บทที่ 113

“คุณย่า ฉันจะปฏิบัติกับคุณย่าเหมือนย่าแท้ๆ ถ้าหากมีเวลาก็จะมาเยี่ยมคุณย่า แต่คุณย่าอย่าเอาแต่จับคู่อีก ไม่อย่างนั้นฉันจะตกใจกลัวได้”

นายหญิงจูสไม่พอใจ จึงหยั่งเชิงไปว่า：“ซู เมตหน้าตาก็ไม่แย่ มีสถานะตัวตน เธอไม่ชอบเขาสักนิดจริงๆ หรือ？หรือว่า เธอรังเกียจที่เขามีลูกแล้ว？”

ซูการ์：“……”

นายหญิงจูสเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เสียจริง

“คุณย่าคะ คุณเมตดีมากเลยค่ะ ฉันไม่มีสิทธิ์ไปรังเกียจเขาหรอก ก็แค่ คุมิมีแม่แท้ๆ เพื่อร่างกายและจิตใจของเด็กแข็งแรง ฉันคิดว่าเป็นการดีกว่าที่จะให้เด็กเติบโตไปพร้อมกับพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด”

ได้ยินคำนี้ รอยยิ้มบนใบหน้านายหญิงจูสก็จางลงไป

“ซูจ๊ะ ต้องยอมรับว่า เธอพูดได้ถูกมาก คุมิขาดความอบอุ่นในครอบครัวแต่เด็ก แล้วก็ต้องการความรักของพ่อแม่มากๆ แต่ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นผู้หญิงที่ดี ที่จะเติบโตไปพร้อมกับคุมิได้ ถ้าเธอเป็นแม่ที่ดี คุมิคงไม่ปิดกั้นตัวเองแบบนี้หรอก！”

ประโยคเดียว ทำให้ซูการ์พูดไม่ออก

เมื่อก่อนไม่รู้สึก แต่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับเกรซซี่สองครั้งนี้แล้ว เธอรู้สึกสงสัยในตัวเธอมาก

ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลย！

แต่ ไม่ว่าอย่างไร เธอก็เป็นแม่แท้ๆของคุมิ

นี่คือเรื่องจริงที่ไม่อาจแก้ไขได้

“คุณย่า……”

“นายหญิงใหญ่ คุณชายน้อยกลับมาแล้วครับ”

พ่อบ้านพาทาคุมิเข้ามาในห้องรับแขก

ซูการ์ชะงักไป

ตอนที่ทาคุมิมองเห็นซูการ์ ตรงหน้าก็เป็นประกาย

เขาวิ่งเตาะแตะมาตรงหน้าซูการ์ แล้วเงยหน้าขึ้นทัก“คุณน้าซูการ์”

“คุมิเด็กดีจัง เลิกเรียนแล้วหรือ？”

ซูการ์ลูบหัวเล็กๆ ของเขา ในใจถอนหายใจเล็กน้อย

ถึงแม้แม่เท้ๆ ของเขาจะทำให้เธอไม่รู้สึกดีนัก แต่เด็กคนนี้ทำให้เธอชอบจริงๆ

“อือ”ทาคุมิพยักหน้า

นายหญิงจูสที่อยู่ด้านข้างแกล้งทำเป็นบ่น“คุมิ ย่าทวดเสียใจแล้วนะ ทำไมหนูถึงได้สนใจแต่คุณน้าซูการ์ล่ะ ไม่ทักทายย่าทวดบ้างเลยหรือ？หรือเพราะว่าย่าทวดแก่แล้ว ไม่สวยเหมือนคุณน้าซูการ์？”

พัฟ！

ซูการ์ทนไม่ไหว โอบทาคุมิไว้แล้วพูดขำๆ：“คุมิ ย่าทวดหึงแล้วนะ รีบเรียกว่าย่าทวดเร็ว”