บทที่ 878 ธิติได้รับบาดเจ็บ

เปปเปอร์ค่อนข้างไม่พอใจกับท่าทางนี้ของเขา ขมวดคิ้วถามขึ้น “แล้วไง? หรือฉันต้องกลัวที่เขาจะมาหาฉันงั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่ๆๆครับ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น” รู้ว่าเขาเข้าใจผิดแล้ว ทนายวุฒิจึงรีบส่ายหัวโบกมืออธิบาย “ความหมายของผมคือ วิธีจัดการเรื่องต่างๆของคุณเกรียงไกร ค่อนข้างทำให้คนอื่นๆจนปัญญาที่จะยอมรับได้ครับ ดังนั้นเมื่อถึงเวลานั้นประธานเปปเปอร์ต้องระวังตัวหน่อยนะครับ”

ได้ยินอย่างนี้ สีหน้าของมายมิ้นท์จึงตึงเครียดขึ้นมา “หมายความว่าไงคะ? คนๆนี้มีเจตนาร้ายงั้นเหรอ?”

เปปเปอร์ก็กำลังจ้องเขม็งไปที่ทนายวุฒิ รอฟังคำตอบของทนายวุฒิอยู่

ทนายวุฒิดันๆแว่นแล้วตอบกลับ “คุณเกรียงไกรมีเล่ห์เหลี่ยมชั่วร้ายอยู่บ้างครับ แต่ผมไม่รู้ว่าเขาจะกล้าใช้ลูกไม้พวกนั้นกับประธานเปปเปอร์หรือเปล่า ผมรู้ว่า เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายบางอย่าง คุณเกรียงไกรได้ลงมือกับตระกูลอื่นๆที่อยู่ในเมืองปักษาไปไม่น้อยเลย ช่วงก่อนหน้านี้ผมได้รับบันทึกทางกฎหมายมาฉบับหนึ่ง จึงเดินทางไปเมืองปักษาโดยเฉพาะเลย ก็ได้ยินว่าตระกูลคหบวรกับตระกูลอัครเดชโภคินมีเรื่องกันแล้ว”

“ตระกูลอัครเดชโภคิน!” ได้ยินคำนี้แล้ว มายมิ้นท์ยืดหลังตรงขึ้นมาทันที “เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลอัครเดชโภคิน?”

ตระกูลอัครเดชโภคินเป็นตระกูลของราเม็ง

ไม่ว่าราเม็งในตอนนี้จะเป็นตัวตนไหน แต่ความจริงที่เขาคือราเม็ง มันเปลี่ยนแปลงไม่ได้อยู่แล้ว

ดังนั้นเรื่องที่พัวพันไปถึงราเม็ง เธอยังคงเลี่ยงไม่ได้ที่จะให้ความสนใจมากขึ้นหน่อย

เปปเปอร์ที่อยู่ข้างๆเห็นมายมิ้นท์เป็นห่วงตระกูลอัครเดชโภคินเช่นนี้ จะไม่รู้ถึงสาเหตุได้ยังไง เม้มๆปาก แม้จะไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ไม่เหมือนท่าทีหึงหวงตามปกติที่มีความอิจฉาพลุ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างกาย

คงจะเป็นเพราะคำพูดที่มายมิ้นท์พูดกับเขาเมื่อกี้ ทำให้เขาจดจำใส่ใจไว้แล้ว จึงมีความรู้สึกปลอดภัยเพิ่มขึ้นบ้างแล้ว

ดังนั้น เขาจึงไม่ได้หึงอย่างไม่มีเหตุผลเหมือนเวลาปกติ

ทนายวุฒิไม่รู้ว่ามายมิ้นท์กับราเม็งเป็นอะไรกัน แม้จะค่อนข้างสงสัยว่าทำไมมายมิ้นท์ถึงใส่ใจตระกูลอัครเดชโภคินเช่นนี้ แต่ยังคงตอบไปตามตรง “ช่วงระยะก่อนหน้านี้หัวหน้าครอบครัวคนใหม่ของตระกูลอัครเดชโภคิน ถูกใจที่ดินผืนหนึ่งของเมืองปักษา ประจวบกับที่คุณเกรียงไกรของตระกูลคหบวรก็ถูกใจเหมือนกัน ในงานประมูลทั้งสองคนจึงไม่มีใครยอมใคร แต่ท้ายที่สุดเนื่องจากคุณเกรียงไกรมีเส้นสายเยอะกว่าหัวหน้าครอบครัวของตระกูลอัครเดชโภคิน ดังนั้นจึงประมูลได้สำเร็จ ได้ที่ดินผืนนั้นไปครอบครอง แต่หัวหน้าครอบครัวของตระกูลอัครเดชโภคินกลับไม่ยอมแพ้ ก็ไม่รู้ว่าใช้วิธีอะไร ไม่นึกว่าจะทำให้เจ้าของเดิมของที่ดินผืนนั้นฉีกสัญญาโอนที่ดินที่กำลังจะเซ็นกับคุณเกรียงไกรทิ้งไป แล้วโอนที่ดินให้หัวหน้าครอบครัวของตระกูลอัครเดชโภคินแทน ด้วยเหตุนี้คุณเกรียงไกรถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จากนั้นอีกสามวัน หัวหน้าครอบครัวของตระกูลอัครเดชโภคินก็ได้รับบาดเจ็บครับ”

“อะไรนะ?” มายมิ้นท์ยืนขึ้นมาทันที สีหน้าเปลี่ยนไปมาก “ราเม็งได้รับบาดเจ็บงั้นเหรอ?”

“ราเม็ง?” ทนายวุฒิเอียงหัวด้วยความสงสัย

มายมิ้นท์ขยับริมฝีปาก ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างแหบแห้ง “ราเม็งก็คือธิติหัวหน้าครอบครัวคนใหม่ของตระกูลอัครเดชโภคิน เขาเป็นน้องชายฉันค่ะ”

“อย่างนี้เอง” ทนายวุฒิพยักหน้าเข้าใจในทันที

เดิมทีเปปเปอร์ยังคงไม่พอใจกับปฏิกิริยาของมายมิ้นท์หลังจากที่รู้ว่าราเม็งบาดเจ็บ

อันที่จริงปกติเธอก็ใส่ใจราเม็งเกินไปอยู่แล้ว เทียบกับเมื่อกี้ที่ได้ยินว่าเป็นตระกูลอัครเดชโภคิน ก็ยิ่งใส่ใจมากขึ้นอีก แม้ในใจของเขาจะมีความรู้สึกปลอดภัยอยู่บ้างแล้ว จึงไม่ได้หึงจนเกินไป แต่ก็ยังไม่ค่อยพอใจอยู่ดี

ทว่าในตอนท้าย ตอนที่ได้ยินเธอบอกว่าน้องชาย เขาจึงเลิ่กคิ้ว เหมือนจะรู้สึกว่าก็ไม่ได้ไม่พอใจขนาดนั้นแล้ว

ถึงยังไงก็เป็นแค่น้องชายนี่นา

ในอินเทอร์เน็ตมีประโยคที่บอกว่า ท้ายที่สุดน้องชายก็คือน้องชายอยู่วันยังค่ำไม่ใช่หรือไง

ต่อให้มีความสามารถอยู่บ้างแล้วยังไงล่ะ? ถ้าสะระแหน่ให้เป็นน้องชาย งั้นชีวิตนี้ของราเม็ง ก็เป็นได้แค่น้องชายนั่นแหละ เปลี่ยนสถานะไม่ได้หรอก!

ดังนั้นแค่น้องชายคนหนึ่ง จะใส่ใจทำไม!

ในฐานะที่เขาเป็นพี่เขย ยังจะหึงน้องชายอีกงั้นเหรอ?

ยิ่งคิดก็ยิ่งเบิกบาน เปปเปอร์จึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ท่าทางอารมณ์ดี

มายมิ้นท์ไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของชายหนุ่มเลย ตอนนี้ในหัวของเธอเต็มไปด้วยเรื่องที่ราเม็งได้รับบาดเจ็บ

เธอกำมือแน่น มองทนายวุฒิแล้วถามขึ้นด้วยความร้อนใจ “ทนายวุฒิ ที่ราเม็งได้รับบาดเจ็บ เป็นเรื่องจริงไหมคะ?”

เธอยืนยันอีกครั้งด้วยความไม่สบายใจ

ทนายวุฒิส่ายหน้า “เรื่องพวกนี้ผมแค่ได้ยินมานะครับ อันที่จริงด้วยสถานะของผม คงไม่ได้เจอกับหัวหน้าครอบครัวของตระกูลอัครเดชโภคินอยู่แล้วครับ แต่ทว่าในแวดวงของเมืองปักษาล่ำลือกันอย่างแพร่หลาย ทั้งยังพูดเป็นเสียงเดียวกันด้วย ดังนั้นเท่าที่ผมได้ยินมา น่าจะเป็นเรื่องจริงนะครับ”