บทที่ 46

คอฟฟีเมตหรี่ตา มองนักข่าวด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง

ที่แท้อยู่รอเขาที่นี่เอง!

ดูเหมือนว่านักข่าวคนนี้จะเป็นคนที่แม่เลี้ยงส่งมา!

“คุณคอฟฟีเมต ทำไมไมพูดล่ะครับ? ถือว่าเป็นการยอมรับข่าวลือนี้มั้ย? คุณเป็นคนกุมอำนาจของจอห์นสันกรุ๊ป พฤติกรรมแบบนี้ไม่ค่อยเหมาะสมหรือเปล่าครับ? ผลกระทบก็ไม่ค่อยดีใช่หรือเปล่าครับ?”

นักข่าวเริ่มพูดฉอดๆ

“ใช่ ผมก็ได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน คุณคอฟฟีเมต คุณถือว่าตัวเองทำได้แต่ผู้อื่นทำไม่ได้หรอครับ?”

คุณคอฟฟีเมต พวกเราจอห์นสันกรุ๊ปเริ่มธุรกิจกันมายาวนาน พวกเราไม่หวังให้คนที่แปดเปื้อนมาเป็นผู้นำเรา”

“ใช่ พวกเราไม่สามารถให้ธุรกิจที่ดีเด่นนั้นทำลายโดยคนที่มีคุณธรรมไม่เหมาะสม”

“…….”

ในกลุ่มนั้นมีกรรมการบริษัทอยู่ไม่น้อยต่างพากันส่งเสียงขึ้น

ริตาที่อยู่อีกข้างยิ้มอย่างภาคภูมิ พูดเสียงทุ้มต่ำที่ข้างหูโรซาลี

“แม่ พวกคนที่ส่งเสียงนี้ต่างก็ยืนอยู่ข้างพวกเราใช่มั้ยคะ หนูจะดูสิว่าคอฟฟีเมตมันจะทำยังไง?”

โรซาลีมองคอฟฟีเมตที่ยืนอยู่บนเวทีไม่พูดอะไร ก็แสยะยิ้มขึ้น

ทั้งหมดนี้เธอเป็นคนจัดการ

เธอนัดแนะกับกรรมการบริหารก่อนแล้ว หวังว่าจะให้พวกเขาพูดแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้

คอฟฟีเมตเก่งไม่ใช่หรอ?

จะส่งหลานชายของเธอให้เขาไป!

เธอก็อยากจะดูด้วยว่าเขาจะจัดการกับสถานการณ์นี้ยังไง!

“คุณคอฟฟีเมต ไม่อธิบายอะไรหน่อยหรอคะ?”

“นั่นสิครับ คุณคอฟฟีเมต ความสามารถของคุณเป็นที่ประจักษ์ชัดกับทุกคน พวกเราไม่เชื่อว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้ ขอคุณ

“……..”

กรรมการบริหารที่มีความสัมพันธ์อันดีกับคอฟฟีเมตพากันรีบร้อน ต่างตะโกนพูดขึ้น

อธิบาย?

เขาควรจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง?