บทที่ 178

กลับยิ่งทำให้ความประทับใจที่มีต่อเซ่าเยว่มีมากยิ่งขึ้น

คนที่อยู่ข้างกายซางจื้อเหนียน ไม่มีใครโง่เลยสักคน

“ก็ได้ ผมคงคิดมากไปเอง” เจี่ยงจวินเซิ่งหาช่องโหว่ไม่เจอชั่วขณะ เลยไม่ถามต่อ “มา ดื่มกัน”

ในขณะนั้นเอง เรือเร็วลำหนึ่งก็ไล่ตามมาอย่างรวดเร็วในทะเล ไม่นานนัก บอดี้การ์ดชุดดำหลายคนก็ขึ้นมา ข้างหลังคือเฉินหลิง

หลังจากสายตาของเขากวาดไปเจอเซ่าเยว่ เขาก็ตะคอกอย่างเย็นชา “จับนังสารเลวนั่นไว้!”

สีหน้าของเจี่ยงจวินเซิ่งเย็นลงทันที เขาโบกมือ บอดี้การ์ดของเขาก็ตรงเข้าไปขวางไว้

“เจี่ยงจวินเซิ่ง ฉันไม่ได้มาหาเรื่องนาย ฉันต้องการแค่ผู้หญิงคนเดียว! ส่งคนมาให้ฉัน แล้วฉันจะไปทันที นายก็สนุกของนายต่อไป! ถ้านายขวาง ฉันกับท่านหรง ไม่ปล่อยนายไว้แน่!”

“นายพาคนมาถึงที่นี่ มาก่อเรื่องในถิ่นของฉัน แล้วยังจะกล้าบอกว่าจะไม่ปล่อยฉันไว้งั้นเหรอ?” เจี่ยงจวินเซิ่งหัวเราะเย็นชา “ไอ้ไม้จิ้มฟัน สมองนายมีขนาดเท่าไม้จิ้มฟันหรือไง ถึงได้เลอะเลือนขนาดนี้? เป็นฉันต่างหากที่จะไม่ปล่อยนายไว้!”

เฉินหลิงโกรธจนตัวสั่น ตอนที่ข่าวเพิ่งออกมา เขากำลังอยู่บนรถ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ สั่งให้คนลบข่าวทันที

หลังจากสั่งไปแล้ว เรื่องที่น่าจะแก้ได้ในไม่กี่นาที แต่ข่าวยังคงอยู่บนหน้าหนึ่ง ได้รับแจ้งว่าโปรแกรมถูกล็อกไว้ ต้องใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงถึงจะแก้ได้ ข่าวขึ้นหน้าหนึ่งไม่กี่นาทีคนก็รู้กันทั่วแล้ว ไม่ต้องพูดถึงครึ่งชั่วโมงเลย

เฉินหลิงอยู่ในวงการมาหลายปี ยังไม่เคยเสียเปรียบแบบนี้มาก่อน

คนแรกที่เขานึกถึงคือเซ่าเยว่ แต่เธอเป็นแค่หญิงสาวที่นอกจากหน้าตาดีแล้วก็ไม่มีสมอง คงทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้แน่ ต้องเป็นซางจื้อเหนียนที่อยู่เบื้องหลังเธอแน่นอน

เฉินหลิงไม่กล้าลงมือกับซางจื้อเหนียน แต่วันนี้เซ่าเยว่ต้องถูกตัดนิ้ว!

“เจี่ยงมือสอง ฉันบอกแล้วว่าฉันต้องการแค่ผู้หญิงคนเดียว!”

เจี่ยงจวินเซิ่ง “คนที่ขึ้นเรือของฉันได้ล้วนเป็นคนที่ฉันเชิญมา ต่อให้เป็นพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่ง นายก็อย่าหวังว่าจะพาตัวไปได้!”

เฉินหลิงโกรธจนไขมันบนใบหน้าสั่นเทา จ้องมองเซ่าเยว่ที่อยู่ในฝูงชนอย่างดุร้าย เขาทำตัวกร่างจนเคยตัว เรื่องนี้ต้องระบายออกมาให้ได้ เขาโกรธจนชักปืนออกมา เล็งไปที่เซ่าเยว่

เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน ทุกคนยังไม่ทันได้ร้องอุทาน เสียงปืนก็ดังขึ้นข้างหู

เซ่าเยว่มองซางจื้อเหนียนอย่างไม่อยากจะเชื่อ ในมือเรียวยาวของเขาถือปืนที่ดึงมาจากบอดี้การ์ดอย่างมั่นคง เล็งไปที่ขาของเฉินหลิง แล้วเหนี่ยวไกโดยไม่กะพริบตา