บทที่ 139

นับตั้งแต่ครอบครัวพังทลายไป โลกทั้งใบของเซ่าสวินก็เหลือเพียงแค่เกมเท่านั้น หากไม่มีเกมแล้ว เขาก็ไม่เหลืออะไรอีกเลยจริง ๆ เพราะแบบนั้น เขาถึงกัดฟันทุ่มสุดตัวเพื่อจะพัฒนาเกมให้สำเร็จให้ได้

แต่ในตอนนี้ ความคิดของเขากลับเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

ดูเหมือนว่าในโลกของเขานั้น นอกจากเกมแล้ว จะมีบางสิ่งบางอย่างที่ยังหลงเหลืออยู่

เช่นศักดิ์ศรี

เช่น…เซ่าเยว่

พอคิดถึงตรงนี้ เซ่าสวินเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าตัวเองคงจะบ้าไปแล้วแน่ ๆ

การที่เซ่าเยว่แต่งงานกับเจียงเฉินหาน นอกจากจะย่ำยีตัวเองอย่างไม่ไยดีแล้ว ในสายตาของเธอเองก็ไม่เคยมีที่ว่างสำหรับน้องชายอย่างเขาเลย แน่นอนว่าบางทีอาจเป็นเพียงเขาที่รู้สึกขัดเคืองอยู่ฝ่ายเดียว และเป็นเขาเองที่ปฏิเสธจะติดต่อ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าการแต่งงานอย่างกะทันหันของเซ่าเยว่ ก็ทำให้หัวใจเขาชาด้านลงอย่างไม่น่าให้อภัย

เซ่าสวินตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ข้องแวะกับเซ่าเยว่ไปตลอดชีวิต และทำเหมือนตัวเองเป็นเด็กกำพร้าไปเสียเลย เพราะแบบนั้น เขาจึงต่อต้านทุกข่าวคราวที่เกี่ยวข้องกับเธออย่างถึงที่สุด แม้เขาจะรู้ว่าเซ่าเยว่ยังคงพยายามติดต่อเขาอยู่ ผ่านทางจี้หยางที่ทำตัวเป็นสายลับคอยส่งข่าวก็ตาม

เขาก็เลือกจะเพิกเฉยโดยสิ้นเชิง

แต่แค่ไม่คิดเลยว่า สุดท้ายเขากลับต้องมาติดต่อกับเซ่าเยว่อีกครั้ง เพราะเจียงเฉินหาน

และมันก็ไม่ใช่แค่การทักทายถามไถ่กันตามมารยาท แล้วแยกย้ายกันไป

แต่เป็นเพราะมีศัตรูร่วมอย่างเซี่ยหมิง ตราบใดที่ยังจัดการเรื่องนี้ไม่จบ ในช่วงเวลานี้คงยังกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนที่ตัดขาดกันราวกับคนแปลกหน้าไม่ได้

เซ่าสวินไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

และสิ่งที่ทำให้เซ่าสวินรู้สึกเสียหน้ามากที่สุดก็คือ ทั้งที่ห่างเหินกับเซ่าเยว่มานานขนาดนี้ แต่ปรากฏว่าพอกลับมาเจอกันอีกครั้ง เขากลับรู้สึกว่าหัวใจของเขานั้น…อยู่ใกล้กับหัวใจของเธอเหลือเกิน

ตอนที่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน มันไม่ได้มีความรู้สึกห่างเหิน ไม่เคอะเขิน ไม่กระอักกระอ่วน

บางทีในสายตาของเซ่าเยว่ เขาก็ยังคงเป็นแค่น้องชายคนหนึ่ง ต่อให้จะโวยวาย เสียสติ หรือพูดจาแย่แค่ไหน เธอก็ยังอดทนรับได้เสมอ

ก็เหมือนกับช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาเอาแต่เก็บความขุ่นเคืองไว้เงียบ ๆ คนเดียว กระเสือกกระสนอยู่ในมุมมืดอย่างเงียบงัน เพื่อวางแผนล้างแค้น รอวันได้ลงโทษเซ่าเยว่อยู่เงียบ ๆ คนเดียว

ตอนที่เขากำลังมั่นใจเต็มเปี่ยมกับแผนการล้างแค้น เซ่าเยว่ก็ตบเขาเข้าเต็มแรงฉาดหนึ่ง แล้วถามเขาว่าเย็นนี้จะกินอะไร และวินาทีต่อมา ทั้งสองก็นั่งอยู่ในร้านหม้อไฟ จุ่มเนื้อวัวกันเงียบ ๆ ราวกับไม่เคยมีเรื่องบาดหมางใด ๆ เกิดขึ้นมาก่อน

...เขามันก็แค่คนโง่คนหนึ่งเท่านั้นเอง