บทที่ 825 หนึ่งในความรับผิดชอบของผู้ชาย

รอไปประมาณครึ่งชั่วโมงได้ เปปเปอร์กำลังดื่มกาแฟอยู่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวที่มาจากห้องประชุมที่อยู่ตรงข้าม

เขาวางแก้วกาแฟลงแล้วยืนขึ้นมา มองไปที่ห้องประชุม เห็นประตูห้องประชุมเปิดพอดี แล้วกลุ่มคนก็ออกมาจากด้านใน

เปปเปอร์จ้องคนเหล่านั้น มองหาร่างที่ตัวเองคิดถึงจากคนเหล่านั้น

แต่เห็นออกมาสองสามคนแล้ว ก็ไม่เห็นร่างที่ตัวเองอยากเจอ ทำให้เปปเปอร์ดูผิดหวังเล็กน้อย

ดูเหมือนว่า เธอน่าจะออกมาเป็นคนสุดท้าย

เปปเปอร์เม้มริมฝีปากแล้วคิด แต่สายตายังคงไม่ละกลับไป

ถ้ามายมิ้นท์ไม่ได้ออกมาคนสุดท้าย นั่นไม่ใช่ว่าเขาพลาดไปเหรอ？

สายตาของเปปเปอร์ไม่ได้ดูปิดบังเลย แป๊บเดียวก็ดึงดูดความสนใจของคนที่ออกมาจากห้องประชุมได้

คนเหล่านั้นมองตามสายตามา เห็นเปปเปอร์ยืนอยู่ตรงนั้น ก็พากันตกตะลึง

“ประ......ประธานเปปเปอร์？”

มีคนตะโกนออกมาอย่างอดไม่ได้

เสียงร้องนี้ คนอื่นๆที่เหนื่อยล้า ก็ค่อยๆได้สติคืนมา

“เป็นประธานเปปเปอร์จริงๆด้วย ฉันคิดว่ามองผิดเสียอีก”

“ฉันก็ด้วย”

“ประธานเปปเปอร์ทำไมถึงอยู่นี่คะ？”

มีคนอยากรู้อยากเห็น

แต่แป๊บเดียว คนที่อยากรู้อยากเห็นเหล่านี้ ก็ได้รับสายตามองบนจากผู้คนอีกพวก

“เหลวไหล เธอว่าทำไมถึงมาที่นี่ล่ะ？ประธานใหญ่พวกเรากับประธานเปปเปอร์เป็นสามีภรรยากันนี่”

ถูกเตือนแบบนี้ คนที่อยากรู้อยากเห็นตอบสนองคืนมาทันที รีบตบหน้าผากพูดว่า：“ใช่ๆๆ เกือบลืมไปเลย งั้นประธานเปปเปอร์มาที่นี่ จะต้องมาหาประธานใหญ่ของพวกเราแน่”

“ถูกต้อง”

“งั้นพวกเรา จะไปทักทายไหม？”มีคนถาม

แต่กลับถูกผู้คนอีกพวกต่อต้านอย่างรวดเร็ว“ไม่ต้องทักทายหรอก ประธานเปปเปอร์มาที่นี่เพราะมาหาประธานใหญ่ พวกเราเข้าไปทักทายจะไม่น่ารำคาญเหรอ？”

“แต่ว่า เขาอยู่ที่นี่ พวกเราไม่ไปทักทาย เหมือนจะไม่ค่อยดีนะ”

“เอ่อ......”

ไม่มีใครพูดอีก ต่างค่อยๆเงียบลง

ใช่ ทักทายก็ไม่ดี ไม่ทักทายก็ไม่ดีอีก จะให้พวกเขาทำอย่างไรล่ะ？

และก็ ให้พวกเขาไปก็ไม่ใช่ ไม่ไปก็ไม่ใช่อีก

แป๊บเดียว เหล่าผู้บริหารเทนเดอร์กรุ๊ปที่ออกมาจากห้องประชุม ต่างก็รู้สึกทนทุกข์กัน

ส่วนเตชิตที่อยู่ท่ามกลางฝูงคนได้ยินข้อถกเถียงของผู้คน ก็มองชายหนุ่มตรงข้ามที่จ้องพวกเขาที่ดูคาดหวัง ด้วยสีหน้าหม่นหมองลงสุดๆ

เขารู้สึกยุ่งยากกับปัญหาความสัมพันธ์ของเปปเปอร์กับมายมิ้นท์สองคนนี้มาตลอด

ยิ่งความรักของสองคนนี้ดี สำหรับพวกเขาแล้ว ก็ยิ่งไม่ดี

ถ้าความรักของพวกเขาดี ถ้ามายมิ้นท์เป็นอะไร เปปเปอร์ก็จะช่วยเหลือ งั้นความฝันที่เขาอยากได้เทนเดอร์กรุ๊ป ก็จะยิ่งยากขึ้น

ดังนั้น เขาอยากให้ความรักของสองคนนี้จืดจาง

แต่ตอนนี้ เป็นไปไม่ได้เท่าไหร่ ไม่ค่อยสมจริง

มารับเธอเลิกงานที่นี่ ความรักนี้ จะจืดจางลงได้ไง？

เตชิตกำมือไว้ ใบหน้ามีแต่ความไม่พอใจ

เหล่าผู้บริการที่ยืนอยู่ข้างมายมิ้นท์เห็นเตชิตแบบนี้ ในใจก็พากันหัวเราะอย่างเยาะเย้ย

สำหรับพวกเขาแล้ว เตชิตนี่สมองน่าจะมีหลุม ทำอะไรเข้าใจยาก

ทั้งๆที่ไม่มีพรสวรรค์ที่จะดูแลบริษัท แต่กลับทะเยอทะยานอย่างหนัก คิดแต่จะคว้าเทนเดอร์กรุ๊ปมาไว้ในมือ ไม่ดูเลยว่าก่อนประธานใหญ่เข้ารับเทนเดอร์กรุ๊ป เทนเดอร์กรุ๊ปที่เขาดูแลแทบจะไม่เหลือดี แต่เพราะประธานใหญ่รับช่วง ขอความช่วยเหลือแต่ละด้าน จึงทำให้เทนเดอร์กรุ๊ปอยู่ต่อได้