บทที่ 170

แค่ภาพนี้พลันผุดขึ้นมาในสมอง เจียงเฉินหานก็เกิดความรู้สึกรังเกียจอย่างสุดซึ้งขึ้นมาในก้นบึ้งของจิตใจโดยไม่มีเหตุผล

เขาเกลียดเซ่าเยว่ที่พยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ได้รับความชื่นชอบจากคุณปู่ ทำให้เขาจำเป็นต้องแต่งงานกับเธอ

ตอนนี้เซ่าเยว่ทำเรื่องที่ทำให้เขาไม่พอใจมากมายขนาดนี้ แต่เขากลับยังมาที่ห้องของเธอ...เริ่มนึกถึงเธอ?

เมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เจียงเฉินหานก็รู้สึกขบขันมาก

ปกติแล้ว เขาจะโกรธใส่เซ่าเยว่ เขาต่างหากที่เป็นคนออกจากบ้าน ส่วนเซ่าเยว่ควรจะทุ่มเทความคิดเอาอกเอาใจเขา ง้อให้เขากลับมา

แต่ตอนนี้ นอกจากเธอไม่อยากง้อแล้ว กลับทำตรงกันข้ามหมดเลย

โทสะที่ยากจะอธิบายลุกโชนขึ้นมาในก้นบึ้งจิตใจของเจียงเฉินหาน โทสะนี้มาจากเซ่าเยว่ แต่ก็ดูเหมือนว่าไม่ใช่เพราะเธอทั้งหมด...

โทสะยังมาจากการที่ควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ รวมถึงการที่เขาควบคุมตัวเองไม่ได้

แต่ถึงจะสูญเสียการควบคุมไปแล้วยังไงล่ะ?

สิ่งที่ไม่เปลี่ยนเลยก็คือ เขาไม่เคยชอบเซ่าเยว่มาตั้งแต่ต้นจนจบ!

ต่อให้เซ่าเยว่จากไปแล้ว และไม่กลับมาตลอดทั้งชาติ มันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย?

เจียงเฉินหานคิดได้ดังนั้นก็หัวเราะอย่างเย็นชา ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป แล้วเหวี่ยงประตูอย่างรุนแรง

วันครบรอบแต่งงานแต่ละปีที่ผ่านมา เซ่าเยว่จะตั้งใจจัดงานฉลองดี ๆ เสมอ

เขาโทรศัพท์ไปมอบทางลงให้เธอแล้ว ทางที่ดีเธอก็ควรคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่มีวันให้อภัยเธอไปทั้งชาติ!

ป้าหลี่แอบมองขึ้นไปชั้นบนอยู่หลายครั้ง พอเห็นเจียงเฉินหานไปที่ห้องของเซ่าเยว่ เธอก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

นี่เป็นครั้งแรกที่คุณเจียงเข้าไปเลยนะ...

ถ้าเซ่าเยว่มาเห็นเข้า ไม่รู้ว่าจะตื้นตันจนกลายเป็นแบบไหน!

ถ้าเซ่าเยว่ไม่บล็อกเธอ ป้าหลี่จะต้องโทรศัพท์ไปบอกข่าวดีนี้กับเธออย่างแน่นอน

ดังนั้น การที่เซ่าเยว่ก่อเรื่องมานานขนาดนี้ อันที่จริงก็ได้ผลอยู่เหมือนกัน

ถ้าเซ่าเยว่ยอมกลับบ้านตอนนี้ ความสัมพันธ์ของเธอกับคุณเจียงจะต้องไม่เหมือนเดิมอย่างแน่นอน

วันนี้ป้าหลี่เบิกตามองเซ่าเยว่จากไป เธอคิดถึงเรื่องของพวกเขาสองคนตลอดทั้งบ่าย ถึงแม้คุณเซี่ยคนนั้นจะไม่เลว แต่ลึก ๆ ในใจของเธอยังคงมีความอนุรักษนิยมเอามาก ๆ หากต้องเลือกสักคน เซ่าเยว่ยังคงเหมาะสมกับคุณเจียงมากกว่า

ตอนนี้ป้าหลี่จึงคาดหวังให้ทั้งคู่ดีกัน

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ติดต่อเซ่าเยว่ไม่ได้เลย...