บทที่ 9 ตรวจสอบฉันแล้ว

หัวใจของฉันบีบแน่น วันนั้นเขาให้นามบัตรฉัน แล้วบอกให้ฉันคิดให้ดีก่อนว่าต้องการค่าชดเชยอย่างไร หลังจากนั้นให้ติดต่อกลับหาเขา หลายวันมานี้โรงพยาบาลเร่งรัดให้ฉันจ่ายค่ารักษาพยาบาลของแม่ จริงๆฉันคิดจะเอาเงินจากเฉิงอี้เฉินอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็อดทนเอาไว้

ฉันเกลียดเขา แต่ฉันไม่ต้องการสิ่งที่เรียกว่าค่าชดเชย อย่างนั้นทำให้ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังขายร่างกายตัวเอง

“ไม่ต้องแล้วล่ะ ถือว่าคุณได้ช่วยฉันไว้แล้ว” ฉันมองเขาแล้วพูดไปอย่างยากลำบาก ความรู้สึกในใจแท้จริงแล้วมันซับซ้อนมาก

ก่อนหน้าคืนนี้ ฉันเกลียดเฉิงอี้เฉินจริงๆ เพราะฉันคิดว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพราะเฉิงอี้เฉินที่ทำให้เกิดมันขึ้น

แต่ว่าคืนนี้ฉันได้เพิ่งรู้ว่าตอนที่ฉินจวิ้นเฟยคบกับฉัน เขากับจิ้นเหวินเชี่ยนมีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนมาโดยตลอด

พูดแล้วมีแค่ความแตกต่างระหว่าง 0 กับ N เท่านั้น ในหนึ่งเดือนนี้ ฉินจวิ้นเฟยพาผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ากลับมาบ้านมากมายขนาดนี้ ผู้หญิงพวกนี้ก็เหมือนจิ้นเหวินเชี่ยนเหรอ มีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนกับฉินจวิ้นเฟยมาโดยตลอด

แม้ว่าก่อนวันแต่งงานหนึ่งวัน ฉินจวิ้นเฟยจะบอกกับจิ้นเหวินเชี่ยนว่าต้องการตัดความสัมพันธ์ แต่ฉินจวิ้นเฟยบอกตัดความสัมพันธ์ ก็สามารถตัดได้จริงเหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้นการก้าวถอยหลังหมื่นก้าวแล้วบอกว่า แม้พวกเขาจะขาดการติดต่อกัน งั้นตอนที่ฉินจวิ้นเฟยคบกับฉัน เขาก็เหยียบเรือสองแคม

มีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นก่อนแต่งงานคือฉันผิด แต่ฉันก็ยอมรับผิด และก็ต้องทนต่อความโกรธของฉินจวิ้นเฟยและพ่อแม่ของเขา เห็นได้ชัดว่าเหตุการณ์นี้เป็นอุบัติเหตุ ฉินจวิ้นเฟยและพ่อแม่ของเขากลับไม่ฟังฉันอธิบายเลยสักนิด กลับยิ่งกำเริบเสิบสานทำให้ฉันอับอายขายหน้า

และเรื่องแบบเดียวกันนี้ก็เกิดขึ้นกับฉินจวิ้นเฟย แต่ฉินจวิ้นเฟยกลับไม่รู้สึกว่าตัวเองผิด แม้กระทั่งคืนนี้สามารถพูดด้วยความมั่นใจเต็มใจที่ว่าเขาจะตัดการติดต่อกับจินเหวินเฉียนเพื่อฉัน แต่ฉันก็ไม่คู่ควร แต่ฉันไม่เหมาะสม

นี่มันสองมาตรฐานชัดๆ!

เรื่องนี้ทำให้ฉันเข้าใจได้ทันที ถ้าหากก่อนแต่งงานไม่เกิดเรื่องขึ้น หลังแต่งงาน “ความผิดพลาด” อื่นๆของฉัน ก็จะโดนปฏิบัติแบบนี้เช่นกัน

ความรักของฉินจวิ้นเฟยที่มีต่อฉันเป็นสิ่งที่สูงส่งตลอด แต่นี่ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกันระหว่างความรักและการแต่งงาน

ความรู้สึกของฉันซับซ้อนมาก มองจากมุมนี้ เป็นการ“หิวถึงกินไม่เลือก”ของเฉิงอี้เฉินที่ฉีกหน้ากากของฉินจวิ้นเฟย ทำให้ฉันได้เห็นชัดเจนว่าแท้จริงแล้วฉินจวิ้นเฟยเป็นคนยังไง

เฉิงอี้เฉินมองฉันด้วยสีหน้าเย็นชา ถือโอกาสคว้าซองบุหรี่ขึ้นมา โยนบุหรี่เข้าปากแล้วหยิบไฟแช็กขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ เพียงแค่หยุดการกระทำของเขาครู่หนึ่งตอนที่จะจุดบุหรี่ มองที่ฉันแล้วถาม “ถือสามั๊ย?”

ฉันส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว มองเฉิงอี้เฉินจุดบุหรี่ ทันใดนั้นก็อยากจะลองดูสักหน่อย

ว่ากันว่าการสูบบุหรี่สามารถคลายความกังวลได้ แต่ฉันก็อยากลองดูเช่นกัน

เฉิงอี้เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย มองฉันอย่างเงียบๆและไม่ตอบรับคำพูดของฉัน “ตอนนี้คิดว่าจะทำยังไงต่อ?”

ฉันนิ่งเงียบอีกครั้ง ในใจมีสองคำปรากฏขึ้นในใจ——หย่า

เวลาหนึ่งเดือนนี้ฉันมันหนักเกินที่จะทนได้จริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังได้รู้เรื่องราวของคืนนี้อีก