บทที่ 13 อุบายของจอมเจ้าเลห์แสนเสน่ห์

เยี่ยหลานซานค่อย ๆ หรี่ตาลง แล้วพูดถึงแผนการ “หาข่าวฉาวของดาราดังคนอื่นมาถ่วงเวลาไว้ก่อน เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของชาวเน็ต แล้วค่อยตามหาคนต้นเรื่องนั่นให้เจอ!”

อวิ๋นซีตบต้นขาตัวเองด้วยความถูกใจ “ชั่วร้ายดีจริง!”

ถึงแม้ว่า วิธีตลบหลังศัตรูวิธีนี้จะไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ แต่อย่างน้อยก็สามารถเบี่ยงเบนความสนใจของใครหลายๆคนไปได้บ้าง

ยิ่งดาราคนนั้นกำลังเป็นที่นิยมมากเท่าไหร่ เยี่ยหลานซานก็จะปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น

เสี่ยวจินกระตือรือร้น อยากจะมีส่วนร่วม “จะเลือกใครดีคะ”

เยี่ยหลานซานอยู่ในวงการสตั๊นแมนของเวทย์มังกรมาเกือบจะ 2 ปี รู้จักผู้คนมากมาย ได้ยินข่าวซุบซิบในวงการมาก็เยอะ หลังจากเลือกหาเป้าหมายในคลังสมองของเธออยู่นาน ในที่สุดก็คิดออกว่าใครคือเป้าหมายที่เหมาะสมที่สุด

เยี่ยหลานซานยิ้มมุมปาก ดวงตาฉายแววของความอันตรายในตัวเธอ “คนที่กำลังฮอตมาก ๆ อยู่ในตอนนี้

ดาราศิลปินของแสงดาวกรุ๊ป อู๋เทา ”

แสงดาวกรุ๊ปเปรียบเสมือนจุดศูนย์กลาง เพราะแม้แต่บริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ บริษัทตัวแทนซื้อขายหลักทรัพย์ บริษัทภาพยนตร์และโทรทัศน์แถวหน้า เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนต์และโทรทัศน์ รวมถึงทีมงานผลิตภาพยนต์ของหนึ่งในบริษัทขนาดใหญ่ ต่างก็รู้กิตติศัพท์ของบริษัทนี้กันถ้วนหน้า

ตอนนี้เกาซินซินเองก็ยังไม่จบการศึกษาจากมหาลัยวิทยาลัยภาพยนตร์ แต่ก็ถูกทางแสงดาวกรุ๊ปทาบทามให้เซ็นสัญญาเข้าสังกัดทันที ปัจจุบันนี้เธอก็เป็นศิลปินหญิงแนวหน้าของแสงดาวกรุ๊ป และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก

ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ นามสกุลของท่านประธานใหญ่ของแสงดาวกรุ๊ปก็คือนามสกุล “เฉียว” และท่านประธานก็คือพ่อของเฉียวเฟยฝานนั่นเอง

ดังนั้น ไม่ใช่ความบังเอิญเลย ที่เฉียวเฟยฝาน องค์จักรพรรดิแห่งแสงดาวกรุ๊ป จะเข้าสู่แนวหน้าของวงการได้ภายใน 3 ปี

“รับทราบค่ะ!” เสี่ยวจินตอบรับเยี่ยหลานซาน

เมื่อได้เป้าหมายมาแล้ว เสี่ยวจินก็ทำการเข้าระบบโดยตรงผ่านไมโครบล็อกออนไลน์ และสามารถแฮกเข้าคอมพิวเตอร์ของอู๋เทาได้สำเร็จ แล้วก็พบเข้ากับข้อมูลลับที่อาจจะทำให้เกิดข่าวฉาวได้!!

ซึ่งมันคือ อัลบั้มภาพที่มีชื่อว่า [รักที่แสนหวาน] โดยภาพทั้งหมดล้วนเป็นภาพที่อู๋เทานั้น กำลังทำกิจกรรมเซ็กส์หมู่!

