บทที่ 48

ทำยังไงน่ะหรอ?

ซูการ์กล้าหลอกเธอ!

นี่มันฉ้อฉลชัดๆ!

โรซาลีใบหน้าอึมครึม รีบเดินเข้าไปในห้องพักรับรอง

ริตารีบเดินตามไป

ในห้องพักรับรองนายหญิงจูส กำลังมองซูการ์อย่างพินิจพิเคราะห์

ธรรมทานกับคอฟฟีเมตที่ยืนอยู่ด้านข้างก็มองเธอเหมือนกัน

ซูการ์ถูกหลายสายตาจับจ้องก็ให้รู้สึกขนลุก ก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด

“ขอโทษค่ะคุณย่าที่หนูหลอกทุกคน”

เดิมทีเธออยากที่จะแต่งตัวขี้เหร่แบบนี้ต่อไป จนกระทั่งหย่า

แต่เป็นเพราะว่าเธอทำให้คอฟฟีเมตได้รับข้อสงสัย เธอจะเป็นทองไม่รู้ร้อนไม่ได้

ทำได้แค่ใช้ใบหน้าจริงมาเปิดเผย

“ซูการ์ ฝีมือของหนูสุดยอดมากจริงๆ ถ้าหนูไม่พูด ใครจะไปคิดถึงกันล่ะ?”

นายหญิงจูสตบที่มือของซูการ์เบาๆแล้วยิ้มด้วยใบหน้าเมตตา

ซูการ์ยิ้มจางๆไม่พูดอะไร

ในขณะนั้นเอง เสียงของโรซาลีก็ดังมาจากหน้าประตู

“แม่ นี่แม่ยังชมมันอีกหรอ? พฤติกรรมอย่างนี้เป็นการแต่งงานเท็จ!”

ฉ้อฉล!

เธอรู้ว่าพอตัวเองล้างเครื่องสำอางออกจะต้องถูกคนประณามว่าฉ้อฉล!

ซูการ์เม้มปากเบาๆ มองโรซาลีที่ถลันเข้ามาด้วยความโกรธ

“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะหลอกพวกคุณทุกคน”

“แค่คำขอโทษคิดว่าเรื่องจะจบหรอ? ซูการ์ที่เธอแต่งตัวขี้เหร่ก่อนหน้านี้และเข้ามาแต่งงานในตระกูลจอห์นสันมีจุดมุ่งหมายอะไร?”

ริตาที่ตามเข้ามาก็ถามขึ้น

ซูการ์เหลือบมองคอฟฟีเมตที่ยืนอยูด้านข้าง นัยน์ตาสั่น

“ก่อนหน้านี้ที่ฉันแต่งตัวแบบนั้นเป็นเพราะว่าตอนนั้นได้ยินข่าวลือว่าโรซาลีต้องการหาผู้หญิงที่ฐานะต่ำต้อย หน้าตาอัปลักษณ์ด้วยได้ก็ยิ่งดีมาเป็นสะใภ้ ฉันเห็นแก่ค่าสินสอดเลยคิดแผนการนี้ได้”

เจตนาที่แท้จริงเธอไม่มีทางที่จะพูดออกมา สู้โยนความเดือดร้อนให้โรซาลีดีกว่า

“เธอพูดมั่วซั่ว!”