บทที่ 100

เมื่อผู้กำกับกับผู้อำนวยการสร้างของกองถ่ายได้ยินว่าคอฟฟีเมตมา ก็รีบวางงานที่ทำอยู่ลง แล้วมาพบเขา

คอฟฟีเมตนั่งลงบนเก้าอี้ราวกับพระราชา รับน้ำชาที่มีคนนำมาเสิร์ฟให้

“ทุกคนไปทำงานเถอะ ไม่ต้องมาดูแลผม”

“ใช่ๆ ทรงกลด รีบไปถ่ายละครของคุณเถอะ อย่าให้งานต้องล่าช้าเลย”

ปริ้นซ์พูดเพื่อให้ทรงกลดและคนอื่นๆออกไป

คอฟฟีเมตของเขามาเพื่อตามผู้หญิง ไม่ได้มาเพื่อตรวจงาน

“ได้ ”

ทรงกลดพยักหน้า เอ่ยทักทายกับคอฟฟีเมต แล้วดึงเจสซี่กับคนอื่นๆออกไป

“ซูการ์ ฉันต้องไปแล้ว เธอต้องทำงานแต่พอดีและพักผ่อนให้เพียงพอนะ อย่าหักโหมมากเกินไป ”

ไอแซกได้รับแจ้งจากบริษัทให้เดินทางไปทำงานที่ต่างจังหวัด

เขาหันมองไปที่คอฟฟีเมต ในใจขบคิด

คิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง เขากำโทรศัพท์แน่น พูดอะไรไม่ออก

“นายเองก็ด้วย อย่าขับรถเร็วนะ”

ซูการ์ยิ้มแล้วพูดกำชับไปคำหนึ่ง

“ได้ งั้นฉันไปนะ ”

“เดี๋ยวฉันไปส่ง ”

ซูการ์ตั้งใจจะส่งไอแซกออกไป

ริมฝีปากบางของคอฟฟีเมตเม้มกันแน่น มองดูปฏิสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ใบหน้าที่หล่อเหลาก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ปริ้นซ์มองเห็นทุกอย่าง ลุกขึ้นแล้วขวางซูการ์เอาไว้

“เฮเลนา คุณคอฟฟีเมตมีธุระต้องการจะคุยกับคุณ คุณไปคุยกับเขาเถอะ เดี๋ยวผมออกไปส่งเขาให้เอง”

ขาของซูการ์ชะงัก มองไปยังคอฟฟีเมตอย่างสงสัย

“คุณคอฟฟีเมตมีธุระต้องการจะคุยกับฉัน？”

“ก็......”

ปริ้นซ์ฉุกคิดขึ้นได้“เดี๋ยวเขามีสัมภาษณ์ อยากให้คุณช่วยดูแลความเรียบร้อยให้เขาหน่อย”

คอฟฟีเมต“......”

นี่ทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องเลยว่าตัวเองมีสัมภาษณ์ตอนไหน?

แต่ว่า เขาก็ไม่รังเกียจที่จะให้ซูการ์ช่วยดูความเรียบร้อยให้ตัวเอง

“ต้องขอโทษด้วย ฉันยังมีงานที่ต้องทำ เกรงว่าจะช่วยคุณคอฟฟีเมตดูแลความเรียบร้อยไม่ได้ ”