บทที่ 68

คณิตมองที่ เกรซ พูดยิ้มๆว่า “สวัสดีค่ะ นี่เป็นลูกชายของคุณใช่มั้ยคะ อย่าว่าเขาเลยค่ะ ถ้าเมื่อกี้ไม่ใช่เขา ลูกสาวของฉันคงถูกล่อลวงไปแล้วค่ะ!”

ได้ยินดังนั้น แววตาของ เกรซ ก็มีความประหลาดใจ สายตากวาดมามองเธอ แล้วมองมาที่เอรินแววตาก็สว่างสไหว

“ที่แท้เป็นอย่างนี้เองหรอคะ นี่ลูกสาวของคุณหรอคะ น่ารักจัง”

คณิตอุ้มเอริน “เอรินเรียกคุณน้าสิลูก”

“คุณน้า”

เอรินเรียกอย่างว่าง่าย

“ลูกชายฉันชื่อ ทาคุมิเขาไม่ค่อยชอบพูดน่ะค่ะ ในเมื่อลูกสาวของคุณไม่เป็นอะไรแล้ว พวกเราไปก่อนนะคะ”

เกรซ ยิ้มๆน้อย แล้วจับตัว ทาคุมิ

ตอนนั้นเองโทรศัพท์ที่อยู่ในมือของเธอดังขึ้น

มองเบอร์ที่โทรมา มือที่จับ ทาคุมิ

“คอฟฟีเมตหรอ ฉันกับทาคุมิตอนนี้ฉันกำลังไปโซนสินค้าเด็กชั้นห้า คุณจะขึ้นมามั้ยคะ?”

คอฟฟีเมตหรอ?

คณิตได้ยิน อุ้มเอรินเหมือนกำลังคิดอะไร

ผ่านไปสักพัก ร่างของคอฟฟีเมตก็มาอยู่ที่ชั้นห้า

เจอโซนที่ เกรซ ว่ามาแล้ว เขาก็สาวเท้าเดินเข้าไป

“คอฟฟีเมต คุณมาพอดีเลย สองชุดนี้ตัวไหนดีกว่ากัน?”

เกรซ หยิบชุดเด็กผู้ชายมาสองตัว ถามยิ้มๆ

“ก็ดีทั้งคู่ เอาหมดเลยแล้วกัน”

คอฟฟีเมตกวาดตามอง แล้วยื่นบัตรส่งให้ เกรซ

หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่ ทาคุมิ

เห็นเจ้าเด้กน้อยมองที่ตัวเขาเอง เขายื่นมือออกไปลูบหัว

ทาคุมิไม่พูดอะไร แต่ยื่นลูกบิดที่อยู่ในมือส่งให้เขา

ลูกบิดทั้งหกด้านได้จัดเข้าที่ทางเรียบร้อยแล้ว คอฟฟีเมตเลิกคิ้ว แววตามีความรู้สึกสนใจ

“ลูกเล่นลูกบิดเป็นหรอ?”

ทาคุมิพยักหน้า

“เก่งจริง ไป ไปดูของเล่นกันว่าอยากได้อะไรมั้ย”

คอฟฟีเมตอุ้มเจ้าเด็กน้อย แล้วพาไปที่โซนของเล่น

เจ้าเด็กน้อยเม้มปาก รู้สึกถึงความอบอุ่นที่มาจากหน้าอกกว้างของพ่อ แววตาก็เปล่งประกาย