บทที่ 367

ตอนแรกเซ่าเยว่รู้สึกน้อยใจ แต่ตอนนี้ยอมรับได้แล้ว จะไม่ให้เรื่องนี้มากัดกินใจตัวเองอีกต่อไป

แต่ยายเป็นสายใยเชื่อมเธอกับน้าเล็ก ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคนตระกูลเซี่ยเลยแม้แต่นิดเดียว

การปรากฏตัวของเซี่ยอวิ๋นซูทำให้เซ่าเยว่รู้สึกว่าส่วนที่เกี่ยวข้องใกล้ชิดที่สุดกับน้าเล็กถูกรุกล้ำแล้ว

“ต่อไปห้ามพาคนตระกูลเซี่ยมาอีกเด็ดขาดนะคะ” เซ่าเยว่ย้ำอีกครั้ง

เสิ่นทิงฉือ “เกิดอะไรขึ้นละนี่? หวงเพราะอวิ๋นซูเหรอ? ตอนนั้นเจียงเฉินหานก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ก็ไม่เห็นว่าเธอ...”

เซ่าเยว่กดเสียงลงต่ำอย่างกะทันหัน “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเจียงเฉินหานทั้งนั้น!”

เสิ่นทิงฉือ “…”

“ถ้าน้าไม่รับปาก หนูจะหาที่อยู่ใหม่ให้ยาย!”

เสิ่นทิงฉือเห็นว่าเซ่าเยว่จริงจัง “ไร้สาระ เรื่องยายเธอ ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะมีสิทธิ์ตัดสิน!”

“งั้นหนูจะเรียกน้าชายกลับมา!”

เสิ่นทิงฉือโมโหมาก “นี่น้าทำอะไรให้เธอไม่พอใจตรงไหน!”

เซ่าเยว่ “นี่เป็นเรื่องของตระกูลเสิ่นเรา! น้าอยู่ตระกูลเซี่ย ไม่ว่าน้าจะดีกับเซี่ยอวิ๋นซูหรือเซี่ยหมิงแค่ไหน หนูก็ไม่ก้าวก่ายแล้วก็จะไม่สนใจด้วย แต่แม่น้าก็เป็นยายหนู เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเซี่ย!”

เสิ่นทิงฉือเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าประเด็นไหนคือสิ่งที่เซ่าเยว่ใส่ใจ ขณะเดียวกับ เธอรู้สึกได้ว่าเซ่าเยว่มีความอยากครอบครองเธอที่ละเอียดอ่อน นี่ทำให้เสิ่นทิงฉือชะงักไป “เซ่าเยว่ หรือว่าเธออยาก…?”

เซ่าเยว่ตัดบททันที “ไม่อยากแล้ว” ผิดหวังมาหลายครั้งมากแล้ว ไม่มีความคาดหวังมาตั้งนานแล้ว

“เรื่องนี้น้าต้องรับปากหนู ไม่งั้นหนูจะเรียกน้ากลับมาจัดการ!”

เสิ่นทิงฉือโมโหแทบจะเป็นลม

ข่มใจไว้ แล้วก็ได้แต่พยักหน้า

เซ่าเยว่ “เอาละ ถ้าไม่ทำตาม หนูก็จะเรียกน้ากลับมา!”

เสิ่นทิงฉือสีหน้าไม่สบอารมณ์ “ในเมื่อรับปากเธอเรื่องนี้แล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องโกหกเธอหรอก!”

“เป็นอย่างนี้จะดีที่สุด”

ถึงขั้นนี้แล้ว เซ่าเยว่ยังไม่ได้พูดถ้อยคำหวานหูสักคำกับเสิ่นทิงฉือ เสิ่นทิงฉือโกรธมากจริง ๆ “เธอแล้วก็น้องชายเธอ เหมือนแม่เธอไม่มีผิด ดื้อขึ้นมาก็ไม่มีใครหยุดได้ ต้องตกระกำลำบากถึงจะรู้จักกลับใจ...”

“ความลำบากทั้งหมดหนูเป็นคนเผชิญทั้งนั้น น้าเล็กก็ไม่ต้องมาเป็นห่วงหรอกค่ะ”