และเป็นภาพที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก ๆ น้อง ๆ หนูๆ เลย...

“บัดสีบัดเถลิง!”

เสี่ยวจินเผลอด่าออกมา

พร้อมกับหันหน้าไปทิศตรงกันข้ามกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ และไม่รู้จะจัดการยังไงกับใบหน้าแดงก่ำและดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความเขินอายของตัวเอง

“เป็นอะไรไปล่ะ เขาเสียมารยาทอะไรกับเธอผ่านหน้าจอคอม...”

อวิ๋นซียังไม่ทันพูดจบ ก็เห็นอัลบั้มภาพอย่างว่าที่ขึ้นหราอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์

อวิ๋นซีทำท่ากางแขนระโยงรยางค์เหมือนปลาหมึกพร้อมกับฉวยคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คไปดูอย่างตื่นเต้น “อู้วว ฉันไปเอง หมอนี่รับได้หมดทั้งชายหญิง อ้วนผอมก็ไม่เกี่ยงเลยอะ ดูท่านี้สิ ๆ ๆ เถื่อนได้ใจจริง ๆ เลย”

เยี่ยหลานซานกลอกตามองบน “เฮ้ ๆ ๆ นี่พี่ช่วยจริงจังเรื่องงานก่อนได้มั้ยเนี่ย”

เมื่อเธอพูดจบ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาจากโทรศัพท์ทันที

เธอแปลกใจเล็กน้อยเมื่อคนที่วีแชทมาหาเธอนั้น

ที่แท้ก็คือ กงเส่าถิง

[ฉันเชื่อเธอนะ]

[ต้องการความช่วยเหลือรึเปล่า?]

นี่แหละหนาคนเรา กับคนอื่นทำตัวดุดัน แต่พอได้รับความอ่อนโยนเพียงแค่เล็กน้อย จิตใจจากที่แข็งกระด้างก็จะอ่อนลง

เมื่อเยี่ยหลานซานอุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว ก็ตอบเขาไปว่า [ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง ฉันจัดการได้ค่ะ วันนี้ตอนเย็น ๆ ฉันจะไปโรงพยาบาล ดูแลตัวเองด้วยนะคะ]

พิมพ์เสร็จเธอก็กดส่งทันที เธอโทรหาผู้กำกับตงเพื่ออธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น “ผู้กำกับต่งคะ ดิฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่อทีมงานของกองละคร ดิฉันจะรีบหาตัวคนที่ปล่อยข่าวนี้ให้เร็วที่สุด ภายในสามวันนี้ ฉันจะพิสูจน์ตัวเอง และอธิบายความจริงให้กับทีมงานกองละครได้ทราบโดยทั่วกันค่ะ”

ผู้กำกับต่งกำลังอยู่ในช่วงถ่ายทำละคร เมื่อเขาทำการถ่ายทำฉากนึงเสร็จ ก็เพิ่งจะได้เห็นข่าวฉาวที่เกิดขึ้น

คนแรกที่เขาสงสัยเลยก็คือ เยี่ยหลานซาน

เพราะว่า การเปิดเผยเรื่องนี้ออกไปนั้น ถ้าจะเป็นทีมงานของกองละครเองหรือแม้แต่ตัวละครหลักอย่างเกาซินซินเองก็ตาม ล้วนแล้วแต่

ทำลายชื่อเสียงและผลประโยชน์ของพวกเขาเองทั้งนั้น

ยกเว้นก็แต่...เยี่ยหลานซาน

ถ้าหากว่าเรื่องนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมานั้น ทักษะการแสดงของเยี่ยหลานซานก็จะสามารถเป็นที่ยอมรับของคนอื่น ๆ

และอีกอย่างหนึ่ง เธอจะสามารถฉวยโอกาสสร้างชื่อเสียงให้โด่งดังขึ้นมาได้