บทที่ 24

ซูการ์ กลับมาที่สไตล์ลิ่ง สตูดิโอ

ท้องฟ้ามืดแล้ว ร้านก็ปิดลงแล้ว

“พี่ ในที่สุดพี่ก็กลับมาแล้ว”

กีวี รออย่างกังวลใจ จูงมือของเธอ ด้วยใบหน้าประหม่า

“เมื่อกี๊พี่อยู่กับพี่เขยใช่ไหม？เป็นไงบ้าง？ไม่โดนเปิดเผยใช่ไหม？”

“ไม่ โชคดีที่เธอฉลาด”

ซูการ์ ตบมือของเธอด้วยรอยยิ้ม พูดปลอบ

“ทำฉันตกใจหมดเลย”

กีวี สูดหายใจยาว ถามด้วยความแปลกใจ：“เมื่อกี๊พวกพี่อยู่ไหนกัน？เกิดอะไรขึ้นใช่ไหม？”

“ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องห่วง รีบกลับไปเถอะ”

ไม่อยากให้ครอบครัวเป็นห่วงตัวเอง ปกติแล้วเธอจะเล่าแต่เรื่องที่มีความสุข

“อ้อ”

กีวี ไม่ได้ถามมากอีก ตกลงอย่างเชื่อฟัง

เวลานี้ เกิดความโกลาหลที่ชั้นล่าง เสียงแหลมของผู้หญิงดังขึ้น

“เฮเลนา เธอออกมาเดี๋ยวนี้นะ！”

เสียงนี้ คุ้นหูมาก

สายตา ซูการ์ สั่นคลอนเล็กน้อย ตอนที่เห็นหญิงสาวปรากฏตัวที่ทางเข้าบันได มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย

“คุณริตา มีอะไรไหมคะ？”

บนใบหน้า ริตา สวมหน้ากากขนาดใหญ่ จ้องมาที่เธอด้วยไฟที่ลุกโชนในดวงตาคู่นั้นของเธอ ราวกับจะแผดเผาเธอ

เธอถอดหน้ากากออก พูดอย่างโมโห：“เฮเลนา เธอใส่อะไรไปในน้ำชายามบ่ายใช่ไหม ฉันแพ้เลย！”

ใบหน้าของหญิงสาวเต็มไปด้วยตุ่มเล็กๆ สีแดง ดูน่ากลัวมากเมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟ

ซูการ์ เลิกคิ้วขึ้น“ถูกต้อง ฉันทำเอง”

เธอตั้งใจใส่ของอะไรไปในน้ำชายามบ่ายของ ริตา กับ ไลลา ให้หน้าของทั้งสองคนแพ้

เพราะว่า เธอแค้นมาก

เพื่อหน้าของ ตระกูลจอห์นสันเธอจะตำหนิ ริตา ไม่ได้ จึงแอบให้บทเรียนเธอเล็กน้อย

“เฮเลนา เธออยากตายใช่ไหม！”

ริตา เห็น ซูการ์ ยอมรับ ก็โกรธจนง้างมือขึ้นมา

ซูการ์ จับข้อมือของเธอ“คุณริตา ที่นี่มีกล้องวงจรปิด ทางที่ดีคุณอย่าทำอะไรเลย ทุกคนจะได้ไม่อึดอัดใจ”

“โอเคๆ ฉันไม่ลงมือ แต่ฉันจะฟ้องเธอ！”

ริตา สะบัดมือออกแรงๆ ชี้ไปที่หน้าของตัวเอง“เธอทำให้หน้าฉันกลายเป็นแบบนี้ เธอรอปิดร้านได้เลย！”