บทที่ 108

ดังนั้นเซี่ยอวิ๋นซูถึงได้ขาดความมั่นใจไปมาก

แม้ว่าเสิ่นทิงฉือจะทำให้ตระกูลเซี่ยกลายเป็นตระกูลนายทุน มีพื้นที่เล็ก ๆ ในแวดวงตระกูลร่ำรวย

ทว่าในตระกูลนายทุนนั้นก็ยังมีการแบ่งชั้น เทียบไม่ได้กับตระกูลเจียง ตระกูลกู้ และตระกูลเซี่ยที่เป็นตระกูลชั้นนำ

ความมั่นใจของเธอเลยยิ่งขาดหนักกว่าเดิม!

เซี่ยอวิ๋นซูรู้ดีว่ากู้อี้ชวนไม่ได้สนใจเรื่องระดับชั้น ทว่ามันเป็นเพราะเดิมทีเขาก็อยู่บนยอดของพีระมิดอยู่แล้ว ไม่มีทางรู้สึกหรอก แต่หากไปเหยียบหางเขาเข้าจริง ๆ เขาก็จะระเบิดได้ทันที

หากเขาโมโหขึ้นมาจริง ๆ ใครกันจะกล้าไปยั่วโมโหเขา?

ก็เหมือนกับตอนนี้!

เซี่ยอวิ๋นซูกำมือแน่น เธอไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลยสักนิด แอบสาบานอยู่ในใจว่าจะต้องทำให้ตัวเองเก่งกว่านี้ ทำให้ทุกคนไม่อาจดูถูกเธอได้!

แน่นอนว่าที่เธอคิดแบบนี้ ก็เพราะตั้งเงื่อนไขให้ตัวเองไว้สูง

การชักสีหน้าใส่กันระหว่างเพื่อนนั้นเป็นเรื่องปกติ

ที่เธอคิดเล็กคิดน้อยมากมายขนาดนั้น ก็เพราะว่าเธอฉลาด ถึงได้คิดได้ลึกซึ้งขนาดนั้น

เพราะงั้นนะ ไม่มีความจำเป็นต้องไปสนใจกู้อี้ชวนเลย

ถึงอย่างไรเซ่าเยว่ก็สู้เธอไม่ได้อยู่แล้ว เป็นกู้อี้ชวนเองที่ตาไม่ไม่มีแวว เขาอยากจะลดรสนิยมของตัวเองแทบแย่แบบนั้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ

เซี่ยอวิ๋นซูไม่สนใจเขาอีก ฝึกของตัวเองไป

ตอนนี้เธอสงสัยเหลือเกินว่า เจียงเฉินหานกับเซ่าเยว่ในตอนนี้เป็นยังไงบ้าง

......

เจียงเฉินหานพอจะเดาได้ราง ๆ

ทว่าในใจกลับไม่คิดว่าเซ่าเยว่จะจงใจขัดใจเขา

ตลอดสามปีมานี้ เธอคอยเอาใจเขา เชื่อฟังคำพูดของเขา

เจียงเฉินหานเคยชินกับรูปแบบการใช้ชีวิตด้วยกันแบบนี้นานแล้ว

ดังนั้น เมื่อมาถึงสนามเทนนิสฝั่งตะวันออก และได้เห็นเซ่าเยว่กำลังวิ่งไปทางซ้ายทีทางขวาที เปลืองแรงไปกับการรับลูกเสิร์ฟของซางจื้อเหนียนแล้ว เจียงเฉินหานก็ไม่อยากจะเชื่อ

บอกไปแล้วนี่ว่าให้เธอลาออก แล้วยังจะกล้ามาคลุกคลีอยู่กับซางจื้อเหนียนภายใต้สายตาเขาแบบนี้อีก?

เซ่าเยว่เป็นบ้าไปแล้วหรือไง!

เจียงเฉินหานมีสีหน้าดำทะมึนในทันที สายตาเองก็เย็นชาราวกับน้ำแข็ง

เขาจ้องเธอเอาเป็นเอาตาย

เซ่าเยว่จดจ่ออยู่กับการตีเทนนิส

ท่วงท่ายามตีลูกนั้นได้มาตรฐาน เคลื่อนตัวได้อย่างรวดเร็ว เห็นได้ว่ากล้ามเนื้อกลางลำตัวแข็งแกร่งมาก

เดิมทีเทนนิสก็เป็นกีฬาที่มีความน่าดูสูงอยู่แล้ว การที่คนจะระเบิดพลังตีลูกออกไปไปพร้อมกับมีท่วงท่าสง่างามได้นั้น มีน้อยคนนัก