บทที่139 ฉันว่ามันไม่ยุติธรรม

"เริ่มการออดิชั่น"

ผู้ช่วยได้มองจำนวนคนและคาดคะเนจำนวนผู้เข้าออดิชั่น เขาแปลกใจ "ทำไมคนถึงได้น้อยขนาดนี้?"

สิบวันก่อนควีนกรุ๊ปได้ปล่อยข่าวเกี่ยวกับการตามหา Brand Ambassador

ตอนนั้นมีคนส่งเรซูเม่เยอะมาก แต่วันนี้เมื่อมองไปรอบๆมีผู้คนประมาณ20คนเท่านั้น...

เกิดปัญหาอะไรขึ้น?

เขาประหลาดใจและมองดูหมายเลขผู้เข้าออดิชั่นในแผนของเขา

และสุดท้ายมีเพียงยี่สิบสองคนเท่านั้น

"ทุกคนโปรดติดหมายเลขของตัวเองและเข้าห้องออดิชั่นตามหมายเลข"

พูดจบ เขาก็หมุนตัวและเดินจากไป

ในเวลานั้น จู่ๆก็มีเสียงเรียบๆดังขึ้น "หมายเลขของฉันล่ะ?"

"???"

ผู้ช่วยมองไปยังทิศทางของเสียง เห็นหญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดธรรมดาและไม่แต่งหน้า เธอนั่งตรงนั้นอย่างสงบ ข้างกายของเธอมีหญิงสาวคนหนึ่งมีพลังกล้าแกร่งและท่าทีจริงจังพร้อมด้วยหญิงสาวน่ารักที่คล้ายกับก้อนขนมปัง

เขาจ้องมองไปยังใบหน้าของทั้งสามคน จากนั้นก็มองมายังเยี่ยหลานซานและคิดว่าเธอน่าเชื่อใจมากที่สุด "ขอถามหน่อย เธอคือ?"

"เยี่ยหลานซาน นักแสดงจากสถานีโทรทัศน์หวงเจวี๋ย ฉันมาออดิชั่น Brand Ambassador ของควีนกรุ๊ป"

"....."

สาวน้อย เธอแน่ใจเหรอว่ามาออดิชั่น? ไม่ใช่ว่ามาคอยสอดส่องใช่ไหม?

เธอแต่งตัวธรรมดาและชิวเกินไปหรือเปล่า !!!

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เธอแน่ใจใช่ไหมว่าไม่ได้มาแกล้งกัน?

เขาพึมพำในใจ และท้ายที่สุดเขาก็ได้ยื่นป้ายหมายเลขให้กับเยี่ยหลานซายและไปทำงานอื่นของเขาต่อ

........

ในไม่ช้า นักแสดงหญิงที่เป็นคนแรกในการออดิชั่น เธอสวมชุดสวยงามและเดินเข้าไป

ส่วนคนอื่นๆตั้งหน้าตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อและรอผล

แต่เยี่ยหลานซานนั่งอยู่ที่นั่นอย่างสงบ เธอยังมีกะจิตกะใจที่จะกดและรูดหน้าจอโทรศัพท์

มูลนิธิม่ามาไปโพสต์ในแอพเวยป๋อ ทุกวันมีเจ้าหน้าที่จัดการโพสต์เวยป๋อคอยเขียนบรรยายสรุปบันทึกสถานการณ์ประจำวัน

ในแรกเริ่มคนส่วนใหญ่ไม่มองโลกในแง่ดีนัก

แต่หลังจากนั้น เห็นว่ามูลนิธิม่ามาได้ทำเรื่องราวเพื่อช่วยเหลือสังคม ผู้คนเหล่านั้นก็นิ่งและเงียบไป และยังมีคนช่วยเป็นกระบอกเสียงส่งต่อพลังบวกเรียกร้องให้ทุกคนให้ความสนใจกับกลุ่มผู้ด้อยโอกาสและทำดีคอยช่วยเหลือผู้อื่นตามกำลัง

เยี่ยหลานซานได้รับแรงสัมผัสจากสิ่งเหล่านั้น ภายในใจของเธอมุ่งมั่นมากขึ้น : ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เธอต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้ตำแหน่ง Brand Ambassador ของควีนกรุ๊ป

เมื่อเกาซินซินกำลังสนทนากับเพื่อนสองสามคน เธอบังเอิญหันไปและพบกับสีหน้าท่าทีที่อบอุ่นของเยี่ยหลานซาน

รอยยิ้มที่ธรรมดาแต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงให้ความรู้สึกแทรกซึมลึกลงไปในจิตวิญญาณ

ร่างกายของเธอนิ่งงัน

"ซินซิน เป็นอะไรไป?"

"เปล่า"

เมื่อเกาซินซินกลับมามีสติสัมปชัญญะ เธอก็ยังคงพูดจาเรื่อยเปื่อยไร้สาระกับเพื่อนของเธอเพื่อฆ่าเวลา

แต่ภายในใจของเธอกลับรู้สึกโชคดี

โชคดีที่วันนี้เยี่ยหลานซานมาในชุดที่ไม่เป็นทางการเช่นนี้

ถ้าเธอสวมชุดราตรีในวันนั้น ชุดราคา8.88ล้านนั้น วันนี้เธอจะแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ความมั่นใจของเธอก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

แม้ว่าเยี่ยหลานซานจะดูเหมือนคนร้ายหรือว่าจะดูเป็นเด็กสาวน่ารัก อย่างไรก็ตามเธอจะยิ้มสู้และทำให้คนข้ามจุดบกพร่องของชุดลำลองของเธอ!!

เธอวางใจ

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา คนแรกที่ได้เข้าไปออดิชั่นก็ได้ออกมา

สายตาของทุกคนต่างก็ชำเลืองมอง ทุกคนแสดงสีหน้าประหม่าและคาดหวัง

"จิงจิง เป็นอย่างไรบ้าง?"

สาวน้อยตัวเล็กที่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อเธอก็พุ่งตัวไปด้านหน้าและรีบถาม

จิงจิงกัดริมฝีปากของเธอและส่ายหน้า

ล้มเหลว

แม้ว่าจะเตรียมใจมา แต่ก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเมื่อถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดี