บทที่ 902 กลับมาเป็นตัวเอง

ถึงจะเสียใจ รู้สึกผิดกับแม่ แต่ไม่รู้ทำไม ที่จริงแล้วเขารู้สึกโล่งใจที่เขาเปลี่ยนนิสัย

เปปเปอร์ในอดีต ทุกคนยกย่อง แม่ก็ภูมิใจมากเช่นกัน แต่เขากลับรู้สึกกดดันมหาศาล

ไม่มีใครรู้ ว่าเขาไม่ชอบตัวเองในอดีตเลย

เพราะหลายๆ ครั้งเขารู้สึกได้ว่า แม่มองคนอื่นผ่านตัวเองอยู่

“อย่างนี้นี่เอง” ได้ยินคำพูดชายหนุ่ม มายมิ้นท์ก็ถอนหายใจอย่างปลงๆ

เปปเปอร์เห็นดังนั้น ในใจก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดี เขาเชยคางเธอขึ้นมา ให้เธอมองเขา “อะไรคืออย่างนี้นี่เอง? จู่ๆ คุณพูดถึงนิสัยฉันในอดีต มีปัญหาอะไรใช่ไหม?”

การมองทะลุปรุโปร่งของชายหนุ่มยังคงเฉียบไวอย่างนี้

มายมิ้นท์ขยับริมฝีปากแดง นานสักพักกว่าจะกัดปากตอบอืม “เปปเปอร์ จริงๆ แล้ว……แวบแรกที่ฉันเห็นเกรียงไกรวันนี้ ฉันนึกถึงคุณในอดีต”

“อะไรนะ?” เปปเปอร์ขมวดคิ้ว

มายมิ้นท์สูดลมหายใจเข้า แล้วพูดอีกครั้ง “เห็นเกรียงไกร เหมือนฉันเห็นคุณในอดีตเลย ชายหนุ่มบุคลิกง่ายๆ สวมชุดสีขาวที่อ่อนโยนคนนั้น คุณรู้ไหม? พวกคุณให้ความรู้สึกฉันเหมือนกันเลย พวกคุณเหมือนกันเกินไป ไม่ใช่แค่ลักษณะหน้าตานะ นิสัยและบุคลิกที่แสดงออกมาด้วย แน่นอนว่าฉันหมายถึงคุณในอดีต คุณในตอนนี้ไม่เหมือนกับเขาเลย คุณในอดีตแทบจะเหมือนเขาเป๊ะๆ บอกว่าเป็นคนเดียวกันก็ไม่เกินจริง ฉันพูดแบบนี้ คุณเข้าใจไหม?”

เธอมองเขา ความหมายที่ถ่ายทอดออกมาก็ชัดเจนมาก

นิสัยของเขา เหมือนเกรียงไกรไม่มีผิด

พูดอย่างตรงไปตรงมาก็คือ นิสัยของเขา มีคนจงใจเลี้ยงดูให้เหมือนเกรียงไกร

และคนคนนั้น ก็คือแม่ของเขา

เพราะเมื่อครู่นี้เธอถามว่า นิสัยของเขาในอดีตใครเป็นคนเลี้ยงดูมา

ตอนนี้เธอพูดขึ้นอีกว่านิสัยเขาในอดีตเหมือนกับเกรียงไกร ซึ่งความหมายที่แสดงออกมาก็คือแบบนี้แหละ

เปปเปอร์ไม่ใช่คนโง่ ไม่มีทางไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของมายมิ้นท์แน่นอน

เพราะฟังเข้าใจ ตอนนี้เขาเลยรู้สึกสมองขาวโพลน ร่างกายตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง

เขากำหมัดแน่น สายตาจ้องมองมายมิ้นท์ ถามด้วยเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ “คุณว่าไงนะ? ฉันในอดีต นิสัยเหมือนกับเกรียงไกร?”

เขาไม่เคยเห็นเกรียงไกรตัวจริง แค่เคยเห็นรูปเกรียงไกรเท่านั้น

ถึงจะเคยได้ยินคนอื่นพูดถึงนิสัยและพฤติกรรมการปฏิบัติตนของเกรียงไกรมาก่อน แต่ไม่เคยคิดเกี่ยวกับเรื่องที่ตัวเองคล้ายคลึงกับเกรียงไกรมาก

คนอื่นก็คงไม่บอกเขา

ดังนั้น เขาเลยไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองกับเกรียงไกรจะคล้ายกัน!

เห็นชายหนุ่มเริ่มเกิดอารมณ์ตื่นเต้นอย่างชัดเจน มายมิ้นท์จึงพยักหน้าอย่างไม่อาจฝืนทน “ใช่”

เธอรู้ ตอนนี้ในใจชายหนุ่มจะต้องรู้สึกแย่มาก

ยังไงแล้วเขาเติบโตตามที่แม่คาดหวังตั้งแต่เด็ก เพื่อให้ความปรารถนาของแม่เป็นจริง เขาละทิ้งนิสัยที่ตัวเองต้องการ และเติบโตกลายเป็นนิสัยที่แม่ชอบในที่สุด

เขาทำแบบนี้ ก็เพื่อให้แม่มีความสุข

แต่สุดท้ายกลับมีคนบอกเขาว่า แม่เลี้ยงดูเขาให้กลายเป็นแบบนี้ ไม่ใช่เพราะแม่ชอบลูกชายที่นิสัยอ่อนโยน แต่เพราะแม่ต้องการทำให้ความโหยหาผู้ชายอีกคนของตัวเองบรรลุผลผ่านตัวเขา

ใครก็ตามที่รู้เรื่องนี้ ก็ไม่รู้สึกดีในใจหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นเปปเปอร์ชายหนุ่มที่มีความเย่อหยิ่งแบบนี้ด้วย

เปปเปอร์ก้มศีรษะเล็กน้อย ไม่พูดอะไร ทำให้มองเห็นสีหน้าเขาในขณะนี้ไม่ชัดเจน

แต่มายมิ้นท์รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกอันกดดันที่ออกมาจากรอบกายเขา ในตอนนี้เขาโกรธมาก ไม่พอใจมาก