บทที่ 54

เธอเก็บความไม่สบายใจเอาไว้ข้างใน ยิ้มแล้วพูดกับ ปริ้นซ์ว่า “ปริ้นซ์พวกเราไปซ้อมบทกันเถอะ”

ซูการ์ทำให้ไม่ชอบเหมือนกับ Josie!

......

อีกฟากนึง

ในอพาร์ตเม้นท์ระดับพรีเมี่ยม

คอฟฟีเมตนั่งอยู่บนโซฟา มอง ปริ้นซ์ส่งข้อความมาก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะตอบ

ในเวลานี้ที่หน้าของเขามีผู้หญิงคนนึงกับเด็กยืนอยู่

ผู้หญิงหน้าตาสสวย ผมยาวเคียงบ่าทั้งสอง ออร่าบริสุทธิ์ผุดผ่อง

เด็กที่อยู่ข้างกายของเธอหน้าตาหล่อเหลา ดวงตากลมสุกใสเหมือนเม็ดองุ่นจ้องมองเขาอย่างรวดเร็ว

เพียงมองแวบเดียวก็เหมือนตัวเองฉบับย่อส่วน

คนนึงคือ เกรซ ที่เป็นผู้หญิงที่เค้าเจอเมื่อสี่ปีก่อน รวมไปถึงลูกชายของตัวเขาเอง

ปีนั้นระบบกล้องวงจรปิดของโรงแรมได้มีการยกระดับพอดี เขาเลยไม่สามารถหา เกรซ เจอได้ในทันที

และหลังจาก เกรซ คลอดลูกออกมาแล้วก็ถูกอาของเธอพาไปที่ต่างประเทศ

หลังจากนั้นเธอก็เกิดอุบัติเหตุทางรถ หลายปีมานี้รักษาร่างกายเลยไม่ได้ออกมาเปิดเผยหน้าตามากนัก

และเพราะเหตุนี้ คนของเขาเลยใช้เวลาหาเธออย่างนี้ถึงจะหาเธอเจอ

“ทาคุมิลูกอยากเจอพ่อมาตลอดไม่ใช่หรอ? นี่เป็นพ่อของลูก รีบเรียกพ่อสิ”

เกรซ โค้งตัวเล็กน้อย พร้อมกับผลักเด็กน้อย

เด็กน้อยเม้มปากแน่น ร่างถูกผลักให้มาด้านหน้าสองก้าว แล้วก็หยุดลง จ้องมองคอฟฟีเมตไม่พูดจา

คอฟฟีเมตก็จ้องมองเขาเหมือนกัน

เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด เขาให้คนไปทำการตรวจ DNA ใหม่

แต่รูปลักษณ์ภายนอกที่เหมือน ไม่ต้องทำการตรวจ เขาก็รู้ว่าต้องเป็นลูกของเขาแน่

“หนูชื่อ ทาคุมิใช่มั้ย? มานี่มา”

คอฟฟีเมตพูดด้วยเสียงนุ่มนวล ยื่นมือออกไปทางเขา

เจ้าเด็กน้อยจ้องมองเขา มีความลังเลเล็กน้อยแล้วค่อยๆมาที่ข้างกายเขา

มือของเด็กวางไว้ในฝ่ามือของเขา

คอฟฟีเมตยิ้มน้อยที่มุมปาก แล้วเอาเค้าขึ้นมากอดวางไว้บนตัก

ในหัวนั้นมีภาพร่างเล็กๆปรากฏขึ้น

กลิ่นหอมที่เหมือนกัน ให้รู้สึกอ่อนโยนในใจอย่างแปลกๆ