บทที่ 141 แววตาที่เคยยืนยัน

สายตาของเขาถูกตั้งคำถาม ฉีฉีหลี่ไม่พอใจเล็กน้อย "คุณสงสัยความสามารถของฉันในการเลือกตัวแทนหรอ?"

เฝิงเซียวปฏิเสธ "สมาคมแต่งตั้งพวกเราสองคนเป็นผู้สัมภาษณ์และฉันก็มีอำนาจตัดสินใจเช่นเดียวกับคุณฉีฉีหลี่"

"...…"

ฉีฉีหลี่หรี่ตา

ครู่ใหญ่ ๆ เขาก็หัวเราะ สั่งผู้ช่วยของเขาว่า: "พาคุณเยี่ยและคุณเกาไปแต่งหน้า ฉันจะรอพวกเขาในสตูดิโอ"

หลังจากพูดจบ เขาก็พูดกับเฝิงเซียวเน้นย้ำทีละคำ "จากนั้นให้พวกเขาพูดบทล่าสุดล่ะกัน"

เฝิงเซียว "...…"

...…

ประตูห้องออดิชั่นเปิดออก

ตัวแทนและผู้ช่วยของเยี่ยหลานซานและเกาซินซินต่างจ้องมองมาที่เขา

แม้ว่าเกาซินซินจะมั่นใจมาก แต่ไม่รู้ว่าทำไม หรือเพราะว่าเยี่ยหลานซานมักจะมีเรื่องน่าประหลอดใจอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอยู่ในใจเสมอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเยี่ยหลานซานและผู้กำกับฉีฉีหลีออกมาพร้อมกัน

ลางสังหรณ์นี้ยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้น

หวังฉางอิงก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับยิ้มเยาะอย่างมืออาชีพ "ผู้กำกับ เราจะเซ็นสัญญาเมื่อไหร่ล่ะ?"

"รอก่อน"

"รออะไร?" หวังฉังอิงงงงันเล็กน้อย "คุณไม่ได้บอกว่าซินซินของเราเก่งเหรอ?เซ็นช้าเซ็นเร็วมันต่างกันตรงไหน?"

ฉีฉีหลี่พูดด้วยความมั่นใจ "มันต่างกัน!"

หวังฉางอิงสังเกตเห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลง จ้องมองไปที่เยี่ยหลานซาน หรือว่า...?

มีคนเสียใจ มีคนดีใจ ใบหน้านั้นฉายแววรอยยิ้ม

ดูเหมือนว่าการลงจอดทางอากาศอย่างกะทันหันของเธอจะได้ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิด

ฉีฉีหลี่โบกมือ "พาพวกเขาไปเตรียมตัวแล้วเจอกันที่สตูดิโอในอีกหนึ่งชั่วโมง"

"ครับ!"

ผู้ช่วยหันไปหาเกาซินซินและเยี่ยหลานซาน "ทั้งสองเชิญด้านนี้ครับ"

เยี่ยหลานซานยิ้ม "โอเค"

ใบหน้าของเกาซินซินเคร่งขรึม "..."

ตอนนี้ไม่ต้องให้คนอื่นมาอธิบาย เธอก็เข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องออดิชั่นตอนนี้!

หลานซานกลับมาได้อย่างไร?

สายตาที่เย็นชาและเฉียบคมของเธอพุ่งตรงไปที่เฝิงเซียว

เฝิงเซียวเดินตาม และอธิบายให้เธอฟังด้วยเสียงทุ้ม "ในเมื่อผลลัพธ์แบบนี้ ฉันก็พยายามอย่างเต็มที่แล้ว เดี๋ยวเธอก็ตั้งใจถ่ายหน่อยล่ะ ฉันจะดันเธอกับสมาคมอย่างเต็มที่เลย"

เกาซินซินอดทนและพูดขอบคุณ เดินตามผู้ช่วยเข้าไปในห้องแต่งตัว

หนึ่งชั่วโมงต่อมาทั้งสองเดินออกจากห้องแต่งตัว

แต่งหน้าเหมือนกัน

เครื่องแต่งกายเดียวกัน

ทรงผมเดียวกัน

ทั้งสองคนแต่งตัวเหมือนกันทุกประการตั้งแต่หัวจรดเท้า มีเลือดครึ่งหนึ่งเหมือนกัน มองแวบแรกพวกเขาก็ดูเหมือนกันมากจริงๆ

เกาซินซินจ้องมองไปที่เยี่ยหลันซานอย่างไม่พอใจและต่อต้าน "เยี่ยหลานซาน ทำไมเธอถึงต้องมาแข่งกับฉันตลอดเลย?"

"เฉียวเฟยฝานเลิกกับเธอแล้ว เธอยังรีบไปโรงพยาบาลเพื่อใส่ร้ายฉันแก้แค้นฉันอีก!"

"ในงานเลี้ยงวันเกิดของเฉียวหย่วนฟาน เธอปล้นความนิยมของฉันไปหมด"

"ตอนนี้ เธอยังมาแย่งฉันอีก!"

ขวากหนามทุกเล่มล้วนทิ่มแทงลงในใจเกาซินซิน

เธอกัดฟันและพูดว่า "เธอจะทำบ้าอะไรกันแน่!! เธอรู้ไหมว่าบทราชินีมีความสำคัญกับฉันแค่ไหน?"

"บทนี้สำคัญสำหรับฉันไม่แพ้กัน ส่วนเฉียวเฟยฝานและฉัน...ฉันบอกได้เลยว่าฉันไม่ชอบเขา ถ้าเธอไม่เชื่อ ก็ขึ้นอยู่กับคุณแล้วแหละ"

เยี่ยหลานซานขี้เกียจจะคุยกับเธอตอนที่คลั่งแบบนี้

เธอปรับอารมณ์ของตัวเองแล้วเดินไปที่สตูดิโอ