บทที่ 121

เกรซซี่ทัดผมข้างหู“พูดถึงแล้ว พวกคุณต้องขอบคุณฉันนะคะ เป็นฉันที่เสนอกับพี่เมต ให้โรงแรมร่วมมือกับเทสตี้ เบเกอรี่อีกครั้ง เดิมทีพี่เมตบอกว่าต้องทำตามหน้าที่ แต่ฉันคิดว่าทุกคนต่างลำบาก ยิ่งไปกว่านั้น คุณยังเป็นอดีตภรรยาของพี่เมตด้วย ฉันจึงบอกว่าอยากขอบคุณความช่วยเหลือของคุณที่ทำให้สมปรารถนา เขาถึงตกลง”

หญิงสาวเชิดคางขึ้น ด้วยสภาพเหมือนทำทานให้

ซูการ์เม้มริมฝีปาก หยิบทิชชูมาเช็ดมือเสร็จ ก็ทิ้งลงถังขยะ

“งั้นเหรอ？ไม่ใช่ว่าคอฟฟีเมตรู้ว่าคุณใช้อำนาจเพื่อประโยชน์ส่วนตัว ถึงได้มาใช้ของพวกเราเทสตี้ เบเกอรี่อีกครั้งเหรอ？”

“แน่นอนว่าไม่ใช่”

เกรซซี่หัวเราะเบาๆ“ถ้าเขาโทษฉันจริง ก็คงไม่ใช้ไรดอนต่อหรอก！”

พูดจบ เธอก็เข้าไปในห้องน้ำ

ซูการ์เม้มริมฝีปากสีแดงไว้แน่น รู้สึกแค่ว่าในใจหดหู่ขึ้นมา

เธอรู้ว่าเกรซซี่ตั้งใจอวดเธอ

ทั้งที่รู้ว่าไม่จำเป็นต้องโกรธ แต่หัวใจกลับบีบแน่นอย่างหยุดไม่ได้

ตอนนี้เอง โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

ซูการ์ถอนหายใจยาว แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา

เป็นสายจากโรงเรียน

ซูการ์รับสาย“ครูภู่ มีอะไรไหมคะ？”

“คุณซูการ์ใช่ไหมคะ？เอรินทะเลาะกับเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ ถ้าตอนนี้คุณว่างได้โปรดมาที่โรงเรียนหน่อยนะคะ”

อะไรนะ！

เอรินทะเลาะกับเพื่อน！

ซูการ์ไม่สนใจอะไรอีก รีบเข้าไปในห้องแต่งหน้าแล้วพูดกับจุ๋มจิ๋ม จากนั้นเรียกรถไปที่โรงเรียน

โรงเรียนอนุบาลยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียน ซูการ์บอกจุดประสงค์ของการมา แล้วไปที่ออฟฟิศของคุณครูโดยตรง

“ครูภู่ คุณดูลูกชายฉันสิ สภาพเป็นแบบนี้เลย？วันนี้คุณต้องอธิบายให้ฉัน”

“ครูภู่ โรงเรียนอนุบาลของเราเป็นโรงเรียนชนชั้นสูงที่ดีที่สุดในเมืองคีรี ทำไมถึงรับเด็กนักเรียนที่มีปัญหาสองคนนี้มาได้ล่ะ？”

“ไม่ใช่เหรอคะ คนหนึ่งพูดไม่ได้ อีกคนไร้การอบรมสั่งสอน เด็กที่มีปัญหาแบบนี้ไม่ควรเข้าโรงเรียนชนชั้นสูงหรอกค่ะ”

“……”

ซูการ์ได้ยินอยู่ด้านนอกประตู ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย