บทที่20 หลานซาน เวลาของเราสองคนยังเหลืออีกเยอะนะ

อาบน้ำเหรอ?!

คำสองคำนี้ เหมือนกระสุนหลอกที่พุ่งเข้ามาในสมองของกงเส่าถิง แววตาที่เฉยชาเริ่มเกิดอาการล่อกแล่ก

เขาส่ายหัวช้า ๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่ไม่อาจจะเห็นกันได้ง่าย ๆ “ยังเลย”

เยี่ยหลานซานยิ้มพลางถอนหายใจออกมา “ว่าแล้วเชียว”

เธอเองก็เช่นกัน เนื่องจากอุบัติเหตุตกจากหน้าผาครั้งนั้น เธอก็ไม่ได้อาบน้ำไป 2 วันเต็ม ๆ 2 วันนี้ที่อากาศร้อนมาก ๆ แต่น้ำก็ยังไม่ได้อาบ มันทั้งอึดอัดและเหนียวตัวจริง ๆ

เธอมองหน้าเขาด้วยความเห็นใจที่ไม่ได้อาบน้ำมา 2 วันเหมือนกัน น้ำตาใสคลอเบ้าดูแล้วน่าขันทั้งคู่

รู้จักกันได้เพียงแค่ 3 วัน ทุกครั้งที่เธอมองมาที่เขา ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ที่สง่างามของเขาที่ปรากฏต่อหน้าเธอ การที่เขาอยากให้เธอมีชีวิตที่ดี หรือพูดกับเธออย่างใจเย็นว่า “ไม่เป็นไร” ในตอนที่เธอต้องเผชิญกับปัญหาหรือความผิดพลาด เขาในทุก ๆ อิริยาบถนั้นช่างอ่อนโยน บริสุทธิ์และหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

เขาทั้งไม่สบายและอาบน้ำเองไม่ได้ด้วย คงจะทรมานมากกว่าเธอแน่ ๆ

เธอเม้มปากก่อนจะพูดออกไปว่า “ไม่อย่างนั้น...”

กงเส่าถิงกำลังรอให้เธอพูดว่า "ฉันจะอาบน้ำให้คุณเอง" และเขาก็เตรียมพร้อมที่จะผงกศีรษะแล้วด้วย

ถึงแม้ว่ามันจะเสี่ยงต่อการถูกเธอจับได้ว่าเขาไม่ได้บาดเจ็บเนี่ยนะ!?

แต่เยี่ยหลานซานมักจะทำให้ความมั่นใจของเขาสลายหายไปอยู่เรื่อย “คุณชายกงคะ ช่วยบอกเบอร์โทรศัพท์ของพี่โจวให้ฉันหน่อยค่ะ ฉันจะให้เขามาอาบน้ำให้คุณ”

และยังพูดเตือนเขาด้วยความเห็นใจอีกว่า “แต่ต้องระวังหน่อยนะคะ ระวังอย่าให้โดนแผล”

กงเส่าถิงพูดไม่ออก

ใบหน้าที่แสนเย็นชาของเขายักคิ้วขึ้นเล็กน้อยเพื่อตอบรับ

เพื่อระงับความสิ้นหวังเล็ก ๆ ในใจ เขาจึงพูดเบา ๆ ขึ้นว่า “ไม่ต้องแล้ว ฉันไม่ชอบเปลือยกายต่อหน้าเพศเดียวกัน”

“งั้น...คุณอยากจะหาใครซักคนที่เป็นเพศตรงข้ามมาอาบน้ำให้คุณเหรอคะ?”

เยี่ยหลานซานกำลังครุ่นคิดว่าเธอควรจะออกเงินจ้างสาวสวยมาค่อยดูแลเขาดีหรือไม่

และถ้าหากว่าเขาชอบใจผู้ดูแลสาวสวยด้วยละก็ คืนนี้ เธอเองก็จะได้ไม่ต้องนอนเฝ้าไข้เขาที่โรงพยาบาล

แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ เมื่อเธอหาตัวคนที่ผิดสัญญาและเปิดโปงเรื่องที่เธอเข้าฉากแทนเกาซินซินเจอแล้วละก็ เธอจะต้องกลับไปที่กองละครทันที งานในกองละครนั้น ไม่เหมือนงานที่อื่น การถ่ายทำละครมีทั้งตอนกลางวันและตอนกลางคืน เธออาจจะต้องเข้าฉากได้ตลอดเวลา จึงไม่มีเวลามากพอที่จะไป ๆ มา ๆโรงพยาบาลกับกองละครได้

แล้วแววตาของเธอก็เปล่งประกายขึ้นมา

กงเส่าถิงที่ผ่านอะไรมาเยอะ จนถึงขั้นไม่มีอะไรที่จะรอดสายตาเขาไปได้ แต่กลับไม่สามารถรู้ถึงความคิดตอนนี้ของเยี่ยหลานซานได้เลย

ก่อนที่เธอจะผลักไสเขาให้ผู้หญิงคนอื่น เขาบอกเธอว่า “ฉันเป็นคนค่อนข้างหัวโบราณแล้วก็รักความสะอาด ฉันจะเปิดเผยร่างกายของฉันต่อภรรยาในอนาคตเท่านั้น”

หัวโบราณแล้วก็รักความสะอาดงั้นเหรอ?

ภรรยาในอนาคตเหรอ?

เยี่ยหลานซานกระพริบตาปริบ ๆ ด้วยความสงสัย

อ้าว

ผู้ชายคนนี้หลงยุคหนิ!

ดู ๆ ไปเขาก็น่ารักเหมือนกันนะ ชายที่มีฐานะร่ำรวย เคยชินกับการพบปะสังคมของคนชั้นสูง รอบกายห้อมล้อมไปด้วยสิ่งยั่วยุต่าง ๆ ที่สามารถดื่มด่ำได้อย่างเต็มที่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะรักษากายและใจให้สะอาดไว้ได้จนถึงตอนนี้

เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถาม “คุณชายกง สะดวกใจที่จะตอบมั้ยคะ ว่าปีนี้คุณอายุเท่าไหร่?”

“11 พฤศจิกายนนี้ฉันก็จะอายุครบ 30 ปีพอดี”

วันที่ 11 เดือน 11

เกิดวันที่เท่านี้ ง่าย ๆ แบบนี้เลยแฮะ

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เยี่ยหลันซานตกใจมากขึ้นไปอีกก็คือ “ ถ้าอย่างนั้น คุณลุงอายุ 30 ปีแล้ว แต่ก็ยังบริสุทธิ์...?”

ประเด็นนี้เป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป เยี่ยหลานซานกระแอมออกมาและพูดตัดบท “คุณนอนแต่ในห้องมา2วันแล้ว คงจะเบื่อน่าดู เดี๋ยวฉันไปถามคุณหมอดูหน่อยดีกว่านะคะ ว่าจะสามารถพาคุณออกไปสูดอากาศด้านนอกได้รึเปล่า”

พูดจบเธอก็รีบวิ่งออกไป

กงเส่าถิงจ้องไปที่เธอโดยไม่กระพริบตา และนั่นทำให้เขาเห็นว่าหูของเธอกำลังแดง

บริสุทธิ์?

แม้ว่ามันจะฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่เขาก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ใครใช้ให้เขาในวัยหนุ่มที่กำลังคึกคะนองได้เจอกับเด็กสาวอย่างเธอล่ะ? มันเป็นสาเหตุที่หลังจากนั้นไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนไหน เขาก็ไม่มีความรู้สึกกับใครเลย จนตรวจพบว่าเขากลายเป็นคนที่ไม่มีความรู้สึกทางเพศไปซะอย่างงั้น เป็นเหตุให้เขาโสดมาโดยตลอด เหมือนกับวันเกิดเดือนเกิดของตัวเองไม่มีผิด ――(วันที่11เดือน 11 เป็นวันคนโสดของจีน)