บทที่ 82

“คุณคอฟฟีเมต เปิดประตูเร็ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ！”

ซูการ์เคาะประตูห้องนอน สีหน้าร้อนรนเป็นกังวล

ไม่สนใจความยินยอมของอีกฝ่าย บังคับขืนใจจนมีความสัมพันธ์กัน คำพูดแบบนี้มันอ่อนไหวเกินไป！

หากคอฟฟีเมตอธิบายไม่ได้ ไม่เพียงแต่จะขายหน้าตระกูลจอห์นสัน แต่ยังจะต้องถูกจับคุมขังด้วย！

“เช้าๆแบบนี้ มาเอะอะโวยวายอะไร？”

ด้านหลังมีเสียงที่ทุ้มต่ำของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น

ซูการ์ที่กำลังจะเปิดลูกบิดประตูเข้าไปก็ชะงัก หันกลับไปมองก็เห็นคอฟฟีเมตกำลังเดินมาทางนี้

เขาสวมใส่ชุดกีฬาสีเทา เส้นผมเปียกชื้นเล็กน้อย ใบหน้ายังคงนิ่งอยู่ คงน่าจะไปออกกำลังกายกลับมา

ซูการ์ไม่สนใจสิ่งอื่นใด รีบเดินเข้าไปหาเขา

“คุณคอฟฟีเมต ดูนี่เร็ว คุณมีปัญหาแล้ว”

คอฟฟีเมตเหลือบมองเธอไปแวบหนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่โทรศัพท์

แต่เมื่อเห็นข่าวที่อยู่ในนั้น ใบหน้าก็แข็งค้างขึ้นมาทันที

เช้าขนาดนี้ มีคนไปดักรอเกรซได้ยังไงกัน ?

คอฟฟีเมตโยนโทรศัพท์คืนให้กับซูการ์ แล้วสาวเท้าเข้าไปในห้องนอน

จากนั้นก็กดโทรหาแดนดินทันที ให้เขารีบจัดการเรื่องนี้

เห็นคอฟฟีเมตเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างไว ซูการ์ก็รีบหันหลังให้“คุณจะออกไปตอนนี้ใช่ไหม ? ฉันไปกับคุณ”

สำหรับคอฟฟีเมตแล้ว นี่มันเป็นเรื่องอื้อฉาว

ตอนนี้เธอยังเป็นภรรยาของคอฟฟีเมต เธออยากจะหลบเลี่ยงก็คงทำไม่ได้

จำเป็นต้องเผชิญหน้าไปกับเขา

คอฟฟีเมตเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร แล้วเดินสาวเท้ายาวๆออกไป

ซูการ์ก็ตามหลังไปติดๆ

อีกด้านหนึ่ง

ที่ชุมชนย่านหรู

เกรซอุ้มทาคุมิไว้ในอ้อมแขน และพยายามที่จะหลบกล้อง เพื่อที่จะออกไปจากตรงนี้

แต่นักข่าวรายล้อมเธอเอาไว้อย่างแน่นหนา ทำเธอขยับเคลื่อนไหวไม่ได้

“คุณเกรซ ขอถามหน่อยว่าเด็กคนนี้ใช่ลูกของคอฟฟีเมตหรือเปล่า？”

“คุณเกรซ ไม่ต้องกลัว บอกกับทุกคน เมื่อสี่ปีก่อน ภายใต้ความไม่ยินยอมของคุณ คอฟฟีเมตบังคับขืนใจคุณใช่ไหม？”

“คุณเกรซ ตอนนี้บ้านเมืองมีกฎหมายคุ้มครอง ต่อให้ตระกูลจอห์นสันจะมีอำนาจแค่ไหน ขอแค่คุณขอความช่วยเหลือจากสื่ออย่างเรา เราจะเป็นตัวแทนดำเนินการ เรียกร้องความยุติธรรมให้กับคุณเอง ”