บทที่ 91

ให้เขาไปตามจีบซูการ์ ?

เขาเป็นถึงผู้มีอำนาจของตระกูลจอห์นสัน ควรให้คนอื่นมาร้องไห้อ้อนวอนขอร้องเขาไม่ใช่เหรอ?

เขาไม่ความเย่อหยิ่งหรือไง?

มองดูแผ่นหลังของหลานชายตัวเอง ดวงตาของคนแก่อย่างนายหญิงจูสมีประกาย

เธอจะนั่งนิ่งอยู่เฉยๆไม่ได้ ต้องออกแรงช่วยหลานชายตัวเองสักหน่อยแล้ว

......

วันรุ่งขึ้น

ซูการ์ยืนอยู่ที่หน้าประตูสำนักงานเขต เหลียวซ้ายแลขวา

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคอฟฟีเมต

ผู้ชายคนนี้คงไม่ได้จะแกล้งไม่เห็นข้อความหรอกนะ？

หากไม่มา อย่างน้อยก็ควรจะบอกตัวเองสักหน่อยไหม！

ซูการ์แอบตำหนิในใจ ยังลังเลว่าควรจะรอต่อไปอีกดีไหม

ในตอนนี้เอง มีรถหรูคันหนึ่งจอดลงตรงที่ประตู

ประตูรถเปิดออก คอฟฟีเมตลงมาจากเบาะหลัง

ชุดสูทสีดำที่ถูกตัดเย็บมาอย่างดีห่อหุ้มร่างที่สูงโปร่งและสง่างามของเขาเอาไว้

ภายใต้แสงอาทิตย์ ใบหน้าที่เย็นชาและหมดจดของชายหนุ่มยังคงดูหล่อเหลาไร้ที่ติ

ช่างเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบจริงๆ！

ซูการ์แอบถอนหายใจ แล้วเดินเข้าไปหาอย่างไว

“คุณคอฟฟีเมต มาแล้วเหรอ ”

หญิงสาวมัดผมหางม้า เผยให้เห็นหน้าผากที่ขาวใสและเรียบเนียน

ภายใต้แสงแดด หญิงสาวยิ้มแก้มปริแล้วเดินมาหา เห็นชัดถึงใบหน้าที่อ่อนเยาว์และสวยใสเป็นพิเศษ

ดูเหมือนจะอารมณ์ดีอย่างมาก

คอฟฟีเมตชำเลืองมองเธอไปแวบหนึ่ง เจอเข้ากับรอยยิ้มนี้ของเธอ รู้สึกเพียงความขุ่นเคืองที่กักเก็บไว้ในใจก็พวยพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง

เธอหย่ากับตัวเองแล้วมีความสุขมากขนาดนี้เลยเหรอ ?

“คุณคอฟฟีเมต สายมากแล้ว เราเข้าไปทำเรื่องกันเลยดีไหม? ”

ซูการ์มองดูใบหน้าที่บึ้งตึงของคอฟฟีเมต ราวกับมีใครเป็นหนี้เขายังไงอย่างนั้น จึงถามไปอย่างระมัดระวัง

คอฟฟีเมตจ้องมองเธอ จู่ๆก็โพล่งออกมาคำหนึ่ง “ซูการ์ เรื่องบางเรื่องคุณไม่จำเป็นต้องมากังวล ผมจัดการเองได้ ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง คุณจะเป็นแม่ของทาคุมิไหม ? หากคุณกลับคำ ผมสามารถ......”

“คุณคอฟฟีเมต คุณสง่าผ่าเผยและสมบูรณ์แบบ ฐานะสูงส่ง คนสามัญชนต่ำต้อยอย่างฉัน ไม่อยากจะทำคุณขายหน้าอีกแล้ว ขอมองดูคุณจากที่ไกลๆจะดีกว่า”

！