมื่อก่อน เขาบอกว่าจะจีบเธออีกครั้ง ตอนนั้นเธอต่อต้านสุดๆ

จากนั้นเขาก็เสนอเดิมพัน เดิมพันว่าเขาจะทำให้เธอรักเขาอีกครั้งได้ไหม

ตอนนั้นคำตอบเธอคือไม่ และจะไม่ตลอดชีวิตด้วย

“แล้วคุณจะพูดมันตอนนี้ทำไม?” ดวงตามายมิ้นท์เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

เปปเปอร์เหมือนนึกอะไรบางอย่างออก ก็ผลุบตาลง ซ่อนความมืดมิดในดวงตา “ตอนนี้ฉันอยากเปลี่ยนเดิมพัน”

“เปลี่ยนเดิมพัน?” มายมิ้นท์ตะลึงเล็กน้อย

เปปเปอร์พยักหน้านิดๆ “ใช่ เปลี่ยนเดิมพัน เดิมพันที่ฉันเสนอก่อนหน้านี้ ไม่มีการจำกัดเวลา คราวนี้ฉันก็เลยอยากเพิ่มเวลา เป็นสามปีดีไหม?”

เขาชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว

มายมิ้นท์ขมวดคิ้ว “ทำไมต้องสามปี? เวลานี้มันมีความหมายพิเศษอะไรหรือเปล่า?”

โดยทั่วไป เวลาที่ใช้สำหรับข้อตกลงได้ จะต้องมีความหมายอะไรบางอย่าง

และการเดิมพัน ก็เป็นข้อตกลงประเภทหนึ่ง

เธอจึงไม่เชื่อเด็ดขาด ว่าเวลาสามปีที่เขาเสนอออกมา เป็นการพูดไปงั้นๆ

ไม่อย่างนั้นทำไมเขาไม่พูดว่าหนึ่งปี ห้าปี ทำไมต้องพูดว่าสามปีด้วยล่ะ

เปปเปอร์ก็ไม่คิดว่ามายมิ้นท์จะรู้สึกไวแบบนี้ เดาได้ทันทีว่าเวลาสามปีที่เขาเสนอมันมีความหมายพิเศษ อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างไม่แยแส “ไม่มีความหมายอะไรพิเศษหรอก แค่รู้สึกว่าเวลานี้มันเหมาะดี ไม่สั้น แต่ก็ไม่ยาวด้วย”

“จริงเหรอ?” มายมิ้นท์หรี่ตา ไม่ค่อยเชื่ออย่างเห็นได้ชัด

และสัญชาตญาณในใจเธอก็บอกเธอว่ามันไม่ใช่อย่างนั้น

เขาไม่ได้พูดความจริง

เปปเปอร์พยักหน้า “จริง! งั้นมายมิ้นท์ เรามาเดิมพันกันสามปีดีไหม? ในสามปีนี้ ฉันจะทำทุกวิถีทางให้คุณรักฉัน กลับมาคบฉันใหม่ ฉันไม่อยากให้คุณต่อต้านการจีบของฉัน ถ้าคุณรู้สึกจริงๆ ว่าคุณจะไม่รักฉัน คุณคงไม่กลัวฉันจีบหรอกใช่ไหม เพราะไม่ว่าฉันจะจีบยังไง คุณก็ไม่รักฉันอยู่ดีใช่ไหมล่ะ?”

มายมิ้นท์เม้มปาก

ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือเปล่า

ทำไมเธอรู้สึกว่าคำพูดของเขา มันมีความยั่วยุให้ฮึกเหิม?

“มายมิ้นท์ คำตอบคุณล่ะ?” เปปเปอร์เห็นเธอไม่พูด สายตาก็เป็นประกายเล็กน้อย เอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง

มายมิ้นท์ผลุบตาลงครุ่นคิดไม่กี่วินาที สุดท้ายก็พยักหน้า “โอเค งั้นมาเดิมพันกันเถอะ”

ไม่ว่าคำพูดเมื่อครู่นี้ของเขา จะจงใจกระตุ้นเธอหรือไม่

แต่มีหนึ่งสิ่งที่เขาพูดถูก

นั่นก็คือ เธอมั่นใจว่าตัวเองจะไม่รักเขา ไม่ว่าเขาจะจีบเธอยังไง สุดท้ายมันก็ไร้ประโยชน์