บทที่ 153

ป้าหลี่แทบจะถูกทำให้ตกใจจนเสียสติไปแล้วจริง ๆ “คุณนาย...คุณนายบอกว่า เธอจะไม่กลับมาอีกแล้วค่ะ...”

เจียงเฉินหานสีหน้าเขียวคล้ำ

ป้าหลี่รับรู้ได้ถึงความดันอากาศที่ลดลงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเจียงเฉินหานมีท่าทีแบบนี้

“...ที่คุณนายพูดดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง” ป้าหลี่ก้มหน้า อดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยความหวาดกลัวว่า “ป้าก็ไม่รู้ว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกับคุณนายกันแน่ค่ะ”

เจียงเฉินหานบีบกำปั้นแน่น

เขาก็ไม่รู้ว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกับเซ่าเยว่กันแน่เหมือนกัน!

เมื่อก่อนพอโวยวายครั้งหนึ่ง วันสองวันเธอก็จะกลับมาอย่างเชื่อฟัง

ไม่เคยมีข้อยกเว้นเลยสักครั้ง!

แต่ทำไมครั้งนี้เธอถึงแตกต่างออกไปล่ะ?

เจียงเฉินหานไม่ได้ใส่ใจเซ่าเยว่มากขนาดนั้น แต่เพราะบนรถ จู่ ๆ เธอก็ทำตัวไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ทุบตีเขา กัดเขา ทำให้เขาสะเทือนอารมณ์อย่างสุดซึ้ง

เป็นครั้งแรกที่เขาเกิดความคิดว่า อยากจะเข้าใจความคิดที่อยู่ภายในใจของเซ่าเยว่

แต่ชั่วพริบตาเดียว เธอก็ลงรถไปแล้ว

ท่าดึงเบรกมือและบังคับพวงมาลัยของเซ่าเยว่ ลื่นไหล รวดเร็ว และแม่นยำ

นี่ต้องเป็นฝีมือของคนที่มีทักษะการขับรถที่ดีเยี่ยม ถึงจะได้ในระดับนี้

ดังนั้น เจียงเฉินหานนึกถึงการขับรถของเซ่าเยว่ในช่วงสามปีที่ผ่านมา เธอขับรถได้ดีมาก เพียงแต่เขาไม่เคยสังเกตเห็นมันมาก่อนก็เท่านั้น

ทันใดนั้น เขาก็เกิดความสงสัยมากมายเกี่ยวกับเซ่าเยว่

ป้าหลี่ไม่ได้ยินเจียงเฉินหานพูดเลย เธออดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้น อาจเป็นเพราะการจากไปของเซ่าเยว่ ในใจเธอรู้สึกเศร้าเล็กน้อย จึงลองหยั่งเชิงอย่างใจกล้า “คุณผู้ชาย คุณนายจะหย่ากับคุณจริง ๆ เหรอคะ?”

เจียงเฉินหานได้ยินคำว่า ‘หย่า’ คำนี้กะทันหัน

เรื่องที่เขาไม่เคยคิดอย่างลึกซึ้งมาก่อน จู่ ๆ ก็ผุดเข้ามาในสมอง...

แม้เซ่าเยว่จะพูดถึงการหย่าร้างอยู่หลายครั้ง แต่เขาไม่เคยคิดจริงจังมาก่อนเลย ดังนั้นเจียงเฉินหานจึงมั่นใจมาตลอดว่า สุดท้ายเธอก็จะกลับมาเอง เขาไม่จำเป็นต้องง้อ ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ เธอก็จะเชื่อฟังแต่โดยดี นี่คือรูปแบบการคบหาของพวกเขาในช่วงสามปีที่ผ่านมา

แต่ถ้า...ถ้าเซ่าเยว่ตัดสินใจจะหย่ากับเขาจริง ๆ ล่ะ?

คำถามนี้พลันปรากฏชัดเจนขึ้นมาต่อหน้า

เจียงเฉินหานถึงกับตระหนักเป็นครั้งแรกว่า เขาไม่พร้อมที่จะหย่า

มือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำหมัดแน่น เสียงปลายนิ้วดังลั่นกรอบแกรบ

เจียงเฉินหานรู้สึกตกใจกับความคิดนี้ของตัวเอง

เขายังไม่พร้อมที่จะหย่ากับเซ่าเยว่งั้นเหรอ?