บทที่ 142 ในจมูกเต็มไปด้วยกลิ่นฮอร์โมนของเขา

ห้องประชุม ณ ตี้กรุ๊ป

หลิงมู่วานมอบเซ็ทขวดน้ำหอมที่ออกแบบมาอย่างดีให้กับกงเส่าถิง "นี่คือขวดน้ำหอมที่ฉันออกแบบสำหรับน้ำหอมใหม่ พี่เส่าถิง ลองดูสิ"

"...…"

กงเส่าถิงเหลือบมองเบา ๆ

ขวดน้ำหอมเซ็ทนี้มีทั้งหมดแปดรูปแบบ ซึ่งจะมีอ้างอิงมาจากกลีบดอกต่างๆ

ขวดทั้งหมดทำจากทองและทองแดงโดยมีกลีบดอกไม้ประเภทต่าง ๆ แกะสลักอยู่ที่ด้านหน้าและด้านหลังโดยมีหินแกรนิตฝังอยู่บนกลีบดอก

ด้านข้างเป็นโพรงมีก้านใบโอบด้วยกลีบดอก

ที่ปากขวดคริสตัลสีขาวใสได้รับการสนับสนุนด้วยคทาลึกลับ

ผู้จัดการแผนกบางคนอดไม่ได้ที่จะกล่าวชมว่า "ประธานหลิงคู่ควรกับการเป็นนักเรียนชั้นแนวหน้าของวิทยาลัยการออกแบบเซ็นทรัลเซนต์มาร์ติน ขวดน้ำหอมสวย ๆ แบบนี้สามารถเก็บเป็นคอลเลกชั่นได้ ฉันเชื่อว่าน้ำหอมของเราจะได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในตลาด"

"ฉันได้ยินมาว่าผลงานการออกแบบโปรเจคจบของประธานหลิงได้ที่หนึ่งในวิทยาลัย เธอเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถจริงๆ"

"คุณหลิงเกิดมาแล้วรวยจะไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าสามารถพึ่งพาหน้าตากินได้ แต่เธอใช้ความสามารถ เห้อ จะไม่ให้พวกเราขยันได้อย่างไร"

"...…"

หลิงมู่วานได้รับการยกย่องจากคนกลุ่มนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอยังคงเผยให้เห็น

เธอยังคงมองไปที่กงเส่าถิงซึ่งที่นั่งอยู่ราวกับมีหมอกบางๆปกคลุมตลอด

คุณได้ยินหรือไม่? เส่าถิง? คนอย่างฉันเท่านั้นที่คู่ควร!

เมื่อเธอแอบส่งสายตาไปให้เขา จู่ๆโทรศัพท์มือถือของกงเส่าถิงก็สว่าขึ้น จากนั้นก็ส่งเสียงดังและสั่นครืด ๆ

เวลานั้นเองที่ผู้ชายที่แสนเย็นชาตลอดคนนั้นเมื่อเหลือบเห็นหน้าจอโทรศัพท์ ทันใดแสงประกายแวววาวก็ปรากฏขึ้นในดวงตาสีเข้มลึกของเขา

เขารีบหยิบโทรศัพท์แล้วออกไปทันที

คนข้างหลังแอบจ้องมองกัน

สายเข้าจากเยี่ยหลานซาน

ในที่สุดเธอก็ยอมที่จะโทรหาเขา! ! !

เขาอดทน ทนจนถึงที่สุด ก็ทนไม่ไหว รับสาย...

"ฮัลโหล"

เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลทันที

ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่ายเป็นเวลานาน เขารอสักพัก ก็ได้ยินเสียงหัวเราะที่คุ้นเคย "โอเคๆ มันเป็นการตัดสินใจที่ดี ฉันชอบเขาจริงๆ!"

กงเส่าถิง "....."???

ชอบใคร?

ผู้หญิง? หรือเป็นผู้ชาย?

ซานซานกำลังคุยกับใคร?

จากนั้นเสียงผู้ชายที่ไม่ค่อยชัดก็ดังออกมาเเป็นระยะ ๆ เขาได้ยินคำสำคัญเพียงไม่กี่คำ "... ชอบ ... และอยู่ด้วยกัน ... ภายใต้หลังคาเดียวกัน ... "

เสียงของเยี่ยหลานซานนุ่ม นุ่มฟู เต็มไปด้วยความขี้เล่นของเด็กผู้หญิง "อย่าบอกเขาล่วงหน้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ฉันอยากทำให้เขาเซอร์ไพรส์....."

"……"

หลังจากนั้น ก็ถูกตัดสายไป ใบหน้าของกงเส่าถิงเคร่งขรึม

รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก!!!!!

ตกลงแล้วซานซานพูดว่าชอบหรือไม่ชอบ ทั้งยังอยากใช้ชีวิตกับคน ๆ นั้น??

หัวใจของเขาเต้นระรัว ดังนั้น--

วินาทีถัดมา เว่ยเจิงก็รับสาย

เขาถามออกไปตรง ๆ "เธออยู่ที่ไหน"

เว่ยเจิง "โรงพยาบาล"

หัวใจของกงเส่าถิงเต้นแรงขึ้น น้ำเสียงตื่นเต้นอย่างควบคุมไม่ได้ "เธอเป็นอะไรไป?เธอบาดเจ็บตรงไหน?เธอไปโรงพยาบาลทำไม?ฉันส่งพวกคุณหลายคนไปปกป้องเธอ ทำไมเธอถึงบาดเจ็บ?พวกนายทำอะไรกันอยู่!!!"

เว่ยเจิงถูกตำหนิอย่างไม่อาจอธิบายได้ เขาเบ้ปากอย่างใสซื่อ "นายน้อยกง คุณเยี่ยไม่ได้รับบาดเจ็บ..."

"แล้วเธอไปโรงพยาบาลทำไม?"

"ผมบอกคุณในตอนเช้าตรู่ไปแล้วครับ คุณเยี่ยมาที่โรงพยาบาลเพื่อดูเด็กที่ป่วยเป็นโรคหัวใจที่กำลังได้รับการผ่าตัด..." กลัวว่าจะมีความเข้าใจผิดอีก เขาจึงอธิบายออกไปใหม่อีกครั้งอย่างละเอียด "ระหว่างทาง คุณเยี่ยไปเข้าร่วมการออดิชั่นที่อาคารนานาชาติ แล้วก็มาที่โรงพยาบาล..."

"...…"