บทที่ 123

“ใช่ ครูภู่ คุณยังจะยืนนิ่งอยู่ทำไมคะ？วันนี้คุณไม่มีคำอธิบายให้พวกเรา พวกเราก็ไม่ปล่อยไปหรอก”

“……”

ผู้ปกครองทั้งสามคนพากันพูดมาก ต่างพุ่งเป้าไปที่ซูการ์

ครูประจำชั้นเริ่มปวดหัวแล้ว

ตอนนี้เอง ประตูถูกคนผลักออก ผู้อำนวยการโรงเรียนเดินเข้ามา

ด้านหลังเขา ตามมาด้วยคอฟฟีเมต

ชุดสูทสีเข้มเหมือนเคย ห่อหุ้มร่างสูงยาวของเขา

ใบหน้าหล่อเหลาที่บึ้งตึงมีความเยือกเย็นที่คนแปลกหน้าห้ามเข้าใกล้

ทันทีที่เขาเข้ามาในห้อง คนในนั้นต่างหยุดส่งเสียง แม้แต่อุณหภูมิก็ลดลงเล็กน้อย

“ผู้อำนวยการโรงเรียน คุณมาแล้วหรือคะ”

ครูประจำชั้นเห็นผู้อำนวยการก็ตกใจ รีบลุกขึ้นมาทักทาย

ลิลลี่เหลือบมองเธอ แววตามีความตำหนิ

คอฟฟีเมตเอาลูกชายมาเข้าเรียนโรงเรียนชนชั้นสูง และยังมอบชุดอุปกรณ์กีฬาให้กับโรงเรียนด้วย

พวกเขาต้องดูแลเขาดีๆ สิ

คิดไม่ถึงว่าเพียงไม่กี่วัน ลูกชายเขาจะเกิดเรื่องขึ้นที่โรงเรียนแล้ว

“คุณอาสุดหล่อมานี่เอง”

เอรินกอดต้นขาของซูการ์ไว้ พอเห็นคอฟฟีเมต ดวงตาก็เป็นประกาย

ซูการ์ก็เห็นเขาเช่นกัน ริมฝีปากสีแดงเม้มเล็กน้อยไม่พูดอะไร

สายตาของคอฟฟีเมตมองไปยังทั้งสามคน มองซูการ์กอดเด็กน้อยทั้งสองไว้แน่น ให้ความรู้สึกอธิบายไม่ถูกเหมือนเห็นแม่ไก่ปกป้องลูกของมัน

เขาเดินก้าวยาวไปตรงหน้าเธอ มองเธออย่างนั้น จากนั้นก้มตัว ลูบหัวของทาคุมิ แล้วอุ้มเอรินขึ้นมา ภายใต้สายตาคาดหวังของเธอ

ทุกคน：“……”

ทำไมคนที่คอฟฟีเมตอุ้มคนแรกเป็นเด็กผู้หญิง ไม่ใช่ลูกชายของตัวเอง！

ซูการ์ก็ตกใจด้วย จากนั้นมองไปยังทาคุมิอย่างไม่รู้ตัว

ทาคุมิเอนตัวอยู่ข้างเธอ เงยมองคอฟฟีเมต ยืดตัวเล็กน้อย