บทที่ 718 จบเห่แล้ว

“คุณดารามาย ทั้งหมดที่ประธานมายมิ้นท์พูด ได้โปรดอธิบายหน่อยได้ไหม?”

“คุณดารามาย คุณรู้ไหมว่าหุ้นของพ่อคุณ ถูกพ่อคุณจำนองไปตั้งนานแล้ว?”

“……”

คำถามจ้อกแจ้กต่อเนื่อง ถามจนดารามายทนไม่ไหวแล้ว สองมือปิดหูแน่น ตะคอกด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว “พอได้แล้ว หุบปาก หุบปากให้หมด!”

เธอบ้าคลั่งอย่างฉับพลันเหมือนยัยบ้า ทำให้ทุกคนในงาน และเหล่าผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดถอนหายใจขึ้นมาอย่างปลงๆ

พวกเขาคิดได้ใช่ไหมว่า คนคนนี้พาลโกรธเอาเสียดื้อๆ?

มายมิ้นท์ผลุบตาลง มองดารามายบ้าคลั่งอยู่บนพื้นด้วยแววตาเย็นชา มุมปากยกขึ้นอย่างเย็นยะเยือก “ในเมื่อเธอไม่ยอมตอบ งั้นฉันตอบเอง เธอรู้นานแล้วว่าหุ้นตระกูลกิตติภัคโสภณถูกพ่อจำนองไป และรู้นานแล้วว่าหุ้นในมือฉันไม่เกี่ยวข้องกับเธอ เธอไม่ได้รับมัน เลยจงใจปล่อยข่าวลือบนเน็ตว่าฉันคือลูกที่เกิดจากแม่เป็นชู้กับชายอื่น และโดนฉันข่มเหงตั้งแต่เด็กๆ เพราะเธออยากใช้พลังสื่อและชาวเน็ต ให้ฉันแบ่งหุ้นในมือครึ่งหนึ่ง”

“อะไรเนี่ย นี่มันไร้ยางอายเกินไปแล้ว”

“จริงด้วย คนที่น่ารังเกียจแบบนี้ ฉันเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรก”

“ฉันว่าแล้วว่าคุณดารามายคนนี้ต้องไม่ธรรมดา ตอนนี้ผลลัพธ์พิสูจน์แล้วว่าฉันพูดถูก วางแผนเอาชาวเน็ตอย่างพวกเราเข้าไปด้วยจริงๆ ฉันโง่ออกหน้าแทนเธออีกด้วย ฉันแม่ง……”

อย่าว่าแต่ตอนนี้เหล่าชาวเน็ตโกรธจนแทบระเบิด เหล่านักข่าวในงานก็อยากจะฉีกดารามายบนพื้นเป็นชิ้นๆ

สื่ออย่างพวกเขาขยี้คนอื่นมาโดยตลอด พวกเขากลายเป็นคนโดนคนอื่นขยี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน

จะปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปไม่ได้

“โชคดีที่ประธานมายมิ้นท์ไม่ทำให้คุณดารามายประสบความสำเร็จ” มีนักข่าวประจบสอพลอมายมิ้นท์ในตอนนี้

มายมิ้นท์ก็ยิ้มอย่างไว้หน้า “ใช่ แต่เธอถูกลิขิตให้ล้มเหลวตั้งแต่แรก เธอคิดว่าฉันไม่มีหลักฐานพิสูจน์ว่าตัวเองคือลูกสาวนอกสมรสหรือว่าบุตรบุญธรรม และคิดว่าฉันไม่มีหลักฐานพิสูจน์ว่าฉันเคยข่มเหงเธอตอนเด็กๆ หรือเปล่า เลยคิดอย่างมั่นใจว่าฉันจะต้องหลงกลเธอ สุดท้ายก็ทนความคิดเห็นของสังคมไม่ไหว แล้วแบ่งหุ้นให้เธอ”

“พูดแบบนี้ แสดงว่าประธานมายมิ้นท์มีหลักฐานตอนเด็กๆ ที่ว่าไม่เคยข่มเหงคุณดารามายเหรอ?” เหล่านักข่าวมองมายมิ้นท์ด้วยความประหลาดใจ

ดารามายที่นั่งบนพื้นเงยหน้าขึ้นมาทันที กรีดร้องออกมา “เป็นไปได้ยังไง! เรื่องราวในตอนเด็ก จะมีหลักฐานได้ยังไง!”

“มีอยู่แล้ว!” มายมิ้นท์ยิ้มเล็กน้อยพังทลายกำแพงในใจสุดท้ายของเธอจนหมดสิ้น

ดารามายมองเธอ เห็นรอยยิ้มสมบูรณ์แบบบนหน้าเธอ รู้สึกว่าเหมือนเห็นปีศาจเลย ริมฝีปากสั่นเทา “เธอ……”

มายมิ้นท์ไม่อยากคุยไร้สาระกับเธออีก หันหน้าไปหาชายข้างกาย

ชายหนุ่มเปิดกระเป๋าหนังตรงหน้า หยิบUSBอันหนึ่งออกมาจากด้านใน แล้วส่งให้เลขาซินดี้

เดิมทีแล้วมายมิ้นท์ถือกระเป๋าหนังเอง แต่เปปเปอร์ไม่อยากให้เธอเหนื่อยเกินไป หลังจากลงรถมา ก็ช่วยเธอถือ

แน่นอนว่า ตอนนี้กระเป๋าหนังอยู่ที่เขา แน่นอนว่าเรื่องตรวจสอบเขามอบหน้าที่ให้เลขาซินดี้

เลขาซินดี้เคยได้ยินมายมิ้นท์พูดถึงเรื่องตรวจสอบล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นหลังจากรับUSBมา ก็ไม่ถามอะไรทั้งนั้น เดินไปที่คอมพิวเตอร์ควบคุมหน้าจอใหญ่

ภาพที่เปปเปอร์มอบUSBให้เลขาซินดี้ ถูกทุกคนเห็นกันหมด

เมื่อเห็นUSBอันนั้น ในใจดารามายก็เกิดความตื่นตระหนกมหาศาลขึ้นมาทันที ทำให้ร่างกายเธอที่เย็นเฉียบอยู่แล้ว ตอนนี้เย็นเฉียบกว่าเดิม เย็นจนไม่รู้สึกอะไรแล้ว

เธอไม่รู้ว่าในUSBอันนั้นมันมีหลักฐานอะไรกันแน่ แต่เธอรู้ว่าตอนนี้เธอจบเห่แล้วจริงๆ

เตชิตที่ดื่มชาเงียบๆ ทำตัวเป็นคนล่องหนอยู่ตลอดเวลา ก็ตระหนักได้ว่าตอนนี้ดารามายแพ้ราบคาบแล้ว จึงวางถ้วยชาลง จ้องมองดารามายด้วยแววตาชั่วร้าย

ผู้หญิงคนนี้ทำไม่สำเร็จ แถมยังทำให้มันแย่ลงอีก