บทที่ 255

เซ่าสวิน “...”

เซ่าสวินลากเซ่าเยว่กลับบ้านโดยที่ไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย สีหน้าก็ย่ำแย่ยิ่งกว่าเธอเสียอีก “เธอจะไปขอโทษคนแซ่ซางนั่น? ทำไม!”

เซ่าเยว่เองก็คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีท่าทีรุนแรงขนาดนี้ ทั้งสีหน้าเองก็ไม่น่าดูยิ่งกว่าเดิม “ขัดขวางขนาดนี้ เธอต้องไม่ได้ทำเรื่องดี ๆ แน่!”

เซ่าสวิน “ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น”

เซ่าเยว่ไม่เชื่อเขาเลยสักนิด เปิดโทรศัพท์ดูกล้องวงจรปิดทันที

เซ่าสวินสีหน้าแข็งค้างไปในชั่วพริบตา เขาคิดจะแย่งมา แต่ก็คิดว่าแย่งมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถึงยังไง จะช้าหรือเร็วเธอก็ต้องเห็นอยู่ดี เลยยอมรับตรง ๆ อย่างไม่แคร์อะไรทั้งสิ้น “ฉันเห็นว่าคนแซ่ซางนั่นไม่ใช่คนดีอะไร เลยช่วยเธอสั่งสอนไปไม่กี่ประโยคเองแล้วจะทำไม? อีกอย่างนะ ชั้นนี้ก็มีพวกเธออยู่กันแค่สองหลัง แถมข้างบ้านยังเป็นผู้ชายน่าเอือมระอาอีก ฉันก็ต้องเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของเธออยู่แล้วสิ ในเมื่อฉันอยู่ที่นี่ แถมยังเป็นผู้ชายทั้งแท่ง จะช่วยเธอข่มขู่สักหน่อยแบบนั้น ฉันก็มีสิทธิ์ไหม?”

เซ่าสวินยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองมีเหตุผล การกระทำที่เขาทำไปเมื่อครู่นี้ไม่มีอะไรผิดเลยสักนิดเดียว

เมื่อเซ่าเยว่ได้ยินคำว่า ‘น่าเอือมระอา’ คำนี้ก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ ผลสุดท้ายคำพูดที่ได้ยินในกล้องวงจรปิดนั้นยิ่งฟังไม่ได้เข้าไปใหญ่ สีหน้าของเธอเลยยิ่งดำทะมึน เดี๋ยวเขียวคล้ำเดี๋ยวขาวซีด!

เซ่าสวินเห็นแบบนั้น เขากลับไม่พอใจเป็นอย่างแรก “เธอจะโมโหไปทำไม?”

นึกไม่ถึงว่าจะโมโหเขาเพราะผู้ชายน่าเอือมระอาคนหนึ่ง เซ่าสวินเองก็มีสีหน้าดำคล้ำทันที!

เซ่าเยว่เห็นความจริงแล้วก็อยากจะจิ้มตาตัวเองให้บอดจริง ๆ ไม่สิ อยากจะอุดหูตัวเองด้วย ไอ้ที่พูดว่า “ลูกโตจนใช้ไปซื้อซีอิ๊วได้” “อายุอานามตั้งขนาดนี้” “แต่งงานแล้วสามครั้ง” “เรื่องชู้สาวเละเทะ” นี่มันอะไรกัน ไหนยังจะพูดว่า “ไสหัวไป” ด้วยแรงอารมณ์นั่นอีก!

คำพูดส่งเดชเพียงคำเดียวกำลังท้าทายอยู่บนขีดจำกัดของเซ่าเยว่ นี่มันจะช็อกเกินไปแล้ว!

ดวงตาทั้งสองของเซ่าเยว่พลันดำทมิฬ แล้วยิ่งได้ยินเซ่าสวินพูดออกมาอย่างมีเหตุมีผลเต็มเปี่ยมแล้ว เธอถึงกับฟาดฝ่ามือลงบนแขนเขาเลยทีเดียว ทั้งตกตะลึงทั้งโมโห “เขาชื่อซางจื้อเหนียน เป็นประธานของเอสกรุป แล้วก็เป็นเจ้านายของพี่ด้วย!”

เซ่าสวิน “เจ้านายของเธอ...แล้วยังไง?”

ไม่ได้ขัดขวางความรู้สึกขวางหูขวางตาของเขาสักหน่อย!

เซ่าเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ บอกตัวเองให้ใจเย็น ๆ ท่องอยู่ในใจว่าเซ่าสวินเป็นน้องชายแท้ ๆ ของเธอ ไม่ใช่เด็กที่เก็บมาจากถังขยะและยิ่งไม่ใช่ศัตรูด้วย เมื่อใช้คำว่า ‘น้องชายแท้ๆ’ มาล้างสมองได้สักพัก เซ่าเยว่ถึงใจเย็นลงมาได้ จากนั้นก็ตำหนิด้วยความโกรธใส่หน้าเขาโครม ๆ “ยังจะมาแล้วยังไงอีก! ไปขอโทษกับพี่ตอนนี้เลย!